We moeten hem dan zowat de kiezen uit z'n mond trekken om hem langzamer te laten gaan (wat wel redelijk snel gebeurd in de bak) Op een zandpad is het lastiger hem terug te nemen, echt eng!
We durfen daarom ook niet te galopperen want dan krijgt hij waarschijnlijk de kolder in z'n kop en wil steeds harder. In draf moeten we hem op een zandpad al flink inhouden.
Dit is natuurlijk absoluut niet de bedoeling en ik wil vragen of er mensen tips hebben om dit ongewenste en gevaarlijke gedrag aan te pakken. Misschien een moker mee op de wagen..
Het heeft volgens mij ook nog te maken met het geluid van de wagen achter hem op ongelijke bodem wat hem nog meer opjut zodra hij harder gaat. Hij is nog wel wat groen en soms onzeker voor de wagen en moet daar aan wennen. Verder doet hij het ontzettend goed en is goed verkeersmak. Vooral op de verharde weg zijn er geen problemen. Het is puur die zandbodem...