Punt 1 is natuurlijk dat ik helaas door omstandigheden 5 jaar niet heb kunnen rijden. En ten tweede heb ik toen altijd engels gereden. De laatste keer dat ik een manege van binnen had gezien was zo'n 10 jaar geleden, haha.
Grappig is dat de lessen op de zelfde manege zijn waar ik ooit als klein meisje ben begonnen. Manege doet nu toch heel anders aan als toen door mijn kinderogen. Ik vond het in elk geval geweldig om eindelijk weer eens te kunnen rijden! Maar heb duidelijk nog gigantisch veel te leren. Dat is uiterraad helemaal niet erg. Moet toch nog een tijdje sparen voordat ik een eigen paard kan veroorloven en kan ik in tussentijd mooi weer wat bijleren!
Vrijdag lekker weer en dan eens vragen of ik misschien wat privelessen kan krijgen. Is toch anders als in zo'n groep.
En zondag lekker naar beilen, kijken hoe de 'profs' het doen