Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
schoentje schreef:Joki schreef:bij mij op stal zie ik de dressuurruiters ook met steeds grotere wrongen en diepere zit rijden, want dat zit zo fijn. Ze kijken dan ook verbaasd op als ik op mijn dressuurzadel (passier) in verlichte zit rond galopeer, omdat mijn paard dan makkelijker halsstrekt in galop (wat natuurlijk sowieso een belachelijke oefening is want die zit niet in de proef).
Bij het springen heb ik trouwens wel heel veel wrong, want mijn zadel moet me af en toe behoorlijk helpen om boven te blijven
Halsstrekken in galop vind ik een mooie controle oefening. Ik denk dat veel ruiters dat niet kunnen/durven, omdat de paarden zelden losgelaten worden van voor, in galop.
Met die oefening kun je perfect controleren of je paard op eigen benen galopeerd en op je kan wachten.
dus ben getraind
)gr_roos schreef:Helemaal mee eens en het is echt niet van de laatste tijd. Ik sprak vorig jaar iemand die al meer dan 15 jaar niet op wedstrijd was geweest en die vertelde mij hoe zij het beleefde.
Vergeet je een hoofdstel, dan denken de dressuurruiters, hoera een concurrent minder; de springruiters hebben het niet door, die zijn meer op zichzelf en de sgw-ruiters kijken naar hun tijden en bieden je een hoofdstel te leen aan.
Misschien niet leuk om te lezen voor de dressuurruiters, maar dit gevoel is bij mij ook aanwezig op dressuurwedstrijden die ik nu rijdt vanwege een blessure en dracht van mijn paard.
Ik ben 2 weken geleden helemaal verrot gescholden door een ruiter en die bleef sarren. Even gevraagd of er problemen ware, bleek haar paard niet door het water te willen en dan moest ik dus voor haar aan de kant,ze wilde der spullen ook niet vies hebben. Ben ik toch een paar keer met mijn (sgw)paard door de plassen gegaloppeerd als ze vlak in de buurt was, terwijl ik de plas ook kon ontwijken. Als er iets gevraagd wordt wil ik daar rekening mee houden, maar laat me niet verrot schelden.
Maar even on topic, ik denk toch ook dat er meer gemutst wordt in de dressuur, ik ben nu "gedwongen" om wat dressuur te starten, maar als ik alleen al zie hoe sommige mensen opzadelen, daar zou ik als paard ook knetter van worden en een sprintje trekken om me van zulke mensen te ontdoen.
Die beesten kunnen niet vast staan aan de trailer, of het is interessanter om hem vast te laten houden. Bandage voor om, even stappen. 2de bandage om, weer even stappen. Voor zo'n paard opgezadeld is heeft ie al 10 rondjes op het terrein gelopen, waarom zo moeilijk op wedstrijd? Thuis zadel je toch ook in 1 keer op en wordt je toch ook niet aan een touwtje naar de bak gebracht. met grote mensenmassa's kan ik het begrijpen, maar waarom vanaf de trailer naar losrij terrein op een kleine basis wedstrijd. Als ruiter kan je dan toch ook even naast je paard lopen, of is dat niet goed voor het imago
schoentje schreef:gr_roos schreef:Vergeet je een hoofdstel, dan denken de dressuurruiters, hoera een concurrent minder; de springruiters hebben het niet door, die zijn meer op zichzelf en de sgw-ruiters kijken naar hun tijden en bieden je een hoofdstel te leen aan.
Bij mij mogen ze een hoofdstel lenen hoor. Ze moeten het wel ff vragen, want met 9 paarden op concours heb ik idd niet in de gate dat iemend om een hoofdstel verlegen zit. De meeste van mijn collega ruiters zullen ook niet te beroerd zijn om een hoofdstel uit te lenen.
Een dressuurruiter heeft meestal maar 1 paard bij op concours, dus 1 hoofdstel. beetje lastig uitlenen.
Maar ik ben het met je eens dat er vaak meer strijd is bij de dressuurruiters. Het ligt trouwens ook altijd aan de jury.
Maar iedereen mag wat lenen hoor, vraag wel altijd even de naam als het onbekend is.
Probleem van voorlezer heb ik niet, ik ken ze altijd uit mijn hoofd. Ik wil zelf altijd zo zelfstandig mogelijk zijn en cap lenen is voor mij zeker lastig met maat 54.
Niks aan te doen, ben al 2 en een half jaar bezig, maar hij vindt het dood eng.
CaPrIoLe`79 schreef:Ayasha schreef:Inderdaad capriole, zolang ze braaf lopen is dat idd in orde want dan zit je "goed vast" maar oh wee als ze gaan hupsen... Dan ga je.Want dan heb je niets aan die dressuurhouding. Maar er zijn beslist vrijere zadels.
Dus naast dat het misschien voor een deel aan de ruiters zelf ligt (als gevolg van het feit dat door de specialisatiefokkerij ook de ruiters eenzijdiger worden en de voorzichtige ruiters daardoor eerder voor alleen de dressuur kiezen) heeft het zadel er blijkbaar erg veel mee te maken. Als iemand geen stevige houding kan vinden bij problemen dan zal dat door terug te werken (meer spanning op de teugels of een begeleider met touwtje) opgelost worden. Met als gevolg dat de paarden zichzelf vastzetten en nog meer gaan lopen opfokken. Met een veelzijdigheidszadel zou een ruiter zich sneller comfortabel voelen om het probleem voorwaarts op te lossen, vaak juist meer teugellengte te geven en zo weer ontspanning te krijgen.
Ik heb het hier expres over een veelzijdigheidszadel, want ik denk dat veel dressuurruiters zich ook niet lekker voelen op die vlakke springzadels.
En zo te lezen ben ik niet de enige springruiter die ook eens een dressuurproefje wil rijden en zich dan irriteert aan hoe veel van die dressuurzadels zitten.
Mijn eigen zadeltje bv. Zit ik heerlijk op en kan ik nog rustig mee in verlichte zit gaan zitten om ze onder me door te laten bokken als ze beginnen...
Het zijn vooral die moderne en helaas erg populaire (haast onbetaalbare) zadels die je zo vast zetten dat je geen kant uit kan.
En niet elke dressuurruiter is dat omdat ie voorzichtig is hoor.
Ik wilde gaan springen tot ik rug klachten kreeg en niet meer mocht gaan springen van mijn dokter.
Er zijn dressuurruiters die voorzichtiger zijn en die zullen er minder zijn onder springruiters (je gaat nl niet springen als je voorzichtig bent maar dat betekent niet dat alle dressuurruiters dressuur rijden uit voorzichtigheid. 

