Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-03-26 14:06

Geplaatst door de TopicStarter : 10-03-26 14:06

Wat leuk al die reacties!

Ik zie ook een hele hoop waar ik inhoudelijk nog wel op wil reageren, maar dat doe ik dan even later vanachter de pc.

@poes, ik ga jou later even beantwoorden.

@Runa, dat hangt er vanaf. Ben jij je paard voor met een targethulp voordat ze naar het gras gaat? Dan is het nog steeds R+. Als jij haar gewoon met druk omhoog vraagt als ze een hap gras neemt, dan gebruik je druk (of een correctie natuurlijk).

Keuzevrijheid is imo niet simpelweg alles zomaar toelaten. Het gaat alleen over hoe wij er op in spelen en dingen van onze paarden vragen. Hun perceptie van een keuze. Natuurlijk kan het betekenen dat je paard keihard ‘nee’ zegt als je wat vraagt, maar als je kundig bent in stapsgewijs dingen aanleren, dan heb je een groot deel van de tijd natuurlijk een ‘ja’ (want de training wordt aantrekkelijker als je met primaire bekrachtigers werkt - dat is gewoon simpele natuur). Het zegt vaak veel meer over hóe je dingen in eerste instantie aanpakt, dan per sé het resultaat (of je paard daadwerkelijk ‘nee’ zegt; dan zit er ergens waarschijnlijk een associatie die negatiever is dan positief, waarschijnlijk).
Maar, dat kent nog een ander invalshoek, want als je gaat trailerladen en in de trailer lekkere wortels hebt liggen, maar buiten de trailer staan alleen 3 plukjes dor gras; dan is dat dus geen eerlijke keuzevrijheid.

Oké, ik ga alweer veel te veel typen en moet weer werken. Maar ik kom er later even op terug!

**Geplaatst**: 10-03-26 14:23

Geplaatst: 10-03-26 14:23

poes schreef:
Ervaren jullie dat als echt meer enthousiasme en positieve houding door de keuzevrijheid, of eerder dat ze het vooral voor het voer doen?
Ik vind dat enthousiasme wel een toffe factor.

En wat doen jullie zoal met jullie paarden?

Mijn ervaring hierin, met meerdere paarden over de jaren heen, is dat ze een hele positieve associatie met mij en met trainen krijgen. Als het ware een Pavlov-reactie. Als je clickertraining goed toepast, ervaart je paard gedurende een training een heleboel blije momentjes, als hij een click verdient. Dat geeft een dopamineshotje in zijn brein, heel veel blije emoties. En dat gaan ze aan jou koppelen. Dus zodra ze je zien, krijgen ze al dat blije gevoel. En dat gaat dus veel verder dan alleen "hij doet het voor het voer". Toen ik met mijn shires nog op pension stond, clickertrainde ik ze op een volle graswei met als beloning: gras

en mijn huidige paard wil dus bijv niet stoppen met trainen, ook al weet hij dat hij dan een jackpot (= een heleboel voerbeloningen) krijgt buiten de bak.

Inge Teblick heeft veel geschreven over "gamification" in paardentraining en dat raakt hier ook wel aan. Ze krijgen als het ware een geluksboost als het is gelukt om een click te verdienen, een beetje net zoals gamen voor ons (hetzelfde gebeurt in het brein). Het gaat om meer dan het voer, maar ook om de kick van het oplossen van vraagstukken, steeds een niveautje hoger komen etc.

Ik doe met mijn pony mee aan de horse agility-competitie

en met mijn paard doe ik ook aan horse agility, dressuurmatig werken aan de hand, "liberty" (is niet echt een goede naam voor wat ik bedoel, zie Nadine Lindblom maar dan zijn wij nog echt beginners) en ik ben hem onder het zadel aan het beleren. Ook wandelen we wel eens buiten.

**Geplaatst**: 10-03-26 14:49

Geplaatst: 10-03-26 14:49

poes schreef:
Ervaren jullie dat als echt meer enthousiasme en positieve houding door de keuzevrijheid, of eerder dat ze het vooral voor het voer doen?
Ik vind dat enthousiasme wel een toffe factor.

Mijn paard is helemaal niet zo op voer gefocust al doet hij het natuurlijk graag voor voer. Wat in mijn optiek gebeurd bij hem is vooral dat de click heel duidelijk is van; zo is de oefening goed & klaar. Dat is iets wat natuurlijk zonder clicker bij zowel R+ als R- nooit 100% duidelijk is. Bij R- wordt dan bijvoorbeeld wel een aanname gedaan (druk = weg dus dit zal het wel gewenste gedrag zijn?) maar een clicker is echt de bevestiging daarvan. Daardoor werkt het heel goed voor het zelfvertrouwen van je paard tijdens een training.

Als ik bijvoorbeeld liberty train met mijn paard gaat het heel veel over wat hij zelf wil aanbieden. Doet hij iets moois of moeilijks, dan beloon ik dat en kijk ik hoe we dat stukje kunnen uitwerken naar iets concreets. Hij is los en kan de hele bak door gaan als hij daar geen zin in heeft, maar omdat er een beloning is, is dat wel interessant. Ook al is er langs de bakrand genoeg vers, groen gras wat hij 'gratis' kan eten. In zo'n geval is het kleine suikerarme broekje dat ik bied, niet perse lekkerder of beter dan wat hij vrij kan krijgen. Het samen spelen, werken en de clickerbeloning met een klein brokje zijn dan meer waardevol voor hem dan in zn eentje gras eten zonder daar iets voor te doen verder.

Ik ben het ook wel eens met @VogeltjeM dat er natuurlijk een stukje Pavlov conditionering bij zit. De gamification van de training sluit daar natuurlijk goed bij aan.

Als je de hele dag lekker chillt, eet en slaapt met je vrienden, dan is dat stukje uitdaging en opdrachten uitvoeren ook juist wel leuk natuurlijk. Helemaal als je daar alsnog een beloning voor krijgt!

**Geplaatst**: 10-03-26 17:39

Re: Trainen middels positieve bekrachtiging / R+, wie nog meer?

Geplaatst: 10-03-26 17:39

Ja mooi uitgelegd kan dat wel zien!

Lara: Het gebruiken van een bridge is dan wel echt een cruciale. Jullie doen dus enkel R+ mét bridge? Want vraag me af dan of werken met bridge bij R- ook al niet voor veel winst zou kunnen zorgen maar dan doe je R- met cookie on top (met bridge).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-03-26 20:42

Geplaatst door de TopicStarter : 10-03-26 20:42

poes schreef:
Ja mooi uitgelegd kan dat wel zien!

