Bokt.nl

Aimee schreef:

Okee Dan ga ik eens even uitzoeken of er een verband is tussen de keren dat ik haar wel te pakken krijg en de persoon die haar die dag buiten heeft gezet.

sanne83 schreef:

Waarschijnlijk leg je dan bij het grondwerk toch te veel druk op haar. Met je navel naar zo'n paard toe staan, geeft al druk. Waarschijnlijk was ze eerst extreem angstig, dat zwakt dan voor een deel af, maar dat betekent waarschijnlijk dat je paard nog steeds enorm onzeker is.
Moeilijk om vanaf hier er iets over te zeggen, vertrouwen heeft zoveel factoren.
Even een dingetje voor in het weiland of bij het benaderen.
Stel je loopt naar haar toe, op een gegeven moment kijkt ze naar je, oren naar voren. Vanaf dat moment ga je letten op veranderingen. Je loopt langzaam naar voren. hoofd afdraaien of een oor afdraaien zijn al tekenen van onzekerheid. Op dat moment blijf je staan of loop je zelfs naar achter, totdat er weer twee ogen en oren op je gericht zijn. Dan kan je weer naar voren lopen. Vaak komt het paard dan vanzelf naar je toe, maar bij een wat extremer geval waarschijnlijk niet, maar kan je toch mooi zien hoever haar "veiligheidsbubbel" reikt.

Aimee schreef:

Niet dat ik nu precies weet hoe het werkt, maar kan me er wat bij voorstellen
De partnerschip points zijn voor mij echter opvallend. Werkt dit ook andersom? Dus telkens als iemand het paard op een bedreigende manier behandeld, dan gaan er als het ware punten af?

Niet dat ik op een bedreigende manier met haar omga, maar er zijn meer mensen die haar in handen hebben en die zijn niet allemaal even subtiel.

josien schreef:

Het komen van een paard is een cadeautje die je alleen krijgt als je niks wil en geheel leeg bent in je hoofd. Het paard weet wat je denkt en elke gedachten aan enige vorm van dwang, kwaadheid, onzekerheid zorgt er voor dat het paard niet wil komen en als hij los naast je staat direct van je afdraait.

Dit is bij het ene paard extremer dan het andere paard, maar hou er dus rekening mee dat je leeg bent in je hoofd en het aan je paard overlaat om te komen.

Aimee schreef:

De merrie waar ik mee aan het werk ben, vertoont gedrag dat ik niet snap. Ik hoop eigenlijk dat jullie me misschien kunnen helpen.
In dit topic heb ik al eens eerder gevraagd naar het wijken voor druk: viewtopic.php?f=125&t=803327&hilit=

In dat topic plaatste ik dit verhaal:

Aimee schreef:

Ik ben met een zeer snelle en sensibele merrie bezig, die al een tijd in training heeft gestaan waarbij ik niet precies weet wat er gebeurd is. In ieder geval heeft ze snel stress en raakt in paniek, daarbij vlucht ze direct. Wat ik wel weet, is dat de vorige trainer met conventionele trainingsmethoden de merrie zadelmak heeft willen maken en dit is in min of meerdere mate gelukt. Je kunt erop zitten, maar ze accepteert geen hulpen en zet het op een rennen.
Middels het "normale" werk kwam ik niet echt verder, aangezien ze alleen maar meer zelf het heft in handen nam.
Daarop heb ik een join-up gedaan, wat echt super gewerkt heeft. Nu pakt ze het grondwerk ook heel fijn op, ze heeft veel meer vertrouwen en is ontspannen zolang ik de leiding heb (ze probeert er soms nog onderuit te komen, maar dat kan ik goed corrigeren en dan is de stress ook gelijk weer weg), maar ik loop vast bij het wijken voor druk. Ik heb dit stukje NH alleen afgekeken en meegekregen door een vriendin die daar veel mee doet en wat clinics die ik gezien heb. Dat een paard moet leren te wijken voor druk heb ik wel meegekregen, ook hoe het er uit moet zien, maar niet hoe een paard dat geleerd wordt

Inmiddels zijn we een stuk verder Ik doe met haar freestylen, daar loopt ze heel fijn bij en reageert gelijk als ik "hulpen" geef voor voorwaarts of terug. Ik moet inmiddels zelfs opletten dat ik niet "te groot inkom" want ze staat zo stil uit galop als ik als het ware te hard rem, terwijl ik met rustiger remmen haar gewoon van galop naar draf kan laten gaan.
Het enige wat ze niet doet, is naar me toe komen. Ik draai me om, met m'n rug naar haar toe. Zij draait naar mij toe, loopt enkele passen in mijn richting en blijft dan staan. Als ik met life down naar haar toe loop, doet ze enkele passen terug, maar laat me daarna wel naderen. Dit is punt 1, maar het gaat verder

Het echte probleem doet zich namelijk in de wei voor. De ene dag komt ze naar me toe in de wei, kan ik haar pakken en niets aan de hand. De volgende dag rent ze weg en laat zich dan ook echt niet vangen. Vandaag heb ik weer een join-up in het land gedaan. Ze laat al snel de hals zakken en gaat kauwen, ik draai me om, ze komt naar me toe lopen, gaat met haar neus in mijn hals ademenen en ik kan haar kriebelen op de hals. Prima, missie geslaagd.... lijkt het.... maar nee. Zomaar uit het niets rent ze weer van me weg. Dan negeert ze mij ook gewoon weer. Herhalen heeft geen nut, ze is zomaar ineens weer weg als ik naast haar sta.

Hoe kan dat nou?