Vind je hem niet gewoon te lief ?
Ik vind die van mij ook lief en ze krijgt heel veel vrijheid van me , maar zulke dingen accepteer ik gewoon niet , want dit zijn heel ernstige dingen eigenlijk.
Als een paard dit doet steekt hij keihard z'n middelvinger naar je op...
Bij mij zou het geen week duren...ik geef een paard alles wat die nodig heeft , en het minste dat ze dan kunnen doen is dat uurtje dat je met ze bezig bent , gewoon gezellig meewerken. Gras vreten kunnen ze de rest van de dag nog wel , als het goed is. Is dat niet het geval dan zou ik wel bewust gaan grazen ermee , dat gun ik ze dan wel.
Maar er zijn ook momenten waarop het niet mag en dan dient er gewoon geluisterd te worden. Als een paard dit weet en TOCH die berm induikt dan steekt hij keihard z'n middelvinger op en dan kan 'ie het krijgen ook. Kunje hem de eerste keer wel uit de berm trekken en even zeer duidelijk toespreken ,maar de keer erna dan volgt er toch echt een rotschop of een keiharde ruk + knal met de zweep die ik dan wel even onder het stof vandaan haal.
Dus ik ga absoluut voor 1 keer goed duidelijk , gewoon omdat ik geen zin heb om elke keer te moeten rukken en schoppen , dat vind ik geen leuke omgang met een dier. En ik laat me niet behandelen als een stuk vuil door m'n eigen knol...helemaal gek geworden.
De ellende is dat je het nu al heel lang toestaat.
Ook al ga je elke keer de strijd aan : hij staat toch elke keer met z'n kop in het gras = succes = je staat het toe.
Elke keer weer leert hij dat jouw getrek en geschop niet uitmaakt want hij komt toch wel bij dat gras 
Wil je het hem nu af gaan leren dan is dat geschop en getrek niet genoeg meer om indruk te maken , nu moet je met iets nog veel fellers aankomen om de boodschap duidelijk te maken.
Ik heb er echt een bloedhekel aan , dat hoor je wel denk ik 
Voorheen ook met paarden van stalgenoten in de wei zetten. Dan loopt die van mij een een los touwtje mee. Die wil ook graag dat gras uit de berm natuurlijk , maar ze weet dat het niet mag en dat ze zometeen in de wei staat dus dat het niet nodig is om nu te snaaien. Die andere knollen elke keihard *TWOK* aan je touwtje , staan ze weer met de kop aan de grond... god wat irritant. De eerste keer waarschuw ik dan met een keiharde ruk en een duidelijk NEE - meelopen ! Als dat niet genoeg is en er weer een *TWOK* volgt dan krijgen ze een rotschop waardoor ze zelf naar voren springen. Natuurlijk geen schop waarmee je schade aanricht maar wel dat ze zich rotschrikken en ineens het kwartje valt dat het menens is.
Als ze daarna nog aarzelend in durven houden hoef je alleen pislink te kijken en EEEH ! of DENK EROM... te sissen en dan besluiten ze al dat het verstandiger is om maar geen hap te nemen , kijken ze ook een beetje geamuseerd vaak , van hihi okee jij je zin

Maar ik vind dus wel dat er tegenover moet staan dat het dier de rest van de dag wel wat te grazen heeft. Anders kan ik me voorstellen dat ze die pluk gras willen grijpen. Dan mag het natuurlijk nog steeds niet , maar goed 
Die van mij probeert het zo af en toe nog wel eens hoor maar ze voelt hoe pissig ik daarvan wordt dus het blijft bij verlekkerd kijken naar een pluk. En ze weet ook wel dat ze op sommige momenten wel mag grazen buiten dus dat ze gewoon even geduld moet hebben. Ook als het wel mag en ik wil weer verder , moet ze wel zonder gedram meekomen. Dat ik niet die kop uit het gras hoef te sleuren. Dat weet ze ook. Op het moment dat ze er misbruik van gaat maken is het ook gewoon over , dan maar niet meer grazen onderweg , eigen schuld.