Lara: Het gebruiken van een bridge is dan wel echt een cruciale. Jullie doen dus enkel R+ mét bridge? Want vraag me af dan of werken met bridge bij R- ook al niet voor veel winst zou kunnen zorgen maar dan doe je R- met cookie on top (met bridge).

Ik zat toevallig hier vanmorgen over na te denken!
Er worden wel degelijk veel bridges/markers gebruikt, alleen niet bewust en met die benaming. Klassieke conditionering is er altijd wel natuurlijk.
Zit natuurlijk een groot verschil in dat mensen meer theoretisch/praktisch trainen als ze een R+ visie hebben (en dus weten wat een bridge is en het vooraf zo noemen en gaan trainen), en meer met gevoel/flow vanuit de Natural Horsemanship wereld. (Even heel zwart-wit)
Dus bridgen werkt bij R- wel, maar vaak is dat een proces van wat meer trial and error, gevoel. Je komt er op omdat je merkt dat het werkt. Imo.

Als iemand dressuurmatig traint en na een piaffe ‘gooeeed’ zegt en de druk loslaat/het paard terug naar stap laat komen met losse teugel, dan komt daar dus wel degelijk een associatie tussen. Een bridge is niet per sé R+ gebonden. R- is ook bekrachtiging, alleen dan vanuit het eerst toevoegen van een aversief (niet dat natuurlijk per sé moedwillig gebeurt altijd). En die weghalen. Dus in dat proces kunnen bridges geleerd worden.
En ik denk dat er heel veel mensen met hun paard communiceren op deze manier hoor!

Niemand is hetzelfde natuurlijk. Ik spreek gewoon over de verschillen in gemeenschappen die ik online zie en zelf ervaar.

Edit: heel stuk vergeten.

En het ding met bridges is, is dat het bij R+ gewoon zo handig is omdat je niet midden in een bewegende oefening bijv. voer in de mond van je paard kan proppen. :')

Het geeft je een enorm voordeel in het trainen van kleinere criteria. En helpt dus sneller en beter te werken. Plus dat het súper duidelijk is voor het paard en als paarden ergens goed op gaan is het dat wel (voorspelbaarheid, controle en overzicht).

Je kan dus ook juist heel veel gedrag shapen waarmee je kracht en souplesse traint (iets waar veel mensen nog een beetje sceptisch over zijn - wat ik begrijp want het is gewoon nog vrij ongewoon om zo te trainen).

Uitgebreidere comment volgt nog.

Jullie gaan zo hard!

**Geplaatst**: 10-03-26 21:25

Re: Trainen middels positieve bekrachtiging / R+, wie nog meer?

Geplaatst: 10-03-26 21:25

@Poes, @AlwaysH legt eigenlijk precies uit (of nuja beter dan ik zelf zou kunnen) hoe ik er naar kijk. Maarrr ik werk niet exclusief R+. Het gebruik van de clicker/bridge gebruik ik tegenwoordig op veel facetten van mijn trainingen, terwijl dat begonnen is in sessies die puur R+ zijn.

Ik doe verschillende vormen van natural horsemanship, maar ook ander grondwerk zoals rechtrichten etc en hier ben ik dus door de jaren heen wel ook die clicker bij gaan gebruiken. Maaaaaarrrr dat is natuurlijk niet de insteek van het topic dus daar wijd ik verder niet over uit. Kan natuurlijk wel in PB.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-03-26 23:27

Geplaatst door de TopicStarter : 10-03-26 23:27

@poes, en wat is 'die echte connectie' wel voor jou?

En ik wil nogmaals wel even mijn licht hierop schijnen, want ik lees meermaals dat men aangeeft 'nooit 100% R+ te kunnen trainen', en daar worden logische verklaringen voor gegeven, zoals perceptie van het paard. Dus het is natuurlijk gewoon een keiharde waarheid dat het nooit alleen maar R+ kan zijn. Opzettelijk of per ongeluk; er zal wel eens gestraft worden of met druk worden gewerkt.

Voorbeeld: Per ongeluk in mijn paard zijn oog prikken als hij tegen me aan staat te soezen - terwijl ik eigenlijk lekker wilde kriebelen. Kan hij prima als P+ ervaren. (En dat is ook zeker wel eens gebeurd, maar mijn paard kan met zo'n ervaring príma copen, want er zijn over het algemeen gelukkig meer positieve dan negatieve ervaringen als het om aanraking gaat, haha - daar hebben we het spaarpotje dus voor!)

Ik heb in mijn voorstelpost op de eerste pagina dan ook al aangegeven dat het R+ een streven is, niet klare koek. Het is een bepaalde mindset.
> Ik wil zélf mijn paard verzorgen en trainen met behulp van positieve bekrachtiging (en hierbij keuzevrijheid geven zover dat mij lukt) en géén druk opleggen of straffen. (en dat baseer ik persoonlijk dus op wat ik vanuit meerdere hoeken van ethologie en affectieve neurowetenschap heb geleerd, maar ik wil best wat zoekwerk doen als mensen hier daadwerkelijk wetenschap van willen zien)

En ja, die mindset zorgt er ook voor dat er bepaalde dingen niet meer gedaan worden omdat ik de R+ manier nog niet kan uitvoeren. Of omdat ze per definitie niet binnen mijn visie vallen. Niet dat ik vind dat anderen dat zo moeten doen > dit is simpelweg waar ik me het beste bij voel. Dit heeft naar mijn mening dus juist een positieve invloed op hoe ik tussen de paarden loop! Ik voel me namelijk eerder met mijn paard verbonden als ik een dialoog aanga (keuzevrijheid).

Dat is mijn streven dus. Dat betekent niet dat er nooit fouten gemaakt worden.
Metafoor!

Zelf eet ik geen vlees; maar 100% dat ik wel eens per ongeluk wat heb binnengekregen door een verkeerde inschatting. Ervan uitgaan dat kaasballetjes vegetarisch zijn en er vervolgens achter komen dat er rundergelatine in zat (Ja Kwekkeboom, ik heb het over jullie!

). Frick... Heel stom, maar dat is dan nog geen reden voor mij om dan maar mijn vegetarische instelling overboord te gooien.
En ook het idee dat ik wellicht eens per ongeluk vlees binnen zal gaan krijgen, is voor mij persoonlijk geen reden om dan maar weer vlees te gaan eten.

Daar hoeft niemand natuurlijk precies hetzelfde over te denken.
Maar het is voor mij wel een groot verschil met het moedwillig inzetten of niet. En daar dus onderscheid in te maken. Niet omdat ik denk dat het nooit voorkomt. Maar puur - in onze samenwerking - omdat ik vanuit positieve emotiesystemen wil werken!

