Merlijn schreef:Wat bij mijn neurootje goed hielp was om een pas of 2-3 vòòr de enge plek een overgang naar stap te maken (en ook in stap te blijven!) en dan een pas of 3 nà de plek weer in draf over te laten gaan. Dit een flink aantal keren doen en dan uitproberen of zij rustig langs kan draven of stappen. De bedoeling hiervan is om de aandacht van het paard vast te houden door die overgang te maken. daardoor zijn ze met hun aandacht bij jou en niet bij die griezelige hoek.
.
Dit lijkt me niet handig omdat het paard dan op een gegeven moment gaat denken dat hij steeds bij die plek moet gaan stappen en het dan later waarschijnlijk ook met rijden gaat doen.
Geplaatst 
. Echt, aan een simpel halstertje gaat ze lekker op comando rond, kind kan de was doen. Maar als we in het donker, met de lampen aan moeten longeren dan is alles eng 
. Vooral als het een beetje waait en de bosjes ritselen. Dan springt ze met 4 benen tegelijk in de lucht. Vervolgens loopt ze wel weer doodleuk verder, alsof er niks gebeurd is. Ze schrikt zo'n beetje om de 3-4 rondjes. Ik blijf altijd heel rustig, en praat rustig met haar om haar te kalmeren. Maar ze blijft met name 1 bepaalde hoek niet vertrouwen. Van ontspannen rond gaan is dan geen sprake. Veel overgangen in tempo en gang helpt niet, daar wordt ze nog veel heter van. Iemand tips? Oja ik longeer met een touwtje als bijzet, tussen haar benen, via de bitringen aan de longeersingel. Ik longeer met een enkele lijn. Een dubbele vindt ze doodeng, zowel over haar rug als achter haar kont. 
. 
Daar ben je toch zelf bij? Bovendien heb ik niet geschreven dat je het eeuwig en altijd moet doen. Alleen in het begin om de aandacht bij jou te houden. Als het dan steeds goed gaat kun je ipv van draf naar stap het andersom doen: van stap naar draf, afwisselen. (En inderdaad niet boos worden.) Net zo lang tot het geen probleem meer is. Mijn paard had het met de grote schuifdeuren van de binnenbak en die is later echt niet iedere keer bij die deuren gaan stappen als ik er niet speciaal om vroeg. 