Ayasha schreef:JB: Ik ben het grotendeels met je eens hoor, maar ik ben toch benieuwd naar jouw visie over een uitzondering.

Wat zou je doen met een paard dat ondanks het laten wennen ivm gewoontedieren toch binnen verkiest boven buiten?
Ik geloof er niet in dat een paard eenzame opsluiting verkiest boven weidegang met soortgenoten.
Die eenzame opsluiting druist namelijk tegen zijn hele wezen in.
Waaròm een paard langs de omheining loopt te rennen of bij de doorloop loopt te dralen, kan verschillende oorzaken hebben.
Als eigenaar zou ik daar heel goed over nadenken (wat is er aan de hand).
Èn ik zou mijn paard gedurende de weidegang observeren (dus vanaf het moment van naar de wei brengen t/m het onrustig worden en het zogenaamd naar stal willen), zodat je kunt zien wat er gaande is, in de kudde, in de wei en in het paard z'n koppie en lijf. Daar kun je dan wat mee.
Een paard kan een reden hebben om in de stal te willen staan. Maar dat paard realiseert zich niet dat dat dan meteen voor een half, driekwart of heel etmaal is. Ik geloof ook wel dat paarden behoefte kunnen hebben om eventjes in een stal te staan (bijv. in de dazentijd), dat zie ik ook bij mijn eigen paarden die altijd hun inloopstal in en uit kunnen wandelen. En dat is dan ook het verschil: wanneer mijn paarden kiezen om binnen te gaan staan, hebben ze ook altijd de keuze om er weer uit te lopen. Dat zie ik ze dan ook altijd doen: tis weer genoeg geweest, lekker de wei weer in!
Paarden die door hun mens op stal worden gezet, hebben die keuze niet en worden meteen voor urenlang opgesloten en geïsoleerd. En dàt is nièt de keuze van het paard.