En ik hoef echt geen ellenlange discussie te maken over waarom R+ imo 'beter' is dan R- (al ik vind dit echt een leuk gesprek hoor en ik benader graag stellingen!).

Echter, wat ik er wel nog over kwijt wil, aangezien dat toch wel de insteek is van dit hele topic, is dat het mij persoonlijk niet gaat om de effectiviteit an sich.
Alle leerkwadranten werken namelijk; anders zouden ze niet bestaan want dan heeft het geen functie in de evolutie van dieren. Dat begrijp ik heel goed, haha!
Gedrag komt vanuit emoties: SEEKING (zoeken), PLAY (spel), CARE (zorg), RAGE (woede), FEAR (angst), GRIEF/PANIC (rouw/paniek) en LUST (lust). En dat staat natuurlijk onlosmakelijk verbonden met het leerkwadrant.
Het verschil is dus dat het krijgen/ervaren van een appetitief prettig is en positieve emoties triggert. En het krijgen/ervaren van een aversief in definitie onprettig is en negatieve emoties triggert (en nee; net per sé méga vervelend, nuance bestaat, maar als een aversief niet aversief was, was het geen aversief en zou het bij R- niet werken :Y)

)!

Hieruit (o.a.) heb ik (en wel meer met mij; héél veel inspirerende R+ trainers) afstand gedaan van mijn carrotstick, vlaggetje en zweep.
Ik wil in de samenwerking met mijn paard de emoties aanspreken welke prettig voelen. Dat is in training op de eerste plek SEEKING*, maar daarbij dus ook CARE** en SPEL***! Dat betekent niet dat hij nooit iets onprettig vindt. Sterker nog; frustratie (vanuit het emotiesysteem RAGE) is best een big deal bij ons en daar werk ik dan ook heel erg hard aan.

Dat ligt overigens niet per definitie aan R+, maar aan dat ik dingen op een verkeerde manier ben aangevlogen.

*o.a. het zoeken naar het juiste antwoord, pro-actief meedoen, voedsel bemachtigen, kriebels bemachtigen
**o.a. het krijgen van kriebels, samen hapje-stapje, synchroniseren
***de noseball, jambette, lekker bewegen dus, dingen vastpakken, etc

En @poes, 100% dat ik merk dat het een positieve invloed heeft op training. En dat is primair natuurlijk door voer. Voer is mijn #1 bekrachtiger. Maar dat vind ik niet erg. Het beledigt mij niet dat mijn paard voer wil bemachtigen (dat is namelijk nog wel eens een argument die ik voorbij zie komen). Het is namelijk gewoon de natuurlijke drijfveer om voer en andere bronnen te zoeken. Dat is appetitief gedrag. Precies waar SEEKING, CARE, PLAY (en LUST) o.a. voor is ontstaan dus.
Vanuit het trainen met voer ontstaan wederom associaties die secundair bekrachtigend kunnen werken. De attributen zien roept al enthousiasme op, en wat dacht je van het zien van mij (of jou in die situatie); "WE GAAN WEER AAN DE SLAG!" $*\o/*$ (paarden denken niet echt zo, ik vertaal het even

)
Lang leve dopamine, serotonine, endorfine, oxytocine en acetylcholine (kort door de bocht, I know)!

Als je dit zou vergelijken met R- training, hoe zouden die associaties dan opgebouwd zijn? En wat zijn daarin dan dus de verschillen met R+?

Echt een aanrader zijn de blogs van Karolina Westlund! Zij kan heel goed uitleggen. Ik volg momenteel haar 'animal emotions' online cursus. Ze heeft ook wel hier en daar podcast opgenomen, dus die zijn zeker aanraders.
En Janneke Koekhoven heeft behoorlijk veel leuk materiaal. Ook onder TMK (Instagram).
En natuurlijk Connection Training. Die heeft veel video's op YouTube.

Bedankt @Lara, dat je niet te ver wil afwijken van mijn initiële onderwerp!

**Geplaatst**: 10-03-26 23:45

Geplaatst: 10-03-26 23:45

Wat een interessante posts hier!

Ik train ook niet uitsluitend R+, ook ik ben van mening dat dat echt net niet helemaal mogelijk is. Maar de vertrouwensband vanuit die visie opbouwen geeft een compleet andere samenwerking in de basis, en dat is wel heel fijn. Mijn paarden komen tot in het irritante altijd naar me toe en achter me aan. Ze leven 24/7 buiten in een familie kudde met onbeperkt hooi/gras/water, en toch is er elke dag wel een die naar me hinnikt als ik roep. Dus ik denk dat er iets goed gaat, al kan er ongetwijfeld ook nog een heleboel beter/fijner.

Mijn grootste click is mijn stem. Die heb ik vrijwel altijd bij me.

Iemand vroeg hoe ik R+ beleerd heb, eigenlijk volledig vanuit stem commando’s, en qua sturen het volgen van mijn hand. Dat kan natuurlijk ook met target training. Als je de neus, schouder en heup target goed afhankelijk aangeleerd hebt, is dat echt heel erg leuk om te doen.

Wat trouwens wel grappig is, inparkeren is in de ‘reguliere’ basis ineens helemaal hip. Dat ligt natuurlijk ook in die lijn. Zie wel vaak combinaties die vervolgens met wijken van de hulp af weer in de knoei komen (vanaf de grond). Mijn dames kennen alleen wijken naar de hulp toe dmv target training met diverse lichaamsdelen, dus ik heb dat probleem niet. Bewust geen inparkeren geleerd. Enkel blijven staan als ik op een krukje/hooibak/kruiwagen/hek/etc klim om te vragen of ik op mag stappen.

Mijn grootste punt van training haaks op R+ momenteel is met een van mijn 6-jarige merries. Ze heeft op een dag bedacht dat bij spanning naar huis rennen wel een goede optie is. En niet bij iets extreems wat gebeurd onderweg, maar als haar koppie vol raakt. Levensgevaarlijk natuurlijk. Nu probeer ik het voor te zijn door de communicatie nog meer te verfijnen, want het probleem is door haar extreme motivatie voor mij, loopt ze haar eigen mentale kunnen wel eens voorbij. En ondanks dat ik haar vanaf haar geboorte heb en elke dag zelf zie en train, onderscheid ik dat niet altijd helaas. Ben me er ook lang niet genoeg van bewust geweest. Sinds ik dat ben, is het al wel heel veel verbetert gelukkig.

