Hierin stond ook het karaktertype "de onderhandelaar", een paard dat werd omschreven als een mens bij zijn baan: je gaat naar je werk en je doet je ding, maar je doet het niet omdat je het leuk vindt, maar vanwege het salaris dat je krijgt, om daarmee lekker thuis je leuke dingen te gaan doen.
Het paard is hetzelfde: door de clickertraining doet hij alleen wat hij doet, omdat hij er een beloning voor krijgt en niet omdat hij het leuk vindt.
Ik vond het zelf behoorlijk overtrokken, aangezien je vaak ziet dat ze van alles gaan uitproberen, en er vreselijke lol aan beleven (ook zelf ondervonden met mijn eigen paard). Maar aan de andere kant heb ik ook wel eens filmpjes gezien van chagrijnige paarden die geen eigen initiatief toonden, hun kunstje uitvoerden en vervolgens met een boos hoofd hun beloning opeisten.
Ik ben benieuwd wat jullie hiervan vinden. Graag serieuze reacties(dus geen 'mijn paardjuh vind ut wl leuk hoor want dat zie ik an dr', maar onderbouwde meningen) Hopelijk maken we er een mooie en interessante discussie van
) is er een verlengde van, als het ware...
Die bedenkt serieus zn eigen kunstjes en gooit vol enthousiasme al het geleerde op 1 hoop om vervolgens een bijzonder creatieve oefening te laten zien, geheel op eigen initiatief
)). Gewoon tongklik + voer, als we klaar zijn met kauwen gaan we door met het volgende kunstje. Het was heel apart: ze werden er allebei eerst erg ongemakkelijk onder, alsof ze niet meer zeker wisten of ze dan eigenlijk wel beloond werden of niet, toen werden ze narrig en uiteindelijk liepen ze bij me weg en wilden niet meer verder spelen.
maar wat ik wil zeggen is dat een paard nooit werkt voor voer alleen, puur op de 'onderhandelaar' stand. Dat lijkt heel gemakkelijk zo omdat ze zonder dat brokje veel minder geneigd zijn om extreme dingen te doen. Maar haal je jouw waardering weg, dan is dat brokje ook een stuk minder waard. Eigenlijk is de hele discussie over voer vanuit mens-psychologisch opzicht wel triest, want mensen vergeten daarin dat de belangrijkste factor in het leven van je paard jijzelf bent, niet dat brokje. Jij bent degene die al die oefeningen bedenkt, ze leuk houdt, enthousiast raakt als het goed gaat en je paard beloont als hij enthousiast meewerkt.
Daarna in de ring was hij enorm braaf en stond netter stil dan ik had durven dromen, braaf beest.. En dat allemaal zónder brokje
