Geplaatst 
Het valt mij op dat heel veel mensen bijvoorbeeld beginnen met dingen zoals de Spaanse Pas, de buiging, of zelfs steigeren. Dit vind ik zelf opmerkelijk, aangezien dit toch veelal zwaardere, meer gevorderde oefeningen zijn, waardoor ik me afvraag wat de reden is om hiervoor te kiezen als begin in plaats van voor 'kleine' kunstje, zoals kusje geven, nee schudden of voetjes optillen.
Ik ben zelf zo'n twee jaar terug begonnen met kusje geven, redelijk snel gevolgt door voetjes optillen en voorbenen kruisen. Ik werk met voedselbeloning, en vanuit dat principe leek het me handig om eenvoudig te beginnen met snel bevestigde oefeningen zodat het paard ook gelijk leerde begrijpen dat kunstje = snoepje.
Daarna verder gegaan met zijgangen aan de hand, wending om voor- en achterhand, de berggeit, en andere niet te moeilijke, gymnastische oefeningen. Vanuit daar doorgewerkt naar de buiging en de Spaanse Pas.
Momenteel ben ik bezig met compliment en voorbereiding op piaffe.
Deze volgorde is gebaseerd op wat ik logisch vind qua methode en wat voor mijn paard werkt als volgorde. Ieder paard kan vrijheidsdressuur leren, maar niet ieder paard heeft aanleg voor dezelfde oefeningen. Mijn paard is erg goed in het 'voetenwerk', dingen als Pas, berggeit, jambette etcetera, maar volslagen ongetalenteerd voor oefeningen naar de grond zoals buigen en compliment.
Ik ben benieuwd wat voor volgorde jullie aan houden, en waarom? Als je meerdere paarden hebt, kijk je dan voor ieder paard afzonderlijk welke volgorde het beste is of hou je vast aan een bepaald trainingsschema, en wederom, waarom dan?
