Geplaatst ik volg de laatste tijd veel van dit soort discussies niet met de bedoeling om mij er in te mengen maar omdat ik zelf nou eens wil weten wat een natural nou precies inhoudt..ik kom er zo langzamerhand achter dat ik voor de helft volgens mij zelf een natural ben maar ook net zo goed een niet natural..
ik houdt mijn paarden zo veel mogelijk buiten. we hebben hier inloopboxen die maar zelden of nooit dicht zijn, de paarden staan gezellig bij elkaar op de wei in een kleine kudde, hebben voldoende schaduw in de zomer en voldoende dekking tegen wind en water in de winter op het veld. ze hebben 24 uur per dag hooi liggen in de stallen dus als ze besluiten binnen te gaan staan hebben ze wat te knagen etc.
hier ben ik heel bewust mee..
daarentegen scheer in ze rustig als het nodig is qua rijden en zet ik ze rustig onder een deken..al staan ze dan ook nog heel veel buiten...gewoon heel veel winterdekens kopen...
ik rijdt met bit en waar nodig met sporen en zweep en slof..al heb ik nog nooit meegemaakt dat een paard onder mij wegliep voor de sporen of met zijn nek op zjin borst moest door de slof! ik weet niet hoe de rest van de wereld deze hulpmiddelen gebruikt maar ik zie ze zelf niet (in ieder geval op de manier waarop ik hem gebruik) als een kwelmiddel, maar goed..
als mijn hoefsmid het nodig acht gaan ze rustig op ijzers, ze gaan naar een gewone da en niet naar een homeopaat..hebben we wel eens geprobeerd hoor maar mijn paardjes houden nogal van peperemuntjes..lol
daarnaast reed ik altijd gewoon wedstrijden..vonden de paardjes doorgaans zelf ook leuk naar mijn mening, heb daar na op dit moment helaas echt geen tijd meer voor anders had ik het nog gedaan. ze zullen het zelf ws nooit bedacht hebben hoor dat concours rijden maar ik heb maar 1 paard getroffen in mijn leven die echt niet wilde en daar zijn we toen ook gewoon mee gestopt en die mocht voortaan gewoon doen wat ze leuk vond en waar ze goed in was: buitenritjes maken en met kinderen rijden..
dat is misschien wel weer wat naturals..als ik merk dat mijnpaarden niet goed in hun vel zitten of ze geven mij de indruk geen zin te hebben laat ik ze rustig staan! heb door de jaren geleerd dat je wel uren bezig kan zijn om door de weerstand heen te breken en daar wordt ik en mjin paard niet blij van, terwijl als ik hem gewoon een dagje geef is het vaak ook zo weer over! zo simpel is het!
daarnaast ga ik met rust en geduld met mijn diertjes om wat altijd resulteerd in lieve, aanhankelijke en makkelijke paarden. kreeg onlangs nog een complimentje dat ik altijd zulke lieve paarden had..waar haal je ze toch vandaan? nou...die maak je zelf. veel van die dieren zijn bij ons gekomen als onrustige, boze paarden..nu zijn ze zo mak als een lammetje.. gewoon geduld, niet schreeuwen en pushen maar geef ze de tijd dan worden ze vanzelf rustig en lief.
als ik de stal uit sta te mesten staan er vier dikke konten in de weg omdat ze het zo gezellig vinden..zelfde als ik in de wei loop of bezig ben met klussen bij de stal..altijd hulp!
verder rijdt ik mijn paarden behoorlijk naturel in denk ik al is het met een hoofdstel en zadel...ik gebruik eigenlijk geen druk. ga al vanaf het moment dat ik een jong paard heb aan de slag met wandelen, poetsen aaien, longeren en al het grondwerk zodat het inrijden rij natuurlijk gaat. heb eigenlijk nog nooit problemen mee gehad. er worden dus geen benen opgebonden of vooruit gejaagd of wat dan ook. elk paard heeft zijn eigen tempo. ik ga er pas op..of zoals de laatste jaren : ik laat er pas iemand op gaan als ik denk dat het paardje eraan toe is en of dat nou op zijn derde is of dat hij nog een jaar extra nodig heeft..maakt mij niet uit.
misschien houdt ik ze wel natural, maar ben ik een niet naturel ruiter? ik weet het niet...of ben ik gewoon een ruiter met een beetje gezond verstand....?
je hebt mensen met paarden en je hebt paardenmensen he?
