Ik ben sinds de zomer met mijn fjordje begonnen met mennen. Ik heb haar sinds dat ze negen maanden is. En het is opzich een super braaf en wel opgevoed fjordje. Maar nu begint het sinds een maand of twee begint ze wat te klieren voor de wagen. Vervelend vond ik haar, verder had ik echt het idee dat ze het deed om uit te proberen. Na een tijdje kwam ik er bij toeval achter dat ze een tand aan het wisselen was. En waarschijnlijk daardoor dus toch lastig was ipv vervelend om het uitproberen.
Ik heb haar toen een maand misschien zelfs wel zes weken niet voor de wagen gehad. En een maandje vakantie gegeven. Nu het weer opgepakt en ze doet het weer super. Ze heeft de eerste keer geprobeerd nog eens naar achter te lopen met de wagen maar goed ze is nog niet 100% goed beleerd dus dat kan...
Maar gister ging ik weer mennen met haar, en ons buurmeisje was met mij meegereden en wilde graag een foto van haar met Emy op de wagen. Ik was er ook gewoon bij blijven zitten, maar toen begon het probleem! Ze wilde weer niet stil staan, ik heb haar een paar keer bij getikt maar op een gegeven moment komt ze achteruit en stopt ze gewoon niet meer... Ik heb geluk gehad want er stond een hek met een stevige paal dat heeft tegen gehouden dat ik in de sloot terecht kwam met Emy maar goed ik vind dit dus wel heel vervelend!
Ze doet het puur en alleen als ze stil moet staan. Als ze dan doorheeft dat ze echt stil moet blijven staan gaat ze opzij en achteruit lopen.
Nou is mijn vraag, hoe los je dit op...? Want ik vind het naast heel vervelend ook toch wel een soort van eng/gevaarlijk als ze zo richting de sloot gaat.
Onder het zadel is het stil staan trouwens niet zo'n probleem... Maar wel met opzadelen zelf en optuigen en inspannen. Terwijl ik hier toch altijd wel consequent in geweest ben. Ho is Ho.... Maar voor ons nu helaas niet meer
Wie heeft er tips...
