belangrijke vraag voor de ervaren CT-ers (lang verhaal) HELP

Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
valeron
Berichten: 3
Geregistreerd: 13-08-07

belangrijke vraag voor de ervaren CT-ers (lang verhaal) HELP

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 24-09-07 14:42

Door mijn ervaringen met andermans paarden trainen en clickertrainen in zijn geheel heb ik een pony gekocht met een sneu verhaal. Hij is inmiddels zes en heeft heel wat meer slaag gehad dan liefde.
Ik heb hem nu een jaar en het gaat eigenlijk wel goed met hem. hij zit goed in zijn vel en is vrolijk. Ondanks zijn korte aandachtsboog heeft hij veel aandacht voor mij en houdt hij zowel van spelen als van eten. De perfecte basis zou je zeggen, en dat is ook zo! De reguliere basis zit er goed in en de clicker ook, al heb ik misschien wat té rustig aan gedaan (sohee wat wordt je opeens paranoia met een eigen paard zeg, hahaha). Hij wijkt op druk (en zelfs op suggestie als ik het vraag) met de voorhand en de achterhand. Hij eet zijn beloningen graag op al kan hij het op commando ook prima laten, hij geeft knietjes en is een kei in targetten.
Maar nu komt het: verder dan deze basis kom ik niet. Dat wil zeggen: hij doet het niet voor de beloningen die ik hem geef.

Zodra ik iets vraag wat hij minder leuk vind. En dat is veel, gezien zijn verleden. Zo raakt hij in paniek van iets op zijn rug. Als er iets op zijn rug zit/ligt en hij schrikt probeert hij het er met alle macht af te krijgen. Met het zadel lukt dat niet maar met mij wel (-: dus laat ik het rijden maar even zitten. Op de volte gaan vertikt hij ook. Met de beste wegjaag-lichaamstaal die ik in me heb heb ik tot nu toe elk paard van me weg gekregen, behalve deze. Als ik écht boos ben lukt het me wel, maar dan ook alleen totdat hij bedenkt: en nu is het zat. Vervolgens komt hij gewoon achteruit (butt first) op me af en bokt een paar keer. Hij zou het niet veel duidelijker kunnen maken met woorden: hij wil best met me omgaan en iets voor me doen, maar alleen zolang het hem uitkomt. hij vind me lief en gezellig, dat merk ik aan alle kanten. Maar hij heeft gewoon geen respect voor mensen, en dus ook niet voor mij. Hij gelooft gewoon niet dat hij me kan vertrouwen (en waarom zou hij ook als je bedenkt door hoeveel verschillende mensen hij al verrot geslagen is).

Maar nu komt het. Mijn pony is stapelgek op eten. Ik kan niet in zijn hoofd kijken maar het zou me niks verbazen als hij eten als de enige betrouwbare vaste waarde in zijn leven ziet. De voedingstijden op de manege waar hij nu staat is echter niet bepaald strikt. Zo krijgt hij de ene keer om 1 uur kuilvoer en dan weer om 3 uur. Als ik kom om met hem te trainen is het dus maar afwachten of hij voer heeft (en dus nul komma nul aandacht heeft voor mij maar volledig in trance zijn kuil wegwerkt).
Daarbij komt nog dat hij erg dik is. Het is een connemara maar hij lijkt wel een haflinger!

Als hij dus trek heeft kan ik met hem trainen, maar als hij voer heeft niet. Nog grappiger: als ik toevallig daar ben op het moment dat hij zijn voer of kuil krijgt, en ík kan het hem geven: dan is zijn motivatie voor de oefeningen ineens vertienvoudigd! Dan doet hij opeens wel zijn best voor me.

Uiteraard heb ik op de manege aangekaart wat ik voor training met hem doe en dat ik hem graag zelf zou willen voeren of dat ik hem in elk geval op dieet wil zodat hij niet de hele dag 'vol' zit en gemotiveerd kan worden door voer.

Misschien denk je nu: dat kan toch geen probleem zijn?! En dat dacht ik ook toen ik hem net had. Maar dit is al de tweede stal waar hij staat en waar ik onenigheid heb over voer.