Maar ik ben tegenwoordig toch ook wel duidelijk dat wegrennen op de openbare weg echt niet mag. Stomme is dat ik me meestal op zo’n moment super schuldig voel omdat ik haar eerdere signalen en grens niet heb herkend. Maar tegelijk ook het dubio als ik dan terug ga of af stap, ik het gedrag in stand hou. Dus meestal stel ik haar gerust, beloon haar extra met kleinere vragen en pas m’n route aan naar iets makkelijks. Maar vind dit een enorm lastige casus, ondanks dat ik haar nooit een seconde niet vertrouw, bang ben ik absoluut niet als het gebeurd, want ik weet waarom en dat ze verder niks geks doet.

Haar leeftijdsgenootje (ook bij mij geboren) gaat stil staan als het haar teveel is, neemt even haar momentje en wil dan vaak zelf wel weer door. En als ze het echt even een dagje niet kan, weet ik dat allang voordat ik op stap, dus gaan we gewoon iets anders doen. Lekker duidelijk, maar ook wel unieker om mee te werken. Zij is echt duidelijk in haar eigen plan kiezen, terwijl die ‘gevaarlijke’ eigenlijk voor alles in is wat ik bedenk.

Het is wel mooi met paarden te werken waarvan ik zoveel generaties ken. Bij hun beide is dit een primaire reactie die er via voorouders in zit.

Ik doe trouwens ook heel veel vanaf de grond, het meeste gewoon tussendoor, en met het paard die het op dat moment aanbiedt.

Zou heel graag dieper willen gaan met het intrizen. Pantherwalk gaat al redelijk de fijne kant op, en 2 van de 4 dames kennen ook al wat crunches. Maar ik heb geen rijbak en zit op gladde kleigrond, dus erg beperkt bezig geweest de afgelopen maanden. Doel voor deze zomer is dat dus verder uitbreiden.

Wel leuk te horen dat ik pas een dagje weg was en een van de paarden dus de oppas had gevraagd om te ‘spelen’ hiermee. Er past echt zelden iemand anders op de paarden, en deze persoon kennen ze alleen van ritjes samen die we met haar op haar eigen paarden maken. Eenkennig zijn ze dus zeker niet

Zweep heb ik trouwens nog, die is echt onmisbaar om in de zomer vliegen mee weg te vegen. De rest van die dingen in dat rijtje heb ik altijd al een hekel aan gehad. Ik gaf aan iemand begeleiding die ook een andere instructrice heeft vanuit NH, die had dus idd zo’n vlaggetje. En vertelt mij dood simpel dat paard een hekel aan dat ding heeft. Ik dacht alleen maar “goh”. Heb geregeld wel moeite met eigenaren die vanuit meerdere visies werken, en ook overwogen daarmee te stoppen. Maar eigenlijk vind ik dat ook weer zonde omdat het toch verspreiden van “hoe het anders kan” blijft, en dat ongetwijfeld iets positiefs bijdraagt voor het paard.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-03-26 00:12

Re: Trainen middels positieve bekrachtiging / R+, wie nog meer?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-03-26 00:12

@Caily, dus je hebt het beleren dan ook deels wel met pressure release gedaan toch (volgen van je hand)? Of begrijp ik je verkeerd?

Ik ben zelf mijn ruin R+ aan het beleren, of nouja ook deels omscholen. Wat ik vroeger dacht dat R+ was (cookie on top), bleek dat dus toch niet te zijn. Dus de eerste teugelhulpen zijn deels tactiele cue en deels met druk aangeleerd (echt niet handig, geen aanrader). Maar het voorwaarts, halt etc is wel R+ aangeleerd. Dat vond ik toen al behapbaarder dan die ingewikkelde tactiele cue's.

Een angstgevoel kan je niet belonen. Angst kan wel dieper worden ingesleten als je nog verder gaat. Associaties kunnen generaliseren, waardoor een plek opeens eng wordt terwijl het eerst doodnormaal was. Dan bevestigd de situatie de emotie die het paard ervaart; 'zie je wel dat dat ding me opeet!!!' (wederom, zo denkt een paard niet letterlijk natuurlijk, haha).
Dus prikkels wegnemen is alleen maar heel goed. Maar nu spreek ik als gedragstherapeut.

'Voor het donker thuis komen' is in deze situaties i.m.o. de way to go. Dus dat betekent langzaamaan comfortzone uitrekken. Een elastiekje oprekken kan niet te snel, dan knapt 'ie.
Ik vind graasmomenten ook echt een enorm fijne manier om buiten wandelen en rijden ontspannender te maken.
Er zijn natuurlijk wel meerdere manieren om dit aan te pakken, maar ik zou altijd vanuit het welzijnsverhogende aspect kijken. Denk dus aan het LIMA principe.
Als ik denk dat straffen nodig gaat zijn in een situatie, dan probeer ik die situatie dus te vermijden, of op een andere manier naar hetzelfde eindpunt te komen. In een noodsituatie grijp ik logischerwijze ook voor P+, P- of R- als dat het enige is wat ik me kan bedenken om mezelf, mijn paard of anderen in veiligheid te brengen.
Qua spanning reguleren zijn dat nu vooral; 1. minder lange wandelingen maken en 2. veel graaspauzes.

**Geplaatst**: 11-03-26 00:30

Geplaatst: 11-03-26 00:30

@AlwaysH, je hebt het over ontspannen kunnen wandelen met je paard. Misschien heb ik er ergens overheen gelezen, maar hoe gaat zo’n wandeling?
Je wilt dat je paard ontspannen kan wandelen, hoe pak je zo’n training aan? Naast de duur/afstand verkorten en graaspauzes, wat doe je verder om tot je trainingsdoel te komen?

**Geplaatst**: 11-03-26 07:29

Geplaatst: 11-03-26 07:29

Nee, sturen is echt letterlijk hand volgen, als in ik steek m’n arm uit zoals met fietsen, en zij gaan die kant op. Teugels en teugeldruk kennen ze nu wel, maar zo zijn we niet begonnen. Net als dat ze met meelopen eerst hebben geleerd los achter me aan te lopen (oké, na een paar kriebel sessies de eerste dagen na de geboorte en afkijken van hun moeder ging dat vanzelf), en dat halster en touw pas later zijn toegevoegd.

