Geplaatst 
Dresuuur was rampzalig
Hij was net geschoren, had het koud en bokte dus flink. In de proef was dat minder, maar stilstaan was een probleem, en gewoon draven ook. Maar toch nog 161 punten, en stond 5de ofzo. Springen ging ook niet zo, romeo vond het weer eens veel te laag (het stond ook echt laag) en besloot zn benen niet op te tillen. Toen hij bij de eerste hindernis meteen als flink tegen de balk stootte, sprong hij 2 meter hoog over de hindernissen
en bleven we verder foutloos..Daarna naar de start gestapt, en ondertussen me flink druk zitten maken over "de afsprong". Ik bedacht me dat ik eigelijk al zo vaak zoiets had gedaan, en nog maar 1 keer erop was gevallen..Maar ik bleef er aan denken, wat me alleen maar banger maakte.
Daarna even losgesprongen. Eerst die kleine, ging goed.. Daarna die hogere, wat niet goed ging
.. Ik dacht dat hij afzette, maar hij zette dus gewoon niet af. Ik voelde hem niet springen, maar we kwamen wel erover heen.. Hij raakte hem toch flink volgens mijn moeder, die stond te kijken.. Maar alles nog okeey, alleen de schrik zat er wel even goed in..Vooral na de val in ysselsteyn, zag ik toch wel erg tegen hindernis "schuingebouwde-steil-op-een-heuvel-naar-beneden-springend"
op...En dan ook nog eens die bijna val met losrijden, toen zag ik toch eventjes tegen de cross op. Voor het eerst stond ik eigelijk stil bij de gevaren van crossen en springen, was even toch wel bang. Ik dacht, niet aan denken gewoon rijden. En eindelijk begon het aftellen dan, ik was echt zoooo zenuwachtig, nog nooit zo erg geweest..
Eenmaal over hindernis 2 besefte ik dat ik het wel met Romeo kon, zonder te vallen, dus toen gingen we er ook voor. Had me al voorgenomen om een rustig crosje te rijden, niet hard te gaan rijden om de tijd te halen, zodat ik even mn vertrouwen terug kon winnen, en dat Romeo ook weer wat extra vertrouwen kreeg.
Alles ging super, we vlogen zonder problemen overal overheen.. Waterbak was even zoeken, want het stond (in de waterbak) anders aangegeven dan ik dacht. Maar ook dat ging verder goed, dus toen maar op naar het puntje en het boomstammetje.. Heeeeel rustig er naar toe gegalopeerd, zodat ik de draai goed kon maken, en goed voor het puntje kon komen. En we gingen er zo over heen. Daarna het stro, wat ondanks een vroege afzet toch goed ging.
Daarna de hindernis waar ik heel de cross al tegeop zag. Een heuveltje, met een soort boom bankje. Daarna een schuingebouwde steil, waar je toch een eindje naar beneden sprong. Dezelfde sprong als waar ik in Ysselstyen op gevallen was, alleen was deze net iets heftiger. Je sprong verder naar beneden. Ik nam flinke vaart, om ondankt het heuveltje toch de eerste sprong goed te kunnen nemen. Daarna de afsprong. Die seconden duurde heel lang, van de afzet tot het neerkomen. Ik zat eigelijk te wachten totdat we weer onderuit gingen. Maar ik haalde opgelucht adem, want we gingen nog altijd goed. Niet gestruikeld of wat, hij sprong hem super. Toen besloot ik, dat als ik die goed kon nemen, de rest ook moest lukken.
Alles ging super, tot de 2de waterbak, waar hij even moeilijk deed. De makkelijke afsprong wilde hij niet nemen, hij wilde perse de moeilijke
. Oftewel hij weigerde voor de lagere, makkelijker, week uit naar links, en sprong de moeilijkere . Wat een gek beest heb ik toch..De overige 2 sprongen gingen ook lekker, zonder problemen. Kwam wel veel te laat binnen, 1.24 te laat, en dat bezorgde me 22 strafpunten. Niet dat ik dat erg vind, het ging mij om de cross, dat we rondkwamen, zonder te vallen.
Totaal hebben we dus 8 minuten en 10 seconden gecrosst, maar toch nog altijd een lage hartslag.. 64, en hij stond nog te dribbelen en te dansen. Hij had nog niet genoeg.
Daarna lekker verzorgd en laten grazen. Daarna even naar de uitslag gekeken. Stond ergens achteraan, maar had niet anders verwacht. Als ik geen tijd had gehad, was ik 3de of 4de geweest. Maarja als je zo gaat kijken, kan het altijd wel beter. Maar ik ben tevreden, en we gaan vol goede moed naar Princenhage.
Wat een ontzettend gave pony is het! 