) en vorige zondag nog mijn sporen... Ik had binnen de 5 minuten telkens drie man met materiaal langs me staan
Zelfs ooit iemand die zei "oh je mag mijn laarzen wel hebben hoor, zit niet zo lekker maar ja, voor een proefje moet het dan maar" omdat we hadden verteld dat we effe in paniek waren omdat we mijn laarzen niet vonden en ze uiteindelijk op de achterbank lagen ipv in de koffer. Dus ik ervaar dat heel anders. Zelfs een van mijn concurenten die zei van "ze heeft precies last van de dazen, heb je vliegenspul bij?" waarom ik met het schaamrood moest toegeven dat ik het vergeten was en nog voor k wat kon vragen zegt ze tegen haar groom "wil je mijn vliegenspray es gaan halen?"
Negatieve aandacht is nl ook aandacht...
Eentje leent zo nu en dan zelfs mijn paard voor prijsuitreikingen 
Sja wat moet je dan?

Maar ik ben wel voorzichtig met ruiters die ik niet ken want ja... Het blijft mijn paard en mijn verantwoordelijkheid...
schoentje schreef:springruiters lenen heel vaak elkaars paarden voor prijsuitreikingen
Ook aan mensen die ze niet zo goed kennen.
Petulan schreef:schoentje schreef:springruiters lenen heel vaak elkaars paarden voor prijsuitreikingen
Ook aan mensen die ze niet zo goed kennen.
Dat is toch ook mooi. Je gaat toch ook met je paard op wedstrijd om dat je denkt of bij wat langere ervaring weet dat hij of zij daar geschikt voor is?
Aan een touwtje de ring is onzin. Thuis even longeren, goed losrijden en gaan met die banaan. Is je paard daar nog niet klaar voor, moet je meer op vreemd terrein komen en ook een beetje lef tonen. En vergeet niet dat je eigen spanning ook een belangrijke rol speelt.
Mn pa (=hulp) ziet me al aankomen: Pa wil je m even vasthouden want ik denk dat ze misschien wel een keer per ongeluk een pas op zij kan doen? ... Hmm ... Nee.


gr_roos schreef:Maar even on topic, ik denk toch ook dat er meer gemutst wordt in de dressuur, ik ben nu "gedwongen" om wat dressuur te starten, maar als ik alleen al zie hoe sommige mensen opzadelen, daar zou ik als paard ook knetter van worden en een sprintje trekken om me van zulke mensen te ontdoen.
Die beesten kunnen niet vast staan aan de trailer, of het is interessanter om hem vast te laten houden. Bandage voor om, even stappen. 2de bandage om, weer even stappen. Voor zo'n paard opgezadeld is heeft ie al 10 rondjes op het terrein gelopen, waarom zo moeilijk op wedstrijd? Thuis zadel je toch ook in 1 keer op en wordt je toch ook niet aan een touwtje naar de bak gebracht. met grote mensenmassa's kan ik het begrijpen, maar waarom vanaf de trailer naar losrij terrein op een kleine basis wedstrijd. Als ruiter kan je dan toch ook even naast je paard lopen, of is dat niet goed voor het imago


Navidad schreef:je kan ook gewoon je hoofdstel in de trailer om doen, en daarna even het halster er overheen, dan kan je hem ook vast zetten.
en gr_roos ik snap wat je bedoeld hoor, Ik weet wel zeker dat als ik die osmium die ik rij dadelijk in het nieuwe jaar meeneem, dan is die de eerste wedstrijden knetter, en dan zullen ook wel de bokkensprongen en het kijkerige weer naar boven komen, maar goed, niet miepen. hij heeft gewoon stil te staan, totdat ik erop zit en hem de hulp geef om aan te stappen. Ook al ben ik dressuur ruiter, als ik te paard zit komt er geen longeerlijn aan. mocht het echt niet gaan kunnen ze hem altijd gewoon even vast pakken (smal gangetje, bruggetje etc) en zo even begeleiden. maar daarna gaat die gewoon weer los.