Graasmomenten onderweg mogen vrijwel altijd, maar eigenlijk willen mijn jonge paarden veel te graag op pad om dat te doen. Ze lopen ook altijd op gras ondergrond (dijken en natuurgebied), dus het is niet boeiender dan dat je hooi als beloning zou gebruiken. Ik beloon wel vaak met lekkers als snoep, maar ook kriebels. Stil staan is nooit verboden omdat ik de mentale pauze heel belangrijk vind. Maar ze staat liever stil voor kriebels of bijvoorbeeld vrijheidsdressuur dan om te grazen. Als ik wil regulieren met kauwen dan moet dat echt met voedeelbeloning van mij. Ik denk dat het hem bij het betreffende paard vooral in het contact moment wat daarbij komt zit.

Helaas hangt het vol lopen van het emmertje bij dit paard niet samen met duur van de route. Triggers kunnen echt vanalles zijn. Dit zijn niet de dingen waarbij ze op het moment zelf spanning heeft, maar met name indirecte spanning die ze dieper in haar lijf draagt door bijvoorbeeld slecht slapen, een akkefietje in de kudde, weersomslag etc.

Haar eerste reactie als ze het niet meer weet is rennen, alsof er geen regulatie is op sommige momenten. Soms is dat om 1 van de genoemde dingen, soms is de hele bingo kaart vol en is ze het meest stabiele en zelfverzekerde paard ever.

Ik snap wat je wilt zeggen met het elastiekje, en bij de meeste paarden werkt het inderdaad zo. Ik heb er eens een in training gehad waarbij de rek letterlijk 1 stap was, dat was een hele interessante casus. Wel kunnen oplossen uiteindelijk.

Moeilijkheid bij dit paard is dat je niet snel genoeg weet of het elastiekje op spanning komt om in te grijpen/doorbreken/klein houden voordat hij al knapt. Zij is zo snel in het opbouwen/uitrekken van dat elastiekje, dat je door de menselijke vertraging van het brein de tijd niet hebt om het knappen te voorkomen. En dan heeft echt elk signaal tot het knipperen van de ogen aan toe aandacht gehad om te ontdekken of ze bezig is spanning op te bouwen, maar tot op heden zonder signaal, terwijl het er toch echt wel zou moeten zijn.

Dus dat stukje opbouw leren herkennen bij haar is ook waar mijn focus ligt. Hierin helpt de les van mijn instructrice wel, want een deel hiervan zit hem in haar te kunnen verplaatsen van schouder. Alsof ik daarmee ook haar gedachte verplaats. Super interessant.

Tevens verschilt de stevigheid van het elastiekje per dag aanzienlijk meer dan bij de meeste paarden. En die combinatie maakt het het een hele gave, maar ook ingewikkelde uitdaging.

Voorbeeld van vorig jaar is dat we na het opzadelen de paddock uit willen. Mijn paarden staan in principe los met opzadelen, en om te voorkomen dat ik per ongeluk met meerdere paarden vertrek, heb ik een smalle doorgang gemaakt zodat er 1 paard/mens net door past. Mijn paard moet mij dus passeren als ze eruit mogen (goede check of ze daadwerkelijk mee willen, als ze blijven staan gaan we niet), waarna ik achter hun de draden sluit. Het liefste heb ik dat ze op dat moment voor me stil staan en wachten, maar er zijn ook dagen dat ze vast en stukje verder door lopen de oprijlaan (eveneens graspad) op. Dat is in principe niet erg.

Ik had die dag vast een kruiwagen hooi klaar gezet op dat pad, die ik wilde voeren nadat we terug waren van ons ritje. Bekende kruiwagen waar paard dagelijks uit eet. Paardlief leek daarheen te willen voor een hapje, wat ik prima vond. Maar ergens in die 5 meter lopen schakelt ze naar vlucht modus, vermoedelijk omdat de situatie niet klopt met normaal, maar tot op de dag van vandaag kan ik het niet helemaal plaatsen, ben wel heel zeker dat het geen schrik reactie is. Doordat zowel haar moeder (bij wie ze nog in de kudde loopt) als ik er niet zijn om haar te reguleren, escaleert dit dan volledig. Ze rent langs het maaipad van ruim 100 meter langs de tuin van de buren, om de sloot heen, het hooiland met hoog groen gras van de buren daarnaast in. Denk je Tinker, die gaat eten? Echt niet. Ze is dan echt in blinde paniek en overweegt over de veel te brede en diepe sloot terug te springen, maar ziet gelukkig van dat plan af, en gaat als een kip zonder kop rond rennen. Gelukkig was ik toen ook al gearriveerd, dus ik roep een keer, en zwaar opgelucht komt ze gelijk op me af en vindt de rust terug.

De kortste route was gewoon via de openbare weg terug te lopen. Paardlief kiest tot mijn verbazing zelf om niet terug te gaan, maar slaat af de andere kant op, om gewoon een ritje te willen maken. Iets verderop is er niks meer aan de hand, ik stap op en hele ritje niks bijzonders qua spanning.

Het is ook niet dat er altijd spanning momenten zijn. Ik wil met elk paard zo’n 2 keer per week op pad naar buiten, in welke vorm dan ook. In januari veel vrij gehad, maar de rest van de tijd is dit wel gelukt, en ik heb dit jaar pas 1 ritje die spanning gevoeld, de rest was echt allemaal heerlijk genieten voor allebei. Dit ritje met spanning resulteerde gelukkig niet in rennen, maar wel in een grens aan moeten geven met druk, en dat wil ik eigenlijk gewoon niet, want het voelt oneerlijk en straf voor haar door een tekortkoming van mijn kant.

Zo’n gespannen dag mag er gerust tussen zitten dat het niet lukt. Dat hebben alle paarden (en mensen). Ze hoeft echt niet mee als ze niet wil. Maar zij geeft dat dus niet aan, ik vermoed vanwege haar grotere wil om te pleasen. Of ik herken het niet. Ik ben vooral zoekende naar een manier om haar dat wel te laten vertellen/ te zien en te herkennen. Want ik denk dat dat het echte punt is, en niet het oplossen van de situatie waarin we belanden als we die grens over zijn.

**Geplaatst**: 11-03-26 08:45

Geplaatst: 11-03-26 08:45

nick_en_ik schreef:
@AlwaysH, je hebt het over ontspannen kunnen wandelen met je paard. Misschien heb ik er ergens overheen gelezen, maar hoe gaat zo’n wandeling?
Je wilt dat je paard ontspannen kan wandelen, hoe pak je zo’n training aan? Naast de duur/afstand verkorten en graaspauzes, wat doe je verder om tot je trainingsdoel te komen?

Je kan ook denken aan miniwandelingetjes met opdrachtjes en/of scent work zodat je paard zelfvertrouwen en een positieve associatie opbouwt.

