Geplaatst Mijn grote dilemma van dit moment
Ik heb mijn paardje nu 6 jaar en het zijn 6 geweldige jaren geweest en er gaan, als het aan mij ligt, nog vele geweldige jaren bijkomen. Maar nu loop ik dus al tijden met een probleem. Even een klein verhaaltje vooraf:Ik rijd momenteel nu 2.5 jaar boomloos en blijf dat ook zeker doen en sinds 2 jaar vrijwel altijd bitloos. Daarvoor reed ik met leren bit en heel in het begin een metalen bit ( wel erg dik). De overstap van boom en bitloos is geweest nadat ik het zat was gekleineerd te worden op de ponyclub waar ik reed en zowel paardje en ik konden ons er niet goed in voelen. In de jaren vanaf okt 2005 rijd ik boomloos en een paar maanden later ging ik over op bitloos. Tot nu toe bevalt me dat ontzettend goed. Waar mijn paardje en ik ons niet konden ontspannen met bit en boom, loopt ze nu heerlijk. Maar na al die maanden raak ik steeds meer gemotiveerd en wil ik steeds een stapje hoger. Hoewel ik echt 0.0 ambitie heb voor wedstrijden ( die niet bitloos kunnen) wil ik wel graag bepaalde dingen goed kunnen uitvoeren. Dan heb ik het heus niet over pirouettes en die soort dingen maar wel een beheerste galop. En daar ligt mijn probleem…
Er ontstaat in de galop een miscommunicatie tussen ons in de bak. Buiten gaat het nog wel, maar in de bak is het niet zoals ik graag zou willen zien. We gaan veels te snel, er is geen beheersing en we gaan schuin door de bocht. Dan denk je bij jezelf ‘waarom laat je het zover komen?’. Soms dacht ik dat het na maanden rustig trainen, grondwerk en allerlei dingen wel goed zou gaan, maar dan wilde ik in galop aanspringen, begon paardje zich al groot te maken, kwamen we na een aantal rondjes snelle draf en een keer een boze stem opzetten eindelijk in galop, gaan we schuin door de bocht, ik kan geen balans houden, zij gaat alleen maar harder. Die boze stem doe ik heus niet vaak, begrijp me goed! Ik grijp niet naar een zweep of sporen ( overigens heb ik dat laatste niet eens, zweepje gebruik ik voor grondwerk als aanwijsstok en niet als zweep ) omdat mijn paardje het niet wilt. Daar moet natuurlijk een reden voor zijn, dat ze niet wilt. Ik heb verschillende mensen in real live ( dus niet op bokt!) benaderd en die vertelden me dat zowel mijn paardje als ik angstig zijn omdat het voorheen niet vlekkeloos verliep. En dat weet ik dondersgoed want het probleem ligt bij mij, niet bij mijn paardje. Ik heb immers mijn paardje grotendeels ‘gevormd‘ zoals zij nu is.
Nu is er waar ik woon, zuidoost Friesland, haast geen mens te vinden die op mijn gebied mij kan helpen. Ik heb van verschillende mensen lessen gehad waarbij ze allemaal aangaven me te kunnen helpen, maar na een aantal lessen kwam ik erachter dat het niet goed aansloot bij ons. Bij de een kreeg ik juist nog meer angst voor galoperen, bij de ander bleef mijn paardje maar angstig als hij bij haar in de buurt kwam. Ik vertrouwde het niet, zo is mijn paardje anders nooit, juist degene die altijd op mensen afstapt en nieuwsgierig snuffelt. Ik ben echt geen angsthaas en heb ook verschillende keren in galop zonder zadel en optoming doorgebracht maar een handgalopje en evt nageefelijk zit er dus niet in.
Zodoende heb ik tot heden daags geen instructeur of instructrice gevonden die mij bereid is te helpen zoals het bij mijn paardje en mij aansluit. Ik heb echt geen hoge eisen maar ik hoop dat je snapt wat mijn gevoel bij bovenstaande voorbeelden was.
