Eerst en vooral wil ik vragen of er nog mensen zijn wiens merrie momenteel hengstig is? Normaalgezien zou dit niet mogen in de winter, maar mijn merrie is nu ongveer al een weekje hengstig, ik dacht dat het misschien kwam doordat het niet echt winterd? Kan dit kwaad?
Nu het echte probleem. Ze is op sommige dagen van haar hengstigheid nogal (erg
) humeurig. Dit vooral als in het voorjaar en als het hoogzomer is en ze het flink te pakken heeft. Dan zijn er toch een tweetal dagjes dat je er beter niet op rijdt, maar verder geen probleem in de omgang hoor. Nu staat ze dus ook hengstig maar helemaal niet zo 'hevig' als in de zomer, dus deze namiddag opgezadeld om te gaan wandelen. Ik ga het meest buitenrijden met iemand die een 19-jarige ruin rijdt. Normaalgezien gaat dit altijd goed en aan het begin van onze wandeling was ook alles nog koek en ei, maar plotseling wou mijn merrie niet meer dat de ruin nog naast haar liep. Ze begon te schoppen en te bijten (oren plat in de nek) en ze liep (in een stevige draf) een flink stuk vooruit. Telkens als ze de ruin hoorde dichter komen, wilde ze terug gaan draven. Ik heb haar de meeste keren nog kunnen inhouden, maar we zijn er wel 3 keer vandoor gegaan zodat ik ze echt met de teugel moest omzetten om ze te laten stoppen.
Toen ben ik achter de ruin gaan rijden en dit was weer geen probleem. Naast en voor de ruin irriteerde haar overduidelijk.Ik denk dat dit echt met de hengstigheid te maken heeft aangezien ze normaal een heel aangenaam en ontspannen paard is om mee buiten gaan (zeker met deze ruin erbij, want ze heeft wel degelijk haar voorkeuren, sommige paarden duld ze op wandeling echt niet in haar buurt). Eens ik terug naast haar op de grond sta, is het terug een braaf paard dat goed luistert.
Zijn er hier mensen die zich in dit verhaal kunnen vinden en wat is jullie oplossing?