Zelf loop ik vanaf ons erf helaas meteen een drukke weg met veel prikkels op, dat is wel jammer. Mijn jonkie wil echter wel graag mee en gaat er nuchter mee om gelukkig. Als ik met hem alleen ga, loop ik korte stukjes met als doel dat hij vooral veel verkeer ziet vanuit een redelijk veilige have. En ik laat op voorspelbare momenten grazen.

**Geplaatst**: 11-03-26 08:57

Geplaatst: 11-03-26 08:57

@alwaysH ik vind het mooi hoe je omschrijft vooral de positieve emotiesystemen te willen gebruiken, zo sta ik er zelf ook in.

Ik heb echter gemerkt, en ik kan me voorstellen dat dat iets is wat jij niet onderschrijft, dat milde r-, dus zonder escalatie, in ieder geval voor mijn jonkie soms de duidelijkste en kortste route is en daardoor rust brengt. En niet altijd het fear-systeem of rage-systeem activeert, als je basis in het trainen maar positief genoeg is.

Voorbeeld: het sturen. Ik had dat met een target kunnen aanleren en dan kunnen ombouwen naar een teugelhulp. Maar toen ik eenmaal de teugel pakte (en dan heb ik het over het niveau van een tactiele cue, dus nog niet eens echt "druk") zocht hij naar wat ik bedoelde (want dat doet hij immers altijd), en hij week voor de druk, ik heb geclickt en klaar. Vanaf toen beheerste hij het. Dat voelt voor mij dan simpeler en als ik het per se met de target had willen doen met nog verschillende tussenstappen, gewoon omdat dat theoretisch gezien vriendelijker is, zou dat voor mij en mijn paard op dat moment hebben betekend dat ik de theorie verkoos boven hoe het op dat moment ging zeg maar. Omdat ik mijn paard zag, zijn ontspanning en zijn "seeking" zag. Ik hoop dat ik het duidelijk uitleg.

Naast dit brengt het ook rust bij mezelf, omdat mijn hoge lat/strenge normen hiermee wat omlaag kunnen, wat mijn eigen ontspanning bevordert. Ik onderschrijf echt alles wat je zegt over de paarden, maar het gaat zeg maar meer om mijzelf. Dat ik het mezelf toesta om het zo te doen, zonder mezelf zwart-wit af te fakkelen, zolang ik mezelf maar eerlijk aan blijf kijken en blijf reflecteren. En ik werk daarom graag met jonge paarden, want zonder negatieve leergeschiedenis is het veel gemakkelijker trainen, is je paard optimistischer. Mijn pony heeft duidelijk heel andere associaties en daar pas ik mezelf wel op aan.

**Geplaatst**: 11-03-26 09:25

Re: Trainen middels positieve bekrachtiging / R+, wie nog meer?

Geplaatst: 11-03-26 09:25

Dat laatste is heel herkenbaar vogeltje! Ik wil ook echt nooit meer een paard wat al beleerd is.

Hoe lang is jouw pony nu onder het zadel? Mijn oudste heeft leren sturen op de manier hoe jij beschrijft, maar ik kreeg daar in een later stadium problemen mee, wat toen de keuze maakte druk opvoeren of tactiek veranderen. Gekozen voor dat laatste, en daarom bij de jonkies het maar gelijk zo gaan doen.

Mijn allerjongste is nu een jaartje onder het zadel en ik ben nu begonnen met halthouden op teugeldruk ipv op stem. Natuurlijk eerst een combinatie, en zo uitbouwen.

De andere 2 jonkies waren nog langer onder het zadel toen ik daarmee begon. Want dat was pas toen ik er met actieve halt tijdens les niet meer uit kwam, en die hebben we naar mijn inziens wel echt nodig om de rechtgerichtheid verder uit te kunnen bouwen. Van nature is dat voor een paard ook iets heel vreemds denk ik. Daar zit voor mij het stukje waar ik dan het R+ loslaat en ga schakelen naar de andere vormen.

**Geplaatst**: 11-03-26 09:35

Geplaatst: 11-03-26 09:35

Ik heb een A-pony uit 2009, en hem heb ik pas een paar jaar. Hij bouwt snel spanning op en daarom probeer ik bij hem ook milde aversieven zoveel mogelijk te vermijden. Omdat ik merk dat hij ze ook echt aversief beleeft (en al heel snel, een blik of een vinger is hij al van onder de indruk), en dat vind ik het niet waard.

Mijn paard is nu net 5 geworden en ik doe vooral veel op de grond met hem. Maar heb hem vorig jaar wel "ruitermak" gemaakt, hij komt langs het blok staan, ik kan opstappen en we stappen de bak door zeg maar. Ik heb zelf niet meer zoveel interesse in het rijden, maar wil het dit jaar in ieder geval wel wat meer oppakken zodat hij het leert kennen.

Hij is niet mijn eerste jonge paard dat ik met R+ beleer, maar hij is wel "uniek" :')

heel ander type.

**Geplaatst**: 11-03-26 09:51

Geplaatst: 11-03-26 09:51

Meelezer meldt zich hier, ik vindt dit een interessant en leerzaam topic.

Heb me nooit bewust verdiept in R+ trainen maar wel in trainen vanuit een vertrouwensbasis en zie dat ik onbewust ook dingen mee pak die hier genoemd worden. Bijvoorbeeld dat ze de keuzevrijheid hebben om mee te gaan willen werken of niet. Dingen vragen en niet afdwingen, laten kijken op spanningsmomenten en stilstaan ipv doorduwen. Laten grazen om spanning af te laten vloeien. Dus ik blijf lekker meelezen als dat oke is en leer zo wellicht nog wat bij.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-03-26 10:32

Geplaatst door de TopicStarter : 11-03-26 10:32

nick_en_ik schreef:
@AlwaysH, je hebt het over ontspannen kunnen wandelen met je paard. Misschien heb ik er ergens overheen gelezen, maar hoe gaat zo’n wandeling?
Je wilt dat je paard ontspannen kan wandelen, hoe pak je zo’n training aan? Naast de duur/afstand verkorten en graaspauzes, wat doe je verder om tot je trainingsdoel te komen?

Sowieso probeer ik natuurlijk rekening te houden met de omgeving en de prikkels. Iig toen ik net met mijn jonkie naar buiten ging. Dus een mooie zomerdag met veel gras overal was voor ons ideaal, want ik wilde gewoon naar wat graspuntjes lopen.
Dit was één van onze eerst wandelingetjes: Instagram
Even voor de context; wij zijn vorig jaar begonnen met wandelen en staan ook sinds vorig jaar in een woonwijk dichtbij een redelijk stadscentrum. De grasveldjes zijn dus ook midden in de woonwijk, graspaden zijn de paadjes waar mensen hun honden uitlaten en dan hebben we langs de waterloop toegang tot ene oud fabrieksterrein met veel groenstrookjes. Het is dus heel erg veranderd t.o.v. onze vorige stallen in de polder en naast het duingebied. Maar heeft ons meer bijgeleerd dan ik had verwacht!

