Ik ben zo blij, dat ik wel kan janken....

Daarom vorige week onze lieve vriend (want ja, je gaat toch van hem houden, ondanks dat je niet eens zijn weiland meer in durft) naar Annemarie vd Toorn gebracht. Hij is daar twee dagen geweest. Toen we hem weer gingen ophalen een demo gekregen van wat ze met hem gedaan hadden (hij heeft meegelopen als cursuspaard in een gevorderdentraining) en heb echt vol verbazing zitten kijken... het was een hele andere Sam! Relaxed, happy en gewoon zoals een paard hoort te zijn!
Eerst ging ik er nog vanuit dat het kwam door de vreemde omgeving en vreemde mensen.. maar het begon toch te kriebelen dus drie dagen geleden heb ik al mijn moed bij elkaar geraapt en ben met hem aan de slag gegaan. Natuurlijk ging het niet zo goed als daar, maar ik ben ook geen superervaren grondwerk specialist

Maar vandaag, 3 dagen later dus... ging het eigenlijk helemaal super! Ik kan eindelijk zeggen dat ik niet bang meer ben.. ik voel me goed in zijn buurt en heb het idee dat Sam daar ook zo over begint te denken. Hij is in ieder geval heel ontspannen en vrolijk.
Na de training van vandaag (staat niet op het filmpje) kwam hij met zijn hoofdje tegen me aan staan en ging in die houding staan slapen... wat een fijn moment!
Ik zou zeggen geniet!
Ik wil het graag met jullie delen omdat ik zo trots ben op die kleine man! Wij allemaal trouwens... want Sam heeft inmiddels een behoorlijk groepje mensen ontwikkeld die echt om hem zijn gaan geven
