Geplaatst Niet dat ik de wijsheid in pacht heb, oh, nee, maar ik heb wel gemeend diverse onderzoeken opnieuw te lezen en er over na te denken. In elk geval heb ik een deel gebundeld en hoop dat straks in de vorm van een boek te kunnen presenteren.
Ik kwam tot de ontdekking dat ik er nu anders tegenaan kijk dan bv 20 jaar geleden, misschien wat meer objectief. Dat geldt ook voor de vele rijstijlen en stromingen die we kennen. Soms wordt het steeds moeilijker om iets te kiezen door het enorme aanbod wat er is.
Toch blijven we altijd geinteresseerd in paarden, wat beweegt mijn paard, waarom doet het paard dit of dat, en waarom juist niet. Als je dat interessant vindt hoop ik een kleine bijdrage te kunnen en mogen leveren, mijn eigen conclusie is in elk geval dat er sinds 1600 zo veel is geschreven en zoveel is onderzocht dat het me verbaasde dat er zo weinig, tot nu toe, mee is gedaan. We hangen graag aan een Goeroe, lekker veilig in de kudde.
Niks mis mee als je daarvoor kiest. Sommigen echter willen meer, emancipatie voor mens en paard en loskomen van regels die soms geen positieve meerwaarde hebben maar juist remmend werken.
Ik nodig graag jullie kritische, maar zeker vele interessante lezers uit om met elkaar van gedachte te wisselen over kudde gedrag, deels wat reclame voor mijn boek
, maar voor het grootste deel omdat we allemaal dezelfde passie hebben.... het Paard ! (Hoe kan het dat er geen smilie is met een PAARD, en wel een koe ?)Laten we net als paarden zo rescpectvol mogelijk met elkaar omgaan, dat is gelijk een eerste stelling.
"Paarden hebben een enorm sterk gevoel voor normen en waarden"
- de neiging heeft om zijn paard te vertroetelen, dekjes erop, bandages erom, ijzertjes eronder en een lekker warme stal eromheen, en wij als mens er dan een paar keer per dag/week langs gaan als enige afleiding voor het paard en ons dan feliciteren met hoe graag het paard met ons naar buiten wil. Maar een paard vraagt daar niet om. Geestelijk misschien enkele psychisch gestoorde exemplaren wel, maar alle andere paarden willen naar buiten, bewegen, paardenvrienden. Zet een paard op stal, en allerlei lichaamsfuncties komen onder druk te staan of stoppen met functioneren. Dat is wetenschappelijk aangetoond. Dan vraag ik me af, kan een paard gelukkig zijn als hij lichamelijk en geestelijk langzaam instort?