Geplaatst Ik zit echt met mijn handen in het haar wat betreft mijn 3,5 jarige merrie. Ik heb haar pas vanaf deze zomer weer thuis staan, na een lekker opgroei-leven in de kudde. Merrie was echt zó groen, ze kende niks en ondertussen heb ik het gevoel dat ze het ook niet wíl begrijpen..
Het poetsen-vaststaan-verhaal is ondertussen bevestigd. Het aan de hand lopen gaat ook goed, alleen soms gaat mevrouw stilstaan en moet er heel wat geduld aan te pas komen.
Maar waar het nu uiteindelijk omgaat: Het longeren.. Ik kan er werkelijk helemaal niets mee beginnen. Ik heb het in het begin geporbeerd op een kleine cirkel, met halster om toch te laten wennen en niet gelijk aan het ruk-en-pluk werk te beginnen. Mevrouw draaide om, kwam omhoog, steigerde, en dacht maar niet dat er nog ooit schot in de zaak kwam. Daarna toch maar een bitje ingedaan en daarmee aan de slag gegaan. Dit leek heel even te werken, maar toen mevrouw er na een paar rondjes stappen weer genoeg van had begon de ellende weer.
Stap, draf, het maakt allemaal niet uit. De zweep interesseerd haar ook amper, en stemhulpen komen niet meer aan wanneer de knop omgaat. Ik wil het graag nog op een rustige manier blijven proberen omdat ik bang ben dat het anders op een fiasco voor haar verdere leven uitdraait, maar ik moet toch ook wel verder met haar.. Mijn vader is er ondertussen een beetje klaar mee en vindt tijd worden voor een hardere aanpak. Maar tussen mijn aanpak en die van mn vader zit een flinke kloof (geduldig - hard) dus ik zou graag advies willen van jullie.. Moet ik echt op de harde tour (slaan, straffen, meppen, enz
) of toch mn geduld bewaren?
Hou het even kort en leuk. Als het goed gaat kan je langzaam uitbreiden. (Bij kort denk ik aan een minuut of 5, hooguit 10)