Voer is een primaire bekrachtiger: elk paard zal het zien als beloning omdat eten een basisbehoefte is. Rust en veiligheid zijn dit ook, vandaar dat wijken voor druk goed werkt.
Je kunt eveneens een secundaire bekrachtiger koppelen aan de primaire: die heeft geen betekenis op zich, maar houdt de associatie/belofte aan de primaire bij zich. Bijvoorbeeld: klik staat symbool voor stukje voer. Na een tijdje associeert het paard de klik genoeg met het voer om de klik als beloning te zien. Na een tijd kan een paard zo graag de oefeningen doen dat een klik voldoende kan zijn. Voor andere paarden zul je af en toe naar de primaire bekrachtiger terug moeten grijpen omdat anders de waarde van de secundaire weer uitdooft.
Hoe versterk je nu de gewenste reactie? Niet door consequent te belonen! Wel, door eerst, tijdens het leren zeer consequent te belonen, en dan gaandeweg via een intervalsysteem te belonen. Dus 3 keer doen geen beloning, volgende keer wel, 5 keer zonder , 2 keer met, enz. Onderzoek toont aan dat een dier zich hierdoor traint om het gedrag te blijven stellen en vol te houden, en hij zal net beter op de stimulus (het commando) gaan reageren. Want ooit komt toch de beloning. Echter: vraag je af of je deze doortastendheid wenst. Want een gedrag dat zo aangeleerd is, is zeer moeilijk af te leren (paard trekt zich niet aan dat je het een keer negeert want vroeg of LAAT volgt toch de beloning). Zorg er iig voor dat het gedrag enkel volgt op de stimulus. Maar met intervalbeloning wordt het gedrag het meest krachtig bevestigd.