Wat wel interessant is is dat het type feromonen verschilt per merrie en het gevarieerde genenpatroon een rol speelt (net als bij andere zoogdieren, ook de mens reageert op de geur van het andere geslacht, positief dan wel negatief.
Simpel voorbeeld: Van nature wordt een organisme beter in stand gehouden als het genetisch materiaal breed en variabel is. OP een of andere manier zitten wij mens en dier zo in elkaar dat we ons aangetrokken voelen tot de geuren van potentiele partners die heel ander genetisch materiaal dragen.
Zo houden we ahw een sterker ras of soort in stand!
(IN de natuur zal dit vast het beste werken, misschien dekken hengsten die gedomesticeerd zijn sneller familieleden of bloedverwanten dan in het wild, dat weet ik neit)...
Dan is het ook duidelijk induscussies dat de argumenten in functie van het welzijn van het paard moeten zijn.
. Twee heel voortvarende, eigenzinnige en in sportconditie verkerende merries. En één totaal overdonderde lieve ruin.. en dat samen in een klein hokje. Als ze hem niet aan het pushen waren tot fysieke aandacht (hij heeft zich een ongeluk gepoetst