
Een paint horse met een enorme gebruiksaanwijzing. Ik heb haar gekocht als veulen en ze is echt compleet het tegenovergestelde van mijn haflinger. Explosief, extravert, een zeer duidelijke mening en extreem gevoelig. Daarom heb ik veel met haar aan de hand gewerkt. Van jongs af aan regelmatig een poetsbeurt, even wandelen over de track, buiten wandelen, enz.
Later grondwerk, longeren, maar ook een deken op bleek een training te zijn van 3 maanden. Haar emmertje liep mentaal snel over en op haar lijf was ze hypergevoelig.
Maar tegelijkertijd super lief en om de donder niet bang.



Vorig jaar ben ik haar wat serieuzer op gaan pakken. Ze was toen 5.
Een keer een zadel op

En daarmee longeren

Longeren ook door iemand anders

Eens wat geks op haar rug

Ze is in december rondom op de foto geweest en goedgekeurd voor de sport

En een hele logische stap verder was om haar ruitermak te maken. Dus begonnen met hangen (dit doe ik niet, maar onze instructrice komt dit aan huis doen).

Ze vindt daar soms wel wat van


Tussendoor mag ze even afvloeien

En met deze goede voorbereiding was erop gaan zitten een hele logische volgende stap. Voor nu nog met het zadel van mijn instructrice, maar het is wel de bedoeling dat er straks een westernzadel op gaat natuurlijk.
En dan zit er dus ineens iemand op je pup

Die eigenlijk geen pup meer is, want nu 6 jaar en een stuk volwassener en er ook gewoon aan toe.

En voor je het weet stapt ze dan ook gewoon rond over de track. Natuurlijk is het nog wat wiebelig. Maar ze is zo enorm braaf en ze vindt het leuk. Dat is voor mijn zo'n bevestiging dat het nu het goede moment is en dat het ook goed geweest is om te wachten.
Ik zal in dit topic haar vorderingen bijhouden. Leuk om te delen, maar ook om voor mezelf straks een soort dagboekje te hebben.
. Dat is wel een hele duidelijke mening.