Het bestaat idd uit harder zwaaien met het touw. Fase 1 is een vingerwijzing, fase twee een zachte wiggel met het touw, drie een wat fellere en vier een felle. Ik gebruik deze vorm van fases niet bij mijn paarden omdat ik dat niet prettig vindt werken. Ze hebben wel geleerd dat ze met een wiggel van een touw onmiddelijk moeten stoppen, wat heel handig kan zijn. Net zo goed als ze hebben geleerd op wiggel van het touw achterwaarts te gaan, ook als ik erachter sta. (als ik ervoor sta is een vingerwijzing voldoende) Ook heel handig in dagelijks gebruik. Dus het leren wat een wiggel met het touw (zacht) betekent is heel handig. Maar het heftige heeft idd tot gevolg dat het koppie omhoog gaat en dat zie ik niet zitten. Ik gebruik dan mijn eigen variant. Ik wieber ff met mijn stick om te duiden dat ze achterwaarts moeten (die betekenis leer ik ze natuurlijk eerst) als de vingerwijzing en een zachte wiggel niets uitgalen en als het niet werkt bij bv een dominant paard volgt een wieber met stick en indien nodig een tik tegen de borst. Dit alles uiteraard binnen enkele tellen. Meer heb ik eigenlijk nooit nodig.
De enige keer dat ik een felle zwaai met het touw maak is, als mijn paard plotseling ernstig in de stress schiet bv omdat hij schrikt en ik moet voorkomen dat hij ertussenuit gaat/over mij heen holt. Dan is het wel een felle zwaai met het touw, zo van pats.... waardoor het paard weer op mij let. Dat werkt dan weer wel goed.
Verder is het natuurlijk een kwestie van langzaam opbouwen, zodat het begrijpelijk is en het paard zijn spieren op de juiste manier leert te gebruiken.
Het is in feite gewoon een kwestie van kijken naar jezelf en naar je paard, verstand gebruiken en daarop door borduren. Het maakt niet uit of je dan parelli, hemfling, voest, ankie of jan met de pet volgt. Iets volgen is prima en kan een hele prettige manier zijn om vooruitgang te boeken, zolang je geen oogkleppen opzet en naar andere paardemensen blijft kijken en je eigen ervaring erin meeneemt.
Zoals dat in feite met alles in het leven gaat....Het is hartstikke goed om van mensen te leren als de dingen die ze doen iets is wat je zelf wilt doen. Maar blindelings volgen werkt nooit. Je leert, voegt er andere dingen die je hebt geleerd en gezien eraan toe, mengt het met ervaring en past het dan toe. En gedurende die tijd blijf je ervoor openstaan om meer te leren.
Dat maakt het leren leuk.