Geplaatst Toch ben ik enorm zenuwachtig al, wordt er helemaal gek van. Dit had ik ook al als ik naar een hoger niveau mocht, maar niet zo erg als nu voor de M2. Ook weet ik dat ik de eerste keer toch niet te veel moet hopen op een winstpunt.
Ik rijd zelf met een pony (1.49m ik ben 1.75m) tussen de paarden, voor mij heeft ze al M2 tussen de pony's gelopen.
Zelf heb ik voor haar nog nooit wedstrijden gereden, en daarnaast heb ik een pony met veel beengebreken (zie: profiel voor het hele verhaal).
Dus ik ben super trots op haar.
Maar nu gaat het rijden net weer wat minder, ze heeft o.a. een allergische reactie gehad van der enting en is dus wat minder soepel dan normaal. Daarnaast wil ze nog wel eens geen zin hebben, en wil dan niet genoeg buigen (komt ook door die enting).
Het gaat gelukkig steeds beter weer, de oefeningen doet ze ook alweer bijna helemaal goed..
Maar toch.. Ik wordt dan gelijk weer onzeker, komt denk ook doordat ik een vreselijke perfectionist ben.
Ook weet ik dat mensen bij mij op stal denken van "o, die gaat het echt niet redden hoor in de M2!" en daar kan ik dus niet tegen.. Heb ik weer het gevoel dat ik me moet bewijzen..
Zo moest het even van me afschrijven hoor... Maar ben ik nou de enigste die zo doet voor zijn/haar M2 debuut (of een debuut)?
Ik heb er wel ontzettend veel zin in hoor, alleen wordt gek van de zenuwen en ben bang dat het verkeerd gaat..
