Nee, niet eten lijkt heel moeilijk, maar je moet er vooral heel streng en consequent in zijn. Je houdt je hand gesloten gestrekt voor je uit en je paard moet eraf blijven. Gaat hij vervelen aan je hand (likken, bijten, duwen oid) dan tik je tegen de neus aan. Niet je hand wegtrekken, je paard moet bij de hand vandaan, niet je hand bij het paard. En niet gaan duwen met die hand, echt tikken anders blijft je hand in de buurt van het paard. De meeste paarden kijken bij een tik diep beledigt weg, sommige paarden reageren al zo bij een zacht tikje, sommige moet je een behoorlijke oplawaai geven voor ze beseffen dat ze er echt af moeten blijven. Op het moment dat je paard weg kijkt klik je en open je je hand. Tzt ga je eerst nog je hand openen en daarna pas klikken. Dit om te voorkomen dat je paard het hand openen als toestemmingssignaal gaat zien. Als je deze oefening aanleert kan je naar mijn mening vooral de eerste tijd beter even niet zomaar voer uit de hand geven. Anders wordt het verwarrend voor je paard wanneer mag het nou wel zomaar, wanneer niet. Verder moet je bij deze oefening heel streng zijn, maar ook heel eerlijk. Probeer ook direct aan de tik een woord commando te verbinden, zoals nee, wachten of gaan tellen. Ik zeg altijd als ze eraan willen komen "NEE, wachten!" en het wachten herhaal ik tzt om de duration aan te geven. Niet eten is eigenlijk de makkelijkste oefening om te leren, de meeste paarden hebben het bij een consequente en duidelijke aanpak vrijwel direct door. Mijn maatstaf is overigens ook dat ze eraf blijven, ze mogen er dus vlak boven of naast hangen, zolang ze het niet pakken.