Gisteren met Stan allerlei ontsnappingspogingen meegemaakt (zie topic ergens 'wegloopfjord', Stan is een haflinger hoor, maar ik reageerde op dat topic). Toen geeindigd met een soort van join up.
TOen maar eens even mijn boek van Parelli erbij gepakt. Ik had hem iets van 6 jaar geleden gekocht en had toen ook de boeken en de cursus bij Emiel Voest gedaan (met een ander paard, maar dat terzijde). Het Parelli boek had ik wel een beetje doorgenomen maar niet heel precies. De technieken van Voest paste ik vooral toe. Bij Parelli ga je, zoals ik heb gelezen / begrepen, voordat je met je paard aan de slag gaat de pre-flight checks doen, waaronder je je hele paard aftast. Ik dacht altijd dat dat geen probleem was, maar omdat Stan gisteren opeens aan de haal ging aan de leadrope, dacht ik laat ik het nu eens gewoon incl. die checks doen. En wat bleek: hij vond het doodeng! Gewoon met poetsen, als ik hem vast heb staan, of los (hij staat keurig stil) gaat dat dus wel, maar zo in de bak, met de leadrope over zijn rug, drukte hij zijn staart helemaal plat tegen z'n kont. Dus na wat gefriemel en gewrijf, liet hij zijn staart wel los. Ik met hem aan de slag. Eerst los in de bak, dat doet hij altijd heel goed. Toen weer aan de leadrope, rondje om mij links, en naar mij toe laten komen: hij kwam direct, helemaal bij me, zonder twijfelen. Toen de andere kant op: daarna weer naar me toegehaald: hij kwam weer. Toen de 8-jes in stap: BRAAF! zo mooi. Daarna toch drafje geprobeerd....en jawel hoor, super rond en niet wegrennen, als ik mijn handen sloot en naar me toe bracht kwam hij weer heel mooi naar me toe.
Zou dat nu toch aan die pre-flight-checks hebben gelegen? Misschien in combi met de join up van gisteren? Ik weet het niet maar het voelde wel heel goed!
Het was dus voor het eerst dat ik een probleem had, in het boek heb opgezocht hoe het nou zou moeten en aan de hand daarvan een oplossing heb geprobeerd. Dus we gaan zo rustig dooroefenen.