Beetje een vage titel en ik weet ook niet of het waar is, maar ik denk het. Mijn shetlander is ongeveer 2 jaar geleden met succes beleerd voor de kar. Dit ging allemaal super goed, ze was heel erg braaf. Dit hebben we gewoon door gezet en ze is altijd braaf geweest. Ook is ze altijd al behoorlijk nuchter geweest, en redelijk bomproof. Ze was in ieder geval niet zo snel onder de indruk. Toen ik in de zomervakantie naar Italië ging, heeft een vriendin voor haar gezorgt.
Ze kon gewoon alles met haar doen, dat was geen probleem. Toen ging ze en keer met haar mennen en het ging een tijdje goed. Tot dat ze opeens schrok van een 'blaadje', ze zijn toen door een soort van blokken langs de weg gereden en ergens bij een boom tot stilstand gekomen. Verder niemand gewond, alleen een paar blauwe plekken. Maar vanaf toen begon de ellende zo ongeveer. We zijn toen weer heel rustig begonnen met dingen slepen, lange lijnen en vertrouwen (schriktraining).
We hadden weer een keertje met de kar geprobeert, ging ook prima. De 2de keer met de kar was ze weer heel erg rustig tot ze opeens uit het niets (er was echt helemaal niks) ging rennen, met een bok er tussendoor en gewoon onrembaar. We zijn toen tot stilstand gekomen tegen een auto en ze stond helemaal te trillen op d'r beentjes. Bij elke stap die we weer wilde zetten was ze compleet in paniek, ze wilde alleen nog maar wegrennen. We hebben toen de kar achter d'r vandaan gehaald en hebben de kar & pony apart naar huis gebracht.
Goed, toen wist ik al dat het lang zou duren om weer vol vertrouwen te mennen, want het was gewoon gevaarlijk. Al 2 keer was ze uit het niets gewoon keihard gaan rennen en niet meer stil te zetten. Toch ben ik weer met haar aan de slag gegaan (na een tijdje 'men-rust'). Dat is allemaal vrij moeizaam gegaan, vooral toen ze bandjes moest slepen en dat ook echt alleen moest doen zonder dat ik naast haar liep. Daarna hebben we met een sulky gereden met gewoon iemand er naast, ze wilde dan wel is rennen maar dan hadden we haar gewoon vast en dan stond ze weer helemaal te trillen op d'r beentjes. Al vanaf toen had ik het idee dat elke keer als ze weg wilde rennen, ze terug dacht aan wat er in het begin gebeurde.
Ook rijd er sinds kort een klein meisje op haar ze hebben eerst een tijd aan de longeerlijn gedaan en ze had laatst een keertje los gereden. Gewoon eerst Op de volte bij de A en ze moest van mij de volte steeds ietsje groter maken totdat ze gewoon het hele rondje liep. Maar bij de C vind ze het allemaal spannend, dat wist ik al. Dus na een poging ben ik er maar naast gaan lopen en na een paar rondjes heb haar toen ze bij de C liep losgelaten. Toen ging ze dus opeens weer rennen uit het niets, dit probeerde ze het rondje erna ook. En als ze dan weer stilstaat staat ze helemaal te shaken op d'r benen. Nu word mijn gevoel nog sterker dat ze dus terug denkt aan de 1rste keer.
Het is een heel lang verhaal geworden, maar mijn probleem is dus dat als dat nou zo zou zijn, wat zou ik daar aan kunnen doen. Naja, veel oefenen, maar als ik er naast loop is het spannend, maar blijft ze bij mij. Al is ze los, word ze onzeker en wil ze aan de ene kant keihard wegrennen, maar aan de andere kant naar je luisteren en bij je blijven. Dan weet ze het helemaal niet meer en uit een paniek actie rent ze dan dus heel hard weg.
Ik ben de weg even helemaal kwijt, ik wilde haar laten readen maar dat heb ik om persoonlijke reden toch niet doorlaten gaan.
Als het onduidelijk is sorry, vraag dan alstjeblieft wat iets wel moet zijn

Groetjes Isa
)