Ik ben zeker niet onervaren met paarden, dit is niet mijn eerst en ook niet mijn enige paard. Ik heb me in mijn 32 paardenjaren verdiept in bijna alle disciplines en natuurlijk.. still learning. Natural Horsemanship is mij ook niet onbekend en zeker niet onbemind. In de dagelijkse omgang met mijn paarden is dat echt wel de rode draad. Ik moet alleen toegeven dat ik me niet lang genoeg verdiept heb in één persoon of stijl. Ik heb veel bekeken, op film en in real life en nog meer gelezen. Her en der heb ik bruikbare tips eigen gemaakt en pas ik toe in het dagelijkse werk of sla ik op in "mijn rugzakje met handige tools". De reden hier achter is waarschijnlijk omdat ik ook altijd wel iets zie wat me niet bevalt of wat ikzelf gewoon nooit zou doen, omdat het me niet past. Om eerlijk te zijn vond ik Parelli al snel erg commercieel en dan vooral heel Amerikaans overkomen en dat stuitte me tegen de borst.
De massa er om heen stond me tegen. Daarbij ben ik altijd een beetje van mening dat het weliswaar leerzaam is voor iedereen, maar niet altijd volledig beheersbaar is voor iedereen. De man in het midden, in dit geval Parelli kan en heeft ook iets wat ik niet heb of kan.. En veel mensen met mij. Horsmanship van binnenuit? Bij sommige mensen is het echt natural en bij andere is het aangeleerd?
Hoe dan ook.. Je wordt natuurlijk dood gegooid met Parelli filmpjes hier op bokt.
Niet alleen hier maar ook bij "omgang & gedrag" kwam ik ze steeds weer tegen en ja, ik kijk ze wel braaf, want ik wil immers leren. En omdat ik nu weer met een jong paard ga beginnen met veel Portugees temperament sprak de Parelli methode me steeds meer aan. Ik had zelf ook behoefde aan structuur, een programma. Ik wilde duidelijkheid aan mijn paard bieden en niet steeds improviseren. Het is een brave vent hoor, dat paard van mij, maar wel gevoelig en dat zet hij om in druk gedrag, ook terug te zien in zijn houding en beweging. Dus ik kocht een boek "Natural Horse-man-ship" en las het van voor naar achter en weer terug. Ik schafte een touwhalster en leadrope aan en ging aan de slag..Mijn paard vindt het geweldig leuk! Hij komt naar mijn geïmproviseerde round pen rennen als hij ziet dat ik die richting op ga. Heel enthousiast doet hij mee, altijd zeer geconcentreerd op mij en de hulpen die ik geef. En na een keer of 4 had ik een heel ander paard!
Rust in zijn lijf, rust in zijn beweging. We zitten helemaal op één lijn nu. (was eerst echt even aftasten.. Wat bedoel je nou??!
)Dus Parelli, ik (of wij) zijn er helemaal happy mee! Ik ga er ook zeker mee verder. Ik zou ook graag een lesje willen volgen om mezelf te laten controleren. En wat leren op paarden-gebied ben ik net een spons, altijd honger naar kennis!
Bedankt mensen die mij de weg hebben gewezen en aan de mensen die twijfelen, verdiep je er eens in. Wie weet wat je allemaal tegenkomt.

