Mijn merrie heb ik vandaag maar weer eens voor de wagen gehad. Vorige week heeft ze het voor het eerst sinds 8 maanden weer gedaan. Echt dressuurmatig trainen hebben we meer dan een jaar niet gedaan. Vorige zomer is ze kreupel geweest, het jaar daarvoor heb ik haar beleerd en is ze een keer of 15 serieus getraind. Daarna heeft ze een keer of 5 rondjes over de weg gemaakt. En nu vond ik het dus weer tijd worden om het toch maar weer haar voor de wagen te zetten. Vorige week had ze een paar streken, ze was wat onwennig. Vandaag ging het al een stuk beter. Het moeilijkste is halthouden en daarna weer voorwaarts in stap. Ze loopt het liefst wat scheef weg.
Ik heb haar vandaag voor het eerst met een gewone ongebroken trens voor de wagen gehad. Ik gebruikte altijd een liverpool, maar ze vond de kinketting maar niets. Vorige week was het ook schudden met het hoofd. Dat was met het bit dat ik vandaag gebruikt heb over, de aanleuning was nu tenminste constant. Ze mag nog wat ronder, maar ze was prima nageeflijk. Ik was niet ontevreden. Zelf moet ik er om denken dat ik met halthouden toch contact hou met de mond. De merrie is verder lekker voorwaarts.
Haar zoontje kijkt vanuit de wei toe:
Geplaatst 
