
Ik heb geen simpele pony, hij is dominant en leeft nogal eens in z'n eigen wereld waardoor hij niks of niemand meer ziet of voelt. Ben al letterlijk door hem omver gelopen, al kan ik nu met 99% zekerheid zeggen dat hij dat niet meer zal doen (zeg nooit nooit
).Ik ben de laatste tijd enkel op de grond met hem bezig, allerlei dingen, van gewoon longeren tot vrijspringen tot horse agility tot lange teugelen tot vrijheidsdressuur ... Alles doe ik zo goed mogelijk doordacht, zeker bij de dingen die gevaar inhouden. Dit is met name bij het vrijheidsdressuren, dingen als de jambette enzo ben ik pas recent mee begonnen .. en heb ik ook recent weer in de kast opgeborgen ...
Maar pony vind die stoere dingen wel leuk.
Gisteren heb ik les gehad van iemand die werkt aan dressuur in vrijheid en zij zei ook meteen dat ik moest gebruik maken van zijn ego (want dat heeft hij
) en dat ik daar erg goede resultaten mee zou kunnen bereiken, denkend in de toekomst richting piaffe enzo .. de dingen die een echte hengst doet zeg maar 
Ik heb de jambette in de kast opgeborgen omdat hij op ongewenste momenten met z'n voeten begon te gooien. Nooit ongevraagd, wel als ik iets anders vroeg
Waarschijnlijk vond hij de jambette leuker/stoerder dan hetgeen ik op dat moment van hem wilde
Om die reden, en omwille van het verleden, heb ik voor mezelf besloten zo'n dingen achterwege te laten, om zo weinig mogelijk risico's te hebben.Maar gisteren was dus die instructrice erbij en op het einde van de les begon hij spontaan voetjes te geven .. Hij was al de hele les opgehemeld geweest dus hij voelde zich heel wat op dat moment en wilde gewoon laten zien wat hij nog kon
Ik reageerde er niet op, maar de lesgeefster zei van "wauw, wat moooi" etc. etc. Ik heb toen aangegeven dat ik dat liever niet had, omdat ik die dingen niet meer graag zie. Maar zij zei toen dat het helemaal geen kwaad kon, en juist goed was voor hem omdat hij zo'n dingen wel graag deed & liet zien (en ja, als je een pony hebt die liever niks doet dan wel moet je eigenlijk alles aannemen wat hij aanbiedt hé ..). Ze zei uiteraard ook wel dat ik het wel in goede banen moest leiden, als het echt een slecht moment was mocht ik dat wel kenbaar maken bv. Maar verder zag ze er geen probleem in, en zij is niet de eerste .. Blijkbaar ziet niemand er een probleem in, behalve ik
Nu moet ik wel toegeven dat hij het heel voorzichtig doet .. hij doet het nooit als je vlak voor hem staat, want ik was de hele tijd voor hem bezig geweest en toen ging ik opzij en stonden we nog wat te praten over de les en toen ging hij stoer doen, maar dus op ruime afstand zodat hij geen van beide zou raken ... Dus ja, dan denk ik nu: is er eigenlijk wel een probleem?
Ben ik niet gewoon degene die, door het verleden, allerlei doemscenario's ziet & ga bedenken, terwijl het allemaal zo erg niet is? Want anderen hebben dus duidelijk niet dezelfde reactie als mij, die zouden het eerder aanmoedigen ... Moet ik het mij misschien niet meer zo aantrekken en gewoon werken met wat hij leuk vindt om te doen (natuurlijk wel blijven letten op bepaalde grenzen) en zien wat het geeft?
Bij het dressuur in vrijheid-gedeelte komt bv. op termijn ook de spaanse pas enzo kijken, omdat dit een erg goede gymnastische oefening is en paarden zoals die van mij dat erg leuk (en stoer) vinden om te doen .. Is dus 2 vliegen in 1 klap .. Dus misschien hoort het er allemaal wel gewoon bij en moet ik me niet zo'n zorgen maken? Problemen aanpakken als ze zich voordoen en niet krampachtig alles willen proberen te voorkomen? Ik ben denkende ...
Wat denken jullie?
(met bovenstaande bedoel ik niet dat ik hem morgen het steigeren ga aanleren omdat dit zo stoer is enzo, maar dat snappen jullie denk ik wel
).
Ook gaat hij pas dingen doen & uitvinden als hij opgewarmd is en ik al een aantal dingen aan hem gevraagd heb ... Dus als ik gewoon met hem in de piste ga en ik ga hem longeren en stop er daarna mee, dan zal hij ook geen VD-kunstjes eruit gaan gooien. Ga ik na het longeren een aantal VD-dingen vragen en heeft hij er nog zin in dan komt er wel eens wat uit
Pff elke keer dacht ik 'vandaag? Neee hij is zo druk... Doe volgende keer maar' 'vandaag? Nou, staat wel veel wind he? Morgen dan maar!' En dat elke keer. En toen kwam de kans om met iemand anders samen te rijden en dacht ik, screw it, ik doe het gewoon! En sindsdien rijden we lekker met de trens en zonder neusriem, en denk ik 'waarom reed ik daar eigenlijk mee?'