sjeik schreef:Dat is niet het enige verschil. Ik heb missch niet een volledige vraag gesteld. Het gaat mij er vooral om, wat er rijkunstig gebeurt in dit geval. En niet het wervelverhaal want dat weet ik zelf wel.
He Sjeik, om even terug te komen op je vraag, het is inderdaad niet het enige verschil, maar om het duidelijk te maken, is het verhaal van een grazend paard een goed voorbeeld (paard is ontspannen, is een deel van zijn gezichtsvermogen kwijt, heeft open wervels!).
Het paard wat onraad ruikt, richt zich op, heeft dan het meeste zicht om zich heen, waar het gevaar vandaan komt en is klaar om te vluchten. Dit is een zeer kwetsbare en stressvolle houding. Rijd jij een paard een uur lang in deze houding, maakt hij stresshormonen aan, hij verstijft, en als je niet oppast, houdt hij de rug ook nog hol ipv bol, dus kans op zere wervels en spieren. Zet er dan nog een niet al te getalenteerde ruiter op en de ellende is compleet.
Dat is dus de meest logische reden om je paard lager en ronder in te stellen (er zijn wel excessen en niet alleen bij ldr), je vloeit spanning af, want door zijn hoofd lager te houden, beperk je enigzins zijn gezichtsveld, dus enge dingen zijn minder eng. Je vraagt meer aandacht van je paard, de focus komt te liggen bij de ruiter. En als gevolg, het boller worden van zijn rugspieren en/dus het aantrekken van zijn buikspieren. Dit lukt niet alleen met de houding van een ontspannen grazend paard, deze heeft wel de wervels open, maar spant geen spieren aan. Daarom is halsstrekken tussendoor een beloning. Maar voor spieraanspanning moet de houding ronder en dan kan het paard dus makkelijker een ruiter dragen. Dit allemaal natuurlijk in combi met been en zithulpen en teugelhulpen.
Er zijn meesters in het klassieke rijden en er zijn een heleboel resultaten mee behaald.
Echter bij het hedendaagse paard is inmiddels zoveel bloed doorgevoerd, dat het hete paard via ldr beter te controleren is. Uitzonderingen daargelaten. Met als groot voordeel, dat vrouwen veel beter kunnen presteren in de sport, met een paard wat heter is, hoeven wij minder te drijven!
Het vergt natuurlijk wel enige kunde van de ruiter, maar dat vraagt klassiek duits ook.
Wat ik me wel afvraag, waarom blijven mensen zo dwepen met klassiek, terwijl we verder overal in moderniseren? We fokken een modern sportpaard (spreek niet voor iedereen), misschien zit daar een andere handleiding bij?