Geplaatst Eerst even een uitleg hoe ik aan dit '' omaatje '' ben gekomen!
Ik heb deze pony in 1993 gekregen van mijn ouders toen ik 10 jaar oud was, Kim was toen 12 jaar.
Ik kon met die pony lezen en schrijven, en zette nooit een pas verkeerd. Heb ook vreselijk veel van haar geleerd
Maar kleine meisje worden groot, dus moest er een paard komen.. Haar vorige eigenaar wou haar heel graag terug, want wou er nog wel een keer een veulentje mee fokken.Zo gezegd zo gedaan...
Ik heb Kim 10 jaar gehad, toen ze 22 was is ze dus terug gegaan naar haar vorige eigenaar.
Ik vond het vreselijk moeilijk haar te verkopen, want ik hield zielsveel van haar, maar het was niet anders, geen tijd en plek voor meerdere paarden en tenslotte kon ik er niets mee, omdat ze te klein voor mij was geworden.. of ik te groot voor haar
Ik heb daar altijd z'on vreselijke spijt van gehad dat ik haar heb verkocht.. ik heb er heel lang wakker van gelegen, ik miste haar zo verschrikkelijk!! En heb altijd gezegd als ik de loterij win, of heel veel geld heb.. dan koop ik haar terug en doe ik haar noooit meer weg! Nou heb ik niet de loterij gewonnen... maar ik kreeg doordat ik van familie een woning kon huren de paardjes wel aan huis te staan.. en dat kostte me bijna niets, omdat ik het voor weinig mocht huren de weide. Mijn vader, zwager, vriend en familie hebben van een bouwvallige schuur, 3 hele mooie stallen gemaakt in 3 maanden tijd en heb de paarden naar huis gehaald!! Toen zag ik natuurlijk mijn kans om Kimmetje terug te kopen, dat kon nu!!!! Ik ben naar die man gegaan.. maar hij twijfelde.. hij fokte nog steeds met haar mooie veulens ( ja.. op haar 26e nog
). Dat was ook 1 van de redenen dat ik haar terug wou, want ik vond dat het een keer genoeg moest zijn... de pony moet ook kunnen genieten van haar oude dag... Ze heeft verdorie in totaal z'on 15 of 16 veulens gehad.. dan is het een keer goed hoor... Ik moest haar terug hebben!!!! Die man belde mij een week daarna... het was goed, ik mocht haar weer terugkopen!!! Ik was zo blij als een klein kind, echt waar!! Ik kon haar die oude dag geven die ze zo verschrikkelijk verdiende! Ze kwam hier in mei 2007, flink vermagerd door haar laatste veulen.. dikke bloedranden in haar hoeven.. onverzorgde manen en staart.. Ik heb haar de 2e dag, gewassen, manen en staart onder handen genomen enz. En 's avonds keek ik voldaan vanuit mijn kamerraam de weide in, naar mijn kleine Kimmie die er weer was!!! Ik was echt zo blij!!!
Zo was ze toen ze hier kwam, nog met haar veulentje ( veulen werd paar maanden later opgehaald )
Inmiddels zijn we een jaartje verder en is ze heeeeel erg opgeknapt, mijn nichtje van 10 rijdt haar zo nu en dan nog. En ze is zoooooooo fanatiek!!! Omdat je oude paardjes wel in beweging moet houden ( blijven ze jong bij !! ) en niet alleen in de wei moet laten staan heb ik besloten een kar en tuig voor haar te kopen! Van haar 4e jaar tot 12e jaar heeft ze altijd marthonwedstrijden gelopen bij die man, kermissen en bruiloften voor de kar gelopen, Kim is nergens bang voor. Je merkt dat ze helemaal opbloeit als ze mee is wezen rijden, dus ik dacht.. waarom niet een karretje, dat kent ze en vind ze verschrikkelijk leuk!! Zo gezegd zo gedaan!!
Ik heb een tuig en kar van internet geplukt en opgehaald toen ik ongeveer wist waar ik op moest letten e.d. Maar ik had nog nooooit aangespannen gereden. Dus ik heb mijn hoefsmid opgebeld of hij mij wou helpen met de eerste keren, tuig op maat maken, ons laten zien hoe je hoe je alles moet doen e.d. Ik dacht: Dat leer ik nooit!!!!! Maar het is eigenlijk best makkelijk, hihi!
Ijzertjes heeft ze onder gekregen, we waren klaar om te gaan!Hij heeft ons een keer of 4 geholpen, waarvan hij de laatste 3 keer ons alles zelf liet doen, en checkte of wij alles goed hadden gedaan. Dat ging alle 3 keer gelijk goed, we hadden goed opgelet.
Onderweg zijn we groot verkeer tegen gekomen e.d. Kim die is nergens bang voor, die is gewoonweg niet bang te krijgen!! ( maar goed ook, anders weet ik niet of ik dat wel gedaan had, ik vertrouw deze pony volkomen en weet precies hoe ze is )
Na 4 keer hebben Sandra en ik het alleen gedaan en het gaat hartstikke goed!
Deze foto's zijn van gisteren, die wou ik eventjes met jullie delen!
( Let niet op mijn nogal loshangende teugels
)Dit was de 8e keer voor de wagen, na 15 jaar
Leuk he!?We doen het heel erg rustig aan, en hou haar goed in de gaten.
Iedere keer heeft ze nog energie over
Groetjes
Linda
.
