
Door traumatische ervaringen (o.a. van de klep afvallen op haar rug terechtkomen, bijna opgehangen worden aan longeerlijn om geladen te worden, etc.) vindt Banjer de trailer geen leuk iets meer... heel begrijpelijk... ik ben dus met clickertraining bezig om Banjer trailermak te krijgen.
Gister hebben we dus weer geoefend... en ze heeft er helemaal in gestaan!!! ik ben echt heel erg trots op mijn meisje...
De volgende stap is dat we willen gaan kijken of de trailer misschien dicht kan, met de stang er achter...
Voorafgaand daaraan laat ik Banjer iig alvast aan de stang wennen... dus zeg maar de Friendly Game (ja, van Parelli) met de stang... dus overal aaien, Banjer de stang aan laten raken, stang vlak achter haar kont houden, tegen haar kont aan houden, etc. en later dat "spelletje" dus doen als als Banjer in de trailer staat... 
Zou het dan toch ooit zover komen dat Banjer en ik een keer naar het strand kunnen??
Gewoon consequent blijven belonen en ook het wegrijden met de trailer stukje bij beetje oprekken. Een tip: Als je met een target werkt, bouw dan eerst het langdurig stilstaan in de trailer op voordat je de stang erachter doet of gaat rijden. Ze moet namelijk eerst stil kunnen staan voor je de stang erachter gooit, anders gaat ze er meteen tegen hangen, krijgt het idee dat ze niet weg kan en zal de volgende keer dat je trailerlaadt direct achterwaarts de trailer uit rennen (onze buren hebben hun trailerschuwe paard naar een bekende nh-Monty Roberts-trailerlaadspecialist gebracht, kreeg hem weer thuis en nu gaat hi weliswaar de trailer wel op, maar rent ook direct weer naar achteren...). Maar dat gaat jullie wel lukken, denk ik zo..
van mij ook zo geleerd: na 3 uur ooit te hebben gestaan na de les op de manege, waarbij zelfs de accu van de auto leeg liep, omdat ik dacht, dat het misschien wel wilde als ik het lampje in de trailer aan had.... Heb ik bedacht dat het ineens anders moet en idd de hele sfeer rondom het trailerladen verandert: van niet willen, naar waar gaan we naar toe met dat ding (target)!!