Geplaatst 
Het gaat om mijn 11 jarige haflingerruin. Hij is haflingertypisch koppig en daar gaat het ook meestal mis. Hij kán een heleboel, maar wíl vaak gewoon niet!
Vandaag ging ik hem weer eens zonder teugels rijden. De ervaring heeft me geleerd dat het goed is om het hoofdstel in te laten en gewoon de teugels uit te haken. Zo ook nu. Het eerste kwartier gaat het meestal goed. Paard is gemotiveerd en luistert goed naar gewichts- en beenhulpen, laat zich netjes sturen en remmen. Niks aan de hand. Maar dan, altijd na zo'n 10 minuten tot een kwartier, heeft hij het ineens door. Ik bedoel, ook met teugels rijd ik hem voornamelijk op zit en kuiten, dus zoveel verschil is er niet of ik hem nu dat hoofdstel aandoe of niet. Maar dan schijnt bij hem ineens de eurocent te vallen dat de "kontrole" weg is en hij dus niet "hoeft" te luisteren. En dan begint hij het uit te hangen en doet precies waar hij zin in heeft. Tot er weer een teugeltje in hangt.
Ja, ik doe ook grondwerk met hem. Hetzelfde probleem. Geef hem vrijheden, en na een tijd gaat hij er van profiteren tot er geen land meer mee te bezeilen is.
Dit probleem heb ik al vanaf ik met hem werk -nu zo'n vijf jaar- en er is geen verbetering bemerkbaar.
Wat zouden jullie doen? Telkens maar vijf minuten en voor hij gaat klieren de teugel er aan? Het maar helemaal opgeven met zo'n dikkop? Hem na een kwartiertje afzadelen omdat hij dan blijkbaar niet meer gemotiveerd is?
Die van mij kan ook zo eigenwijs zijn. 
ik heb het opgegeven. Ik hou altijd een back-up in handen zodat ik als slimste uit de bus kom en niet hij.
