Geplaatst: Gisteren, 22:25 Mars schreef:Gezien het een manegepaard is lees ik zijn gedrag eerder als: blijf van me af/laat me met rust. Logisch als je dag in dag uit wordt gezadeld/gepoetst/gereden door lesklanten van allerlei niveaus. Er zullen er ongetwijfeld bij zijn die terugdeinzen van dit gedrag = succes. Hoe vaker succes hoe vaker paard dit zal herhalen.
Dit.
Maar ook een manegepaard kan mensen van elkaar onderscheiden. Helemaal als iemand heel regelmatig wat met dat paard doet. Ik denk dat TS wel wat kan bereiken.
Twee dingen die mij opvallen:
het paard is een hij. Hengsten en ruinen zijn happeriger dan merries. Zeker als voor dit paard de mond de manier is is om zich te oriënteren in de wereld (mond, neus en voeten zijn de lichaamsdelen waarmee een paard dingen om hem heen onderzoekt) dan is dat happerige iets wat in het paard zit. Mogelijk dus versterkt door snoepjes, of zomaar gefriemel door jan en alleman aan zijn lijf.
En ten tweede: TS schrijft dat het paard hapt wanneer er iets aan de voorkant en onder de hals van het paard gebeurt. Zoals de voorkant van de deken vast/los doen, of daar gebukt staan voor het poetsen. Als je je onder de hals van een paard begeeft dan geef je daarmee aan dat je je ondergeschikt aan dat paard opstelt. NOOIT onder de hals van een paard door duiken als je naar de andere kant wil om daar verder te poetsen. Sta rechtop met borstelen, dekens enz. En wees kordaat en duidelijk wanneer je toch laag bij de grond moet zijn met je bovenlichaam, bij voorbeeld met hoeven uitkrabben. Als iemand je voorbenen pakt en naar je hoeven wil dan is dat voor een hengst/ruin iets wat in een (oefen)gevecht thuishoort. Een beet is dan een heel logische reactie, zeker als het paard weinig mentale stimulans krijgt in de vorm van andere ruinen om mee te sparren. Waarbij het jammer is dat de natuur van een paard en de wensen van de mens soms zo ver uit elkaar liggen. Zou er een mogelijkheid zijn om hem meer en vaker los te zetten met een ander (pension)paard?
En natuurlijk is het handig om voorbereid te zijn. Als je merkt dat het paard toch nog probeert te happen wanneer je de hals of borst borstelt (wat speelsigheid of uitdagend gedrag kan zijn) zou je natuurlijk met de ene hand kunnen borstelen en met de andere het halster vasthouden zodat het paard het hoofd niet naar je toe kan bewegen. Blijf rustig. Niet overdreven voorzichtig. Niet streng doen of schreeuwen. Het is een paard. Wat als paard reageert. En zoals elk paard heeft hij baat bij iemand die rust en duidelijkheid uitstraalt. Met agressie of angst ondermijn je jezelf.
. Even naar het begin. EN dan steeds weer een stapje verder. 
Maar dat was dus niet de bedoeling. Wist hij ook wel, en als er een stagiair bij was deed hij allervoorbeeldigst. Maar de bekapper ging er leuk in mee, had net genoeg geduld en wist het stiekum wel te waarderen. 