Ik liet hem dan grazen de eerste keren buiten ons hek - vooral als ik zag dat er wat spanning was, tot zijn gezichtsmimiek verzachtte/vertraagde. Hersenwerkoortjes (zie foto) en rustig hapje-stapje. Dat hielp echt enorm. Het is eigenlijk net als een pauzemoment even een moment waarin hij niet continu op mij hoeft te letten, want dat opletten kost mentaal natuurlijk best wat in een nieuwe situatie. En daar komt grastraining dan natuurlijk wel bij kijken. Want normaliter zou ik pas weer connectie van hem vragen als hij dan dus verzacht is in mimiek. (al is samen grazen ook een super connectie momentje, als we het over synchroniseren hebben)
Ik vind die grastraining het helemaal waard als ik zie hoe veel sprongen we voorwaarts zijn gegaan afgelopen zomer. Het maakt mij veel blijer en ontspannender als hij relaxed is, dus dan maar wat extra grastraining.

Zelf had ik een uitschuifbare target bij me. Ook omdat hij bij het hek van het erf de smalle doorgang spannend vond en ik zo geleidelijk kon trainen (eerst bewust en rustig op cue door de brede auto doorgang er naast). En natuurlijk voerbeloningen. Vaak een wortel diep verscholen voor gevallen waarbij ik in nood echt zijn aandacht moest hebben.
En ik ging dus gewoon steeds wat verder. Een beetje van graspunt naar graspunt, also je het checkpoint in Mario Bros haalt. :')

Nu met dit trieste weer en het nog karige gras ga ik dan weer niet te ver (ook omdat we met pauzetraining bezig zijn natuurlijk). Want a ik wil juist met hem vertragen buiten en dan tussendoor steeds meer lopen. Dit opbouwen in duratie.

Dit is wellicht een leuke voor wie meer over FF R+ willen leren: podcast met Janneke

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-03-26 11:00

Geplaatst door de TopicStarter : 11-03-26 11:00

Welkom @Elisa2!

VogeltjeM schreef:
@alwaysH ik vind het mooi hoe je omschrijft vooral de positieve emotiesystemen te willen gebruiken, zo sta ik er zelf ook in.

Ik heb echter gemerkt, en ik kan me voorstellen dat dat iets is wat jij niet onderschrijft, dat milde r-, dus zonder escalatie, in ieder geval voor mijn jonkie soms de duidelijkste en kortste route is en daardoor rust brengt. En niet altijd het fear-systeem of rage-systeem activeert, als je basis in het trainen maar positief genoeg is.

Voorbeeld: het sturen. Ik had dat met een target kunnen aanleren en dan kunnen ombouwen naar een teugelhulp. Maar toen ik eenmaal de teugel pakte (en dan heb ik het over het niveau van een tactiele cue, dus nog niet eens echt "druk") zocht hij naar wat ik bedoelde (want dat doet hij immers altijd), en hij week voor de druk, ik heb geclickt en klaar. Vanaf toen beheerste hij het. Dat voelt voor mij dan simpeler en als ik het per se met de target had willen doen met nog verschillende tussenstappen, gewoon omdat dat theoretisch gezien vriendelijker is, zou dat voor mij en mijn paard op dat moment hebben betekend dat ik de theorie verkoos boven hoe het op dat moment ging zeg maar. Omdat ik mijn paard zag, zijn ontspanning en zijn "seeking" zag. Ik hoop dat ik het duidelijk uitleg.

Naast dit brengt het ook rust bij mezelf, omdat mijn hoge lat/strenge normen hiermee wat omlaag kunnen, wat mijn eigen ontspanning bevordert. Ik onderschrijf echt alles wat je zegt over de paarden, maar het gaat zeg maar meer om mijzelf. Dat ik het mezelf toesta om het zo te doen, zonder mezelf zwart-wit af te fakkelen, zolang ik mezelf maar eerlijk aan blijf kijken en blijf reflecteren. En ik werk daarom graag met jonge paarden, want zonder negatieve leergeschiedenis is het veel gemakkelijker trainen, is je paard optimistischer. Mijn pony heeft duidelijk heel andere associaties en daar pas ik mezelf wel op aan.

Dat snap ik ook heel erg goed. Het is echt het gevoel dat je het wiel opnieuw uitvindt.

Maar weet je wat dit nou gewoon is?

R+ is in héél véél opzichten het tegenovergestelde van R-.
En dat maakt nou dat wij met z'n alle dat R+ trainen maar onnodig ingewikkeld vinden. En dat we het dus onduidelijker maken naar onze paarden - dat komt daar gewoon uit voort. Je gaat 'opeens' iets doen wat compleet het tegenovergestelde is van wat je hebt geleerd. Er even van uit gaande dat de meesten hier gewoon hebben leren rijden op de manege of ponyclub.
Dat jij (en velen met jou, me included) die errors ondervinden is simpelweg een resultaat van je lange termijngeheugen, spiergeheugen.
Want je kan niet meer gewoon met je gevoel werken als je gevoel dusdanig is bedraad om een teugel aan te nemen, een beenhulp te geven, het leidtouw te pakken.
Daarom voelt R+ zo statisch, zo theoretisch en overbodig. Je moet je hele gestel omzetten.

Die stapjes die jij benoemd, die vinden wij ingewikkeld. En dat ligt natuurlijk niet aan jou, de hardware. Dat 'ligt' aan de software die op ons is geïnstalleerd. O:)

(en ook met die software is niks mis, maar ik wil persoonlijk wel zo volledig mogelijk R+ FF trainen, dus heb er bewust voor gekozen)

Een stappenplan die veel meer kleine stapjes heeft is dus eigenlijk gewoon hartstikke duidelijk juist.
Zeker als je netjes je SSFF en targets hebt aangeleerd en je paard dus comfortabel is om niet continu een antwoord te moeten zoeken.
Het paard ervaart geen ongemak; geen frustratie dat het einddoel niet direct behaald wordt, want je deelt het op. Dus het is telkens een mini Eureka momentje.

En wat jij zegt over dat het dus vooral jezelf dan dwarszit, dat snap ik.
Ik ben echt geen R- hater hoor. Ik ben gewoon dol op R+.

