Kelly_ann schreef:Maar wat moet ik nu belonen? Het niet reageren kan ik moeilijk aanmoedigen of belonen, dan versterk ik dit gedrag. Ik zal eerst een reactie moeten uitlokken lijkt me, vraag is even hoe...
Ik voel trouwens geen spanning in het lijf, eerder een soort stoïcijnsheid.
De volgende proef (over een klein maandje pas ivm vakantie) gaat in ieder geval zijn trailermaatje mee op reis. Dat scheelt een stukje stress misschien.
Er zijn altijd puntjes die goed gaan en die je wilt aanmoedigen. Als je 'niets' ziet, denk je te 'groot'. Denk niet in voltes, maar in 1 seconde nageven of 1 stap buigen in een wending. 1 seconde groeit uit tot 2 en straks tot 3 seconden. Na een tijdje kan je in minuten denken. Die ene seconde hoeft niet perfect te zijn, slechts 'beter' dan de seconde daarvoor. Alleen op die manier kun je een dier duidelijk maken wat het gewenste gedrag is.
Je paard heeft géén perfect plaatje in zijn hoofd hoe hij moet lopen, jij wel. Als hij dus gespannen is en gestraft wordt (door hardere hulpen, zweepje) zeg je niet wat hij wél moet doen, je zegt slechts "Dit is fout" en daarmee creëer je met de ring geen positieve associatie. Blijf dus zacht in je hulpen ook al lijkt hij niet te reageren, vraag gewoon nog een keer en beloon als hij reageert, ook al is hiet nog niet perfect. Je werkt naar iets toe en kan niet direct het perfecte resultaat verwachten.
Paarden leren in contexten. Dus thuis in de bak kan hij het wel, maar in een andere bak moet een paard even doorkrijgen dat dezelfde hulpen hetzelfde resultaat moeten opleveren. Voor ons heel logisch voor een paard niet zo. Daarom in veel verschillende omstandigheden oefenen: binnenbakken, buitenbakken, op gras enz.
Als je paard stoïcijns aanvoelt is hij heel gespannen. Hulpen kunnen alleen doorkomen als hij ontvankelijk is en als hij stoïcijns is heeft hij zich mentaal, maar ook lichamelijk afgesloten ('spanning').