De eigenaresse van de manege staat er niet voor open om het paard minder te voeren of om de verantwoordelijkheid van het voeren aan mij te geven maar verwijt me nu wel dat ik te weinig doe met mijn paard, bovendien heeft ze elke dag wel weer een andere deskundige aan wie ik hulp zou kunnen vragen.

Allemaal leuk en aardig maar ik wéét wat er moet gebeuren: mijn pony zit constant vol, is daardoor te dik en bovendien liever lui dan moe. Gekrabbel en een aai vind hij leuk en een lekker brokje, appelstukje, wortelschijfje ook... maar hij weet ook wel dat er geen enkele reden is om dáár zijn best voor te doen: als hij niks doet krijgt hij zijn voer toch wel. Hij is op geen enkel aspect van zijn leven afhankelijk van mij dus hij doet lekker wat hij zelf wil (en geef hem eens ongelijk).

Misschien denk je nu: zoek een andere stal. Feit is alleen dat ik al een heel aantal stalhouders mijn probleem heb voorgelegd en dat ze zich zo'n beetje op hun voorhoofd tikken als ik zeg dat ik mijn 'bokker' wil hertrainen met voer. Niemand durft het schijnbaar aan, en ik begin moedeloos te worden. De één vind het zielig en denk dat hij er koliek van krijgt als hij tijdens het trainen eet, de ander is bang dat hij dan niks meer krijgt omdat hij niks goed doet (en leg dan maar eens uit wat 'set him up for succes' betekent) weer een ander verzint weer iets anders. Hoe dan ook: trainen mbv voer is een taboe in deze omgeving lijkt wel...

Een weilandje huren en alles zelf doen is helaas geen optie aangezien het me niet gaat lukken twee keer of vaker per dag naar mijn paard te gaan.

Moet ik dan toch maar de ouderwetse methode gaan proberen? Gewoon proberen nog harder te slaan dan mijn voorgangers? Natuurlijk niet. Of een stal zoeken met een smoes ("mijn pony is allergisch en kan alleen het voer eten dat ik hem zelf geef..." of "ik vind het voeren nou juist zo leuk, dat wil ik zelf doen..." of noem maar wat) Of weet jij een andere manier dan voer om mijn paardje te motiveren?

Geef me alstjeblieft de gouden tip, ik zit echt met mijn handen in het haar.

Banjer
Lid Nieuwsredactie

Berichten: 53388
Geregistreerd: 09-06-02
Woonplaats: Daar waar het land eindigt en het water begint

Re: belangrijke vraag voor de ervaren CT-ers (lang verhaal) HELP

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-07 22:43

het eerste dat me te binnen schiet is dat je misschien NOG kleinere stapjes moet nemen naar een volgende oefening.

ik herken nl. Banjer van een paar jaar terug, toen we pas begonnen met clickertraining... als ik de oefening in te grote stukjes hakte (dus eigenlijk als ik te snel ging) vond Banjer het niet meer interessant... ze snapte het niet...

Verder denk ik meer grondwerk een optie zou kunnen zijn... Lachen Ik werk zelf graag met de methodes van Pat Parelli (de 7 games), maar ik denk dat misschien in jouw geval een Join Up (van Monty Roberts) ook een goede training zou kunnen zijn. Doe een Join Up echter alleen onder deskundige begeleiding... een niet correct uitgevoerde Join Up kan aardig wat schade in de rangorde aanrichten...

Amable

Berichten: 9764
Geregistreerd: 04-10-03
Woonplaats: Eindhoven

Re: belangrijke vraag voor de ervaren CT-ers (lang verhaal) HELP

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-07 20:35

Ik denk eerlijk gezegd dat het probleem niet in de motivatie zit, maar in het respect voor jou. Hij vindt jou niet interessant genoeg, wel zolang je leuke dingen met hem doet maar als het maar iets minder leuk is dan kapt hij het af. Ik vind vooral het achteruit bokkend naar je toe komen erg lomp, en van mij zou hij dan zeker wel een mep krijgen, en hard! Ik ben niet voor slaan, wel voor grenzen stellen. Je moet hem niet slaan omdat hij iets niet wil/snapt/kan maar wel als hij lomp naar jou toe is. Paarden onderling zijn dan ook lomp.

Ook ik zou het in het overige NH grondwerk zoeken.