Omdat ik de meerwaarde van exclusief R+ FF training zie, doe ik dus een stapje terug op bepaalde progressie. Maar ik geloof er heilig in dat de fundering waar ik nu mee bezig ben gaat helpen in een sterke groei later in ons proces!
Sowieso gaat het me niet om het einddoel (rijden bijv.) maar vind ik persoonlijk de weg er naartoe juist heel leuk en uitdagend. Dus ik kan daar zelf dan wel voldoening uithalen (wel dus met les, want alleen ga ik mezelf ook dwarszitten!!!).
The journey is the destination

Onze 'training' momenteel ziet er bijzonder saai uit (wat de bedoeling is):
Afbeelding

Ook lekker stoffig en een lelijke hoek.

**Geplaatst**: 11-03-26 12:12

Geplaatst: 11-03-26 12:12

Superleuk Elisa2

@alwaysH alles wat je zegt is waar, en tegelijk voel ik "dit is het niet (meer) voor mij", de 100% FF-R+. En geloof me dat ik het heb geprobeerd/gedaan

jarenlang. Ik denk dat ik het het beste kan omschrijven als: ik wil niet meer dat theoretische principes mijn hoofd beheersen, ik wil meer in het moment zijn.

Neemt niet weg dat ik mezelf nog steeds identificeer ( :')

) als clickertrainer. En ik ben erg gemotiveerd om een zo goed mogelijke clickertrainer te zijn en mezelf daarin te blijven ontwikkelen. Dus ik zou het leuk vinden om hier wel wat mee te kletsen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-03-26 13:13

Geplaatst door de TopicStarter : 11-03-26 13:13

VogeltjeM schreef:
Superleuk Elisa2

@alwaysH alles wat je zegt is waar, en tegelijk voel ik "dit is het niet (meer) voor mij", de 100% FF-R+. En geloof me dat ik het heb geprobeerd/gedaan jarenlang. Ik denk dat ik het het beste kan omschrijven als: ik wil niet meer dat theoretische principes mijn hoofd beheersen, ik wil meer in het moment zijn.

Neemt niet weg dat ik mezelf nog steeds identificeer ( ) als clickertrainer. En ik ben erg gemotiveerd om een zo goed mogelijke clickertrainer te zijn en mezelf daarin te blijven ontwikkelen. Dus ik zou het leuk vinden om hier wel wat mee te kletsen.

Hartstikke gezellig!

**Geplaatst**: 11-03-26 13:40

Geplaatst: 11-03-26 13:40

Ik denk ook dat het niet zo zwart-wit is en iets met meerdere wegen naar Rome. Ik heb ook niets tegen R- maar tot op zekere hoogte. Mijn paard is dus niet echt te motiveren met druk*. Daarom ben ik aan het opschuiven naar R+. Maar ook hier lijkt ik tegen een bepaalde grens aan te lopen. Herkent iemand dat of hebben jullie tips?
Ik heb allerlei soorten voer geprobeerd, immers: het paard bepaald wat hij belonend vindt. Gewone biks en wortel (als jackpot) lijkt het beste te werken al heb ik dus nog steeds vaak het gevoel dat hij dat brokje echt wel wil hebben hoor! maar ook snel denkt: ach ik kan ook wel zonder dat brokje eigenlijk...
*vanwege mijn gezondheid heb ik simpelweg ook de kracht niet meer om er 'flink aan te rijden' dus dat is voor mij extra motivatie om op een andere manier te trainen.

**Geplaatst**: 11-03-26 13:43

Re: Trainen middels positieve bekrachtiging / R+, wie nog meer?

Geplaatst: 11-03-26 13:43

Naar mijn idee komt dat meestal als de stap te groot/onduidelijk is. Is het in situaties die je mogelijk op kan delen?

**Geplaatst**: 11-03-26 14:09

Re: Trainen middels positieve bekrachtiging / R+, wie nog meer?

Geplaatst: 11-03-26 14:09

Dat kan verschillende oorzaken hebben. Zou je het wat uitgebreider kunnen omschrijven?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-03-26 16:59

Geplaatst door de TopicStarter : 11-03-26 16:59

Er mist natuurlijk een groot deel context, maar;

Caily schreef:
Naar mijn idee komt dat meestal als de stap te groot/onduidelijk is. Is het in situaties die je mogelijk op kan delen?

klinkt wel als een mogelijke meespeler.

Ik ben ook benieuwd of je wat meer kan delen over jullie trainingen!

**Geplaatst**: 11-03-26 18:11

Geplaatst: 11-03-26 18:11

Ik heb mijn paard als tweejarige gekocht en ben deels gevallen voor zijn relaxte karakter. Het zadelmak maken en inrijden is redelijk probleemloos verlopen, deels een voordeel dat hij niet zo snel van de leg is. Maar vanaf het begin dus ook niet onder de indruk van druk (been/zweepje). Het inrijden ging ook prima, heeft ook echt geleerd te luisteren naar een kleine beenhulp. Daarnaast ben ik op de grond toen al begonnen met clickertraining en voer beloning. Daar heb ik hele duidelijke oefeningen mee aangeleerd zoals bit aanhappen, inparkeren, wijken, achterwaarts, trailer laden etc. Met rijden gebruikte ik geen clickertraining. Eigenlijk ging het van een leien dakje. Totdat ik dressuurmatig meer ging vragen (laten we zeggen de stap van b-l naar m-z niveau overigens zonder wedstrijd doel). Toen werd het werken want weinig looplust. Een zgn. houwer zoals dressuurruiters vaak zeggen. Zweepje erbij, sporen om. En dan kom ik dus op dat stuk uit dat ik zoveel druk niet meer normaal vind, plus simpelweg fysiek niet meer aankan. Zo ben ik de clickertraining, die hij dus van de grond al wel kent, gaan gebruiken in het rijden. Wat ook veel lastiger is want 'voorwaarts gaan' is inderdaad veel lastiger te bevestigen dan een wissel bijvoorbeeld (die heb ik met clickertraining aangeleerd).
Daarnaast ben ik meer grondwerk gaan doen. Zo kan hij inmiddels een rondje draaien, de berggeit en de spagaat. Alleen ook hierbij heb ik niet het idee dat hij het echt super leuk vindt en dat vind ik zo jammer... Ik had gehoopt dat, los van een oefening doen voor een brokje, zijn hele mindset ook zou veranderen. Want dat is volgens mij uiteindelijk het echte doel. Dat hij het leuk vindt om mee te doen en van daaruit dus meer motivatie en impuls toont.

Nomineer dit bericht ×