. Ik heb het hier dan ook niet over een gemiddelde hoefzweer. Sam had er eentje met behoorlijke complicaties, die zich uiteindelijk uitte in een tweede hoefzweer met een behoorlijk gat in zijn voet tot gevolg. Gelukkig is het nu eindelijk weer stijgende lijn, maar het is een pittige gebeurtenis geweest voor hem (en mij ook trouwens).
Zal mijn holistische DA volgende week eens vragen hoe zij dat ziet. Ben ik dan ook wel benieuwd naar. In haar heb ik iets meer vertrouwen qua welzijn van het paard dan een reguliere DA, dat wel.
Sam heeft trouwens in het begin een paar dagen stokkreupel op het land gestaan. We dachten in eerste instantie dat hij zijn koot had verrekt, die voelde nogal warm aan en meneer verrekt wel vaker wat door zijn wildebrasstreken. Die paar dagen spoot ik zijn voet een paar keer per dag af met koud water. Wat mij opviel, was dat hij amper wilde lopen met die pijn. Hij stond altijd op een plek, lopen was geen pretje. Op dat moment denk ik niet dat het hem kon schelen waar hij stond, als hij maar zo min mogelijk pijn had.
Pas toen ik zoiets had van 'maar ik kan maar geen verdikking vinden' kwam de hoefzweer in zicht en zo is het balletje gaan rollen.
Neemt niet weg dat ik Sammy het liefst lekker buiten zie staan, hoor. Want dat maakt hem het gelukkigst.

