Tja, ons debuut was afgelopen zondag niet zo denderend hoor

. Ik ben toch wel geschrokken van onze lage punten

.
Dat we nog geen dikke winst waardig zijn, wist ik ook wel...ik moet zelf gewoon ook km's maken om de spanning die ik bij wedstrijden krijg wat kwijt te raken. En hij is met aanspringen in galop en galopperen nog niet helemaal constant. Maar ik had juist zo'n enorm fijn gevoel toen ik afstapte. Voor mijn gevoel voor zevens gereden, maar ook vieren. In stap en draf een heel fijn gevoel met af en toe een klein slordigheidsfoutje van mij misschien, maar zoals verwacht bij de galoponderdelen wat spanning van zijn kant. Dat vind hij gewoon nog erg moeilijk, maar daar zijn we in de training hard mee aan het werk. Voor het eerst sinds ik hem rijd (heb wel eens F-proefjes gereden), heb ik tijdens de proeven kunnen
rijden, kunnen concentreren op netjes de figuren rijden waar het hoort. Ik hoefde me niet bezig te houden met zijn spanning, dat hij het bit vastpakt en keihard gaat zonder stuur, zelfs niet in de galop. Ik was zo onwijs trots op hoe ontspannen hij in de ring was. Helaas zie ik dat helemaal niet terug op het protocol. Bijna constant vijven met af en toe een zesje. Dat kwam toch wel erg hard aan. Vooral als je via de organisatie terughoort dat de jury heeft laten vallen dat degenen die ze 2x géén winst had gegeven ook niet zou aanraden überhaupt een startkaart aan te schaffen, dat ze daarvoor het niveau van enkelen van ons echt niet noemenswaardig vond om maar zo te zeggen. Met mijn punten kan ik wel gokken dat ze het daarmee ook over ons had.
Ik ben echt wel veerkrachtig van karakter. Het is maar de mening van één jury. Misschien was het in zekere zin een "strenge" jury. Enkele stalgenoten die eigenlijk altijd wel winst rijden, maar schipperen in hoe groot de marge is, hadden nu ook geen winst. Maar toch, als je zelf zo'n fijn gevoel hebt, ga je twijfelen. De jury punt niet voor noppes zo. Ze vond ons duidelijk echt geen voldoendes waard. En hoe fijn het voor mij ook voelde...toen ik die cijfers zag, deed het toch even pijn. Helaas was de jury niet gebleven om evt. vragen te beantwoorden, dus moet ik het doen met mijn gevoel, het protocol en mijn filmpjes. Ik snap vooral de hogere punten voor mijn tweede proef niet, terwijl hij toen moe begon te worden en ik echt moest werken om hem op gang te houden en voor mijn gevoel zijn aanleuning meer haperde in mijn handen. Om daar dan onder te zien staan dat ze juist verbetering zag in zijn ontspannen over de rug lopen, is mij echt een raadsel.
Ik heb pas over twee weken weer privéles, dus ik moet nog even zelf worstelen hoe ik hier tot die tijd mee om ga. Gelukkig zijn beide proeven wel gefilmd al is de kwaliteit niet denderend, dus die kan ik tzt aan mijn instructrice laten zien. Aan de ene kant wil ik echt niet opgeven en denk ik dat het vaker doen ons kan helpen. Aan de andere kant is het helaas geen goedkope hobby en moet ik keuzes maken in wat ik wel en niet kan doen. Is het dan niet weggooien van geld als ik zonder enige kans op winst op wedstrijd blijf gaan? Want oef, van winst zat ik volgens deze jury echt nog wel ver af. Pfff, ik ben er nog even niet over uit wat nu wijsheid is

. Vooral die opmerking van de jury over dat ze enkelen van ons met lage punten echt zou afraden een startkaart überhaupt aan te schaffen, doet me stiekem veel. Ben ik dan echt zo erg te vroeg? Zo slecht dat ik er nooit aan had moeten beginnen...in elk geval niet nu? Dit was het in elk geval in de ogen van deze jury heel duidelijk niet. Baalmomentje

...