Ik heb met een arabiertje gewerkt, situatieschets: paardje mocht niet gelongeerd worden, niet rennen en niet gereden behalve in een goede binnenbak en aangezien die er niet was dus niet. Wel kreeg het dier continu als de eigenaar de stal in kwam eten, ging de wei op met elke keer een forse extra strook gras enz. Paard kreeg dus continu voer en hoefde totaal niets te doen en was uiteraard moddervet! Liet zich door zijn eigenaar niet pakken omdat het leuker was om hem even achter zich aan te laten lopen, echt een arrogant dier Knipoog Het heeft me 2de maanden gekost, maar met grondwerk en de clicker, kleine stapjes en hele duidelijke grenzen had 'ie door dat het leuk was om mee te werken en zijn best te doen. Binnen enkele dagen kende hij voetje, buigen, compliment, kusje geven en schudden. Het ging ineens razendsnel.

Moraal van het verhaal? Ook een overvoerd paard is te motiveren.

Succes met je paardje!

annemariev
Berichten: 266
Geregistreerd: 25-01-04
Woonplaats: Oudenhoorn

Re: belangrijke vraag voor de ervaren CT-ers (lang verhaal) HELP

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-07 20:53

Super dat je voor dit paard gegaan bent. Denk alleen uit je verhaal te lezen dat Join Up niet het juiste middel is op dit moment om je problemen op te lossen. Er zijn wel een aantal andere dingen die je zou kunnen doen, denk ik. Wil je een keer met me overleggen kan dat altijd (geen kosten) Je moet dan even mijn kantoor bellen 0181-469045, kunnen ze een belafspraak met mij maken. Kunnen we samen kijken naar verschillende mogelijkheden.

Met groeten,

Annemarie van der Toorn
Instructrice Monty Roberts

flashmoon
Berichten: 6
Geregistreerd: 10-11-06

Re: belangrijke vraag voor de ervaren CT-ers (lang verhaal) HELP

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-10-07 16:35

Ik ben even niet op bokt geweest, beetje late reactie dus.....Bedankt voor jullie reacties. Annemarie, ik ga je bellen (op zondag maar even niet Knipoog )
Wat betreft de andere reacties.
Kleinere stapjes ben ik mee bezig geweest, helpt wel een beetje inderdaad. Toch blijf ik hangen bij de dingen die meneer niet leuk vind. abepaalde oefeningen kent hij bijvoorbeeld wel degelijk maar hij doet ze niet altijd (als hij net zijn kuil op heeft bv Vork ).
Wat betreft de opmerking of conclusie dat paarden ook zonder voedsel te trainen zijn: daar geef ik je helemaal gelijk in. Paarden zijn ook op andere manieren te motiveren om gedrag te laten zien. Ik heb het hier echter niet over 'paarden' in het algemeen, of over een ander paard in het bijzonder. Ik heb het over dit specifieke paard.
Natural horsemanship technieken, (veelal gebaseerd op de join up, of iig op machts'overname' pas ik uiteraard ook toe. Hij gaat niet (meer) zonder respect met me om en houdt zich braaf aan mijn gedragsregels. Hij laat pas protest zien (in meer of mindere mate) als ik hem specifieke dingen vraag die hij niet wil doen. Hij zegt dus niet tegen mij "rot maar op met je training, ik ben hier de baas" maar "ik wil best iets voor je doen, maar dít wil ik niet". Als ik doorzet, zet hij ook door (en dan krijg je dus dat hij écht protesteert... )
Tuurlijk kun je dan zeggen "je zult!" en hem vervolgens 'een goeie mep' geven of wat dan ook. Maar eerlijk gezegd zie ik dan het verschil niet meer zo duidelijk tussen NH of old school trainen. Ik geef mijn grenzen aan, als hij daar overheen gaat merkt hij het heus wel. Maar volgens mij moet het paard ook de kans krijgen om zijn grenzen aan te geven.
Bovendien wil ik eigenlijk geen paard die doet omdat het moet maar een paard die doet omdat hij het wil. Daarom wil ik juist zo graag motiveren in plaats van bestraffen, het past gewoon beter binnen mijn overtuiging, vooral bij paarden die het niet altijd even goed hebben gehad en zo hun redenen hebben voor hun grenzen.