Dat is 1. 2e punt is dat ik dus nu iemand toevallig in de buurt heb gevonden. Gister naartoe geweest, prima kerel en we hebben een tijd lang gesproken over wat ik wilde bereiken, hoe etc. Voelde prima aan. Nou gaat deze man uit van westernrijden gecombineerd met natuurlijk paardrijden. Hij vertelde me dat hij samen met mij het ging oplossen door van voor af aan te beginnen. Alles weer rustig aan, lekker relaxen en wanneer mijn paard en ik eraan toe waren en alles goed verliep, namen we de volgende tree. Prima dacht ik. Toen vertelde hij me dat hij altijd traint met bit en dat dus ook met mij ging doen. Baf, weg droombeeld. En we starten een enorme discussie.
Ik ben volledig overgestapt op bitloos en geloof er heilig in dat het goed bij mij en mijn paardje past. Ze loopt en reageert vele malen beter zonder bit dan met. Maar die man wil absoluut beginnen met een bit. Welk bit dan vroeg ik. Een metalen bit vertelde hij me. Ja dag. Hij wil dat ik met een enkel gebroken westernbitje ga rijden. Dat dus omdat je zo je paardje beter kan controleren. Hij gaat er vanuit, volgens zijn visie, dat je elke keer wanneer of je paard of jij of beide niet ontspannen zijn, je het paard stilzet en wacht totdat het moment er weer is van ‘oké, we gaan weer ontspannen verder’. En hij geloofd er dus in dat dat met bit moet. Later zouden we dan de overstap maken op bitloos. Nadat ik hem behoorlijk duidelijk heb gemaakt dat ik niks in een bit zie en dat dus niet in mijn paard zijn mond wil duwen, niet aanvallend bedoelt voor de ruiters die dat wel doen!!, heb ik hem ervan kunnen overtuigen dat evt een leren bit ook nog kan. Maar dan wel onder de voorwaarde dat zodra hij maar 1 ding ziet wat hem niet bevalt, ik toch moet overstappen op een metalen bit. Waarop mijn antwoord was dat ik dan ‘moet’ overstappen naar een andere instructeur want dat komt er dus echt niet in bij mijn paard. Leren bit was al een grote stap geweest, voor metaal is de sloot te wijd om die stap te nemen.
Na anderhalf uur pratend doorgebracht te hebben, ben ik vertrokken en heb ik gezegd dat ik er nog eens goed over na moest denken. Je snapt mijn vraag/probleem denk ik wel
Er zijn echt heel weinig mensen in de buurt die mij dus kunnen helpen. En misschien schilder ik deze man nu wel wat raar en bars af maar geloof me op mijn woord dat het een aardige kerel is. Maar natuurlijk met een eigen visie en de vraag is of dat mijn visie ook is of kan worden. Ik weet wat een bit aanricht in een paardenmond, hij weet dat ook, of hij het artikel van bitloos.nl ook heeft gelezen met de nodige gruwelheden, betwijfel ik dan wel. Ik heb mijn oordeel niet geveld over het bit alleen door dat artikel, heus niet maar het heeft er wel bij meegedragen dat ik gewoon geen bit meer wil hebben.
Maar het is zo moeilijk, moet ik me er niet gewoon overheen zetten, het gewoon een keer proberen met bit, veel oefenen en zo snel mogelijk overstappen op bitloos of moet ik zelf blijven aanmodderen en hopen dat er binnenkort wel iemand in zicht komt die me kan helpen op de manier die ik graag wens?
Wat denken jullie hier nou over? Ik weet dat het een lang verhaal is maar ik hoop op het nodige begrip en dat jullie mijn situatie begrijpen. Ik druk niemand de grond in die wel met bit rijd. Misschien heb ik in bovenstaande tekst dingen gezegd die anders op jullie overkomen die mijn verhaal niet kennen, denk er alsjeblieft goed overna voordat je wat plaats als commentaar, internet kan wel eens anders overkomen weet ik uit ervaring
Ik wil dus echt niet iemand aanvallen of de grond in boren en heb respect voor ieder paardenmens die eervol en eerlijk met zijn paard omgaat, begrijp me niet verkeerd Overginds is paardjelief bekeken door een fysio dus pijn aan de rug etc is hier niet het geval Ik zou graag jullie mening hierover horen. Dank jullie wel voor het lezen van mijn verhaal.
Groetjes Ayla
