anneliesdj schreef:Vluchtgedrag is typisch paardengedrag, dat jij (liljebo) een paardje hebt wat niet vlucht is meer een uitzondering die de regel bevestigd en het kan ook deels komen doordat hij hengst was, met 2,5 jaar zijn de hormomen allang aan het werk.
Ik neem aan dat je nog niet zoveel ervaring hebt met koudbloeden? Ik werk mijn leven lang al met koudbloedpaarden en geloof me... er zijn meer die niet vluchten dan wel. Een keer wegspringen? Ja.... maar bij een behoorlijk deel van de koudbloedjes heb je het daarmee gehad. Ze rennen niet weg. (geldt uiteraard niet voor alle koudbloedjes. Heb ook andere exemplaren meegemaakt)
Dat heeft niets met hengstzijn te maken, want de fjorden bij de fokker waar ik vroeger elke vrije minuut was, waren merries.
Ik vertelde dus ook al in een vorig antwoord dat geen van mijn paarden geneigd is toch vluchten. Billy wil nog soms een klein stukje wegrennen omdat hij wat onzeker is (toch ook pas met tweeeneenhalf gecastreerd) Maar de koudbloeddraver en haflinger springen wel weg als ze schrikken, maar zijn echt niet snel geneigd om echt vluchtgedrag te tonen. Ik heb het in elk geval nog niet gezien. Het blijft bij een twee tot drie meter, stoppen omkijken en er weer op af. (in ernstige gevallen. Anders springen ze alleen een stapje opzij of, zoals in de meeste gevallen, verstarren ze even)
Tommy is natuurlijk heel extreem...Maar zo was hij al in het begin. Toen ik hem kocht was hij 1 jaar en was zijn onverschrokken uitstraling de reden dat ik hem kocht. Hij stond temidden van andere jaarlingen op een markt. Alle andere paardjes waren bang en onzeker. Hem boeide totaal niets. Ik geloof niet dat het toen zijn hormonen waren die dat gedrag veroorzaakten
Klopt overigens idd dat deze paarden tussen de leeuwen een probleem kunnen krijgen. Maar dat geldt voor een behoorlijk deel van onze gefokte exemplaren. De ene rent niet weg, de andere overdrijft in het wegrennen. Maar dat is het gevolg van het fokbeleid op doelstelling.
Overigens kwam ik op een parelli dvd meer van dit soort paarden tegen (in dat geval een quarter en een warmbloed meen ik) en werd dit ook uitgebreid besproken.
Dit soort paarden zijn zeer prettig op de weg, mits goed getraind. Dat laatste is bij een koudbloed een vaardigheid op zich, gezien ze zich absoluut niet laten intimideren (althans een behoorlijk aantal koudbloedjes) Maar wel een uitdaging....
Ik ben er gek op
Ik blijf dus bij mijn mening....