Ook Siem vond het erg vroeg toen ik bij de wei kwam en lag nog heerlijk. Toen hij mij zag nog even gauw rollen en in de benen want wat moet ze van me op dit vroege tijdstip.
Op stal even lekker wat eten gegeven en de vlechten erin, inmiddels waren mijn grooms ook gearriveerd. Auto ingeladen, paard in trailer en op weg. Lekker door kunnen rijden en heerlijk op tijd aanwezig.
Gezien de afstand naar het terrein, Siem gelijk meegenomen, ik naar het secretariaat en daarna gelijk door naar de voorkeuring. Daar alles super. Siem verbaasde me zelfs met een hartslag van 36. Nog nooit eerder van hem gezien ook niet thuis.
Daarna konden we ons heerlijk op ons gemak klaarmaken voor de start, helaas kwam ik er toen achter dat de batterij van mijn hartslagmeter (horloge) leeg was. Dus dan maar zonder.
Siem was braaf af en toe een brul maar niet druk. En gelijk vanaf de start heeft hij heerlijk gelopen.
Foto dankzij bokker Kler:

Hij vond wel het lange rechte stuk erg zwaar, vooral tussen de oren omdat we alleen reden en hij weinig tot geen paarden voor zich zag. 2 km voor de PA gaan eraf en lekker rustig er naar toe gestapt. Even een appeltje erin een paar flesjes water en verder zag hij er prima uit dus maar aangeboden na iets meer dan 3 minuten. HS 60, goed dus we mogen door.
Ook het 2e stuk voelde hij prima aan, liep super en we hadden inmiddels wat meer paarden om ons heen wat hem ook goed deed. Wederom 2 km voor de finish eraf en rustig stappen. Samen met Kitty met Tobbe en nog 2 anderen. Zij gingen er eerder op dus ik bleef iets achter maar Siem bleef eigenlijk braaf wou wel mee maar accepteerde prima dat we iets rustiger gingen. Mijn grooms kwamen me tegemoet met een paar flessen water. Siem was verder prima, wel iets moe maar zeker niet te.
Hartslag 72, balen dus. Nog wat gekoeld. Siem bleef aardig rustig af en toe een brul. En wou eigenlijk alleen maar eten. Na 10 minuten HS nog schommelend tussen 68 en 72. Afgekeurd dus. Enorm balen, maar Siem had het verder super gedaan, we hebben de rit uitgereden. En ik nam aan dat hij bij de nakeuring wel goed gezakt zou zijn. Maar helaas zelfs dat niet, ook daar nog 72 bij een ademhaling van 9
Verder alles ok, darmgeluiden wel iets verminderd aan 1 kant. Maar zolang hij maar eetlust had geen enkel probleem. De VA heeft hem verder nog nagekeken maar die HS nu van kon komen maar hij kon niets vinden. Siem was verder gewoon goed. Ook onderweg heeft hij gegeten en gedronken. Grote kans dat het een combinatie van factoren is geweest. De reisafstand, misschien toch stress ook al heeft hij dat niet echt getoond. En toch het voor Siem wat benauwde weer. Want hij is niet zomaar een haf, maar wel anderhalve haf volgens de VA
.Dus ik mocht gewoon naar huis mits we hem eerst even een uurtje rustig lieten bijkomen en even eten. En dat waren we toch al van plan. Voor het eerst een paddock gemaakt bij de trailer. En Siem stond erin alsof hij nooit anders gedaan heeft.
Ik ben nog steeds erg trots op mijn grote vent, hij heeft super gelopen. Zich super gedragen, zowel in de trailer, op het terrein en tijdens de wedstrijd. Maar ja die HS zat toch wel even tussen mijn oren.
Thuis was meneer helemaal in goeden doen, gelijk uit de trailer richting de wei waar zijn vriendjes op hem stonden te wachten. Na een korte begroeting neemt Siem het voortouw en sprint in een vlotte draf zo naar achteren. Normaal doet hij dat niet, stappend kom je er ook wel
.Ook gisteren was hij fit en lekker vrolijk. En volgende keer proberen we het gewoon weer. Na zijn mooie vetkaart in Ommen weet ik dat we het kunnen!
Nog een fotootje van onderweg, met dank aan Martijn (http://www.endurancefoto.nl)
gezellig verslag, tot een volgende keer maar weer.