Bloedfanatieke ouders waarvoor alle andere ruiters maar aan de kant moeten, geen rekening houden als anderen willen inspringen want zij moeten winnen. Bah
Ik durvde er eerst niks van te zeggen als ze voor de zoveelste keer de hindernis voor mijn neus omhoog trekken terwijl ik sprong vrij roep en er 2 passen voor galoppeer. Tegenwoordig schreeuw ik 'dan niet?!' en volgt er een rotblik. Zeker weten dat ze de volgende keer wel kijken.Als het per ongeluk gaat en er een sorry volgt zeg ik natuurlijk dat dat kan gebeuren maar verder? Geen respect van deze kant
Bloed komt er van onder mijn nagels vandaan, voor dat soort ouders.Zie ze ook elke wedstrijd meer dan me lief is.

> "je mag het proberen en samen kun je het"
Zijn zoveel mensen die dan nog aanwizjingen krijgen. 

en kon daardoor dingetjes nog wel eens over het hoofd zien als niet op het goede been lichtrijden en teugels op maat houden waardoor de pony nog wel eens de andere kans op hobbelde.
Maargoed, we spreken over de leeftijdscategorie 9 tot 11 jaar oud
en toen ze eenmaal zat, spoorde ik de pony aan tot draven en m'n moeder maar gillen dat ik moest stoppen; 'Kom op mam! Goede been! Je weet het toch zo goed??'
) het altijd allemaal maar prachtig vindt.
(hadden van de voren afgesproken dat ze haar mond zou houden)