
Ik was gisteren weer eens aan het Parellien met mijn verzorgpaard Kira. Kira moest van mij de circling game gaan doen, iets wat ze al eerder met succes heeft gedaan. Gisteren had ze daar niet zo'n zin in. Ze stond me echt aan te kijken alsof ze wilde zeggen: en als ik nou gewoon blijf staan? En wat blijkt: ik durfde geen fase vier te geven.
Daar kwam ik pas gisterenavond achter hoor. Dus ik met flink veel energie de string achter haar laten neerkomen; geen reactie. En toen kwam nog een zwakte: ik ging mijn stem gebruiken. Na mijn fase drie, wat dus eigenlijk een fase vier had moeten zijn, deed ze niets. Dus toen zei ik boos haar naam. En ja hoor, toen ging ze opeens wel.
Nou wil ik graag alles perfect doen, maar ik blijf maar tegen mijn eigen zwaktes aanlopen. Emotioneel (boos) worden, mijn stem gebruiken (ook als beloning) en geen fase vier gebruiken of te snel door mijn fases heen gaan. Ik heb ook zo'n bewondering voor Linda Parelli die zo vrolijk blijft bij paarden die bij mij het bloed onder mijn nagels vandaan haalt!
Ik heb nog een hoop te leren *zucht*.
Meer lotgenoten?

