Cholwell schreef:Het is een voorwaarts paard. Niet hysterisch knallen maar gewoon een tandje te vlot. In groepslessen is dat onrustig want ze loopt alles en iedereen voorbij. Lange passen (1m76, tja...) en een hoog basistempo.
Heerlijk hoor, zo'n paard!
En inmiddels zijn de groepslessen verleden tijd, begrijp ik...?
Citaat:
Als ik dat toesta dan rijdt ze ontspannen en soepel maar dan een oefening oppakken (wijken of zo) wordt ingewikkeld. Dus: eerst het tempo eruit. Dat vindt ze moeilijk. Ze zoekt naar balans en het hoofd komt 'uit de ontspanning'.
Even voor mijn duidelijkheid: wat is nu precies het ontwikkelpuntje...?
Als ze in haar (hoge) basistempo loopt is ze ontspannen. (De eerste twee 'traptreden' van "das Skala der Ausbildung".)
En bij een oefening zoals wijken 'wordt het ingewikkeld' - dat kan. Zijwaarts bewegen (deels zijwaarts
) kan wennen zijn.
En begrijp ik dat jij het tempo er uit wil halen om het voor haar makkelijker te maken...? Soms is dat een zinnige strategie - maar soms ook niet.
Als het paard goed in het eigen basistempo kan ontspannen maar het maar ingewikkeld vindt om terug in het tempo te komen - dan is dat voorlopig 'de oefening' en ga dan niet het wijken er nog eens bovenop doen.
Wat een andere 'aanvliegroute'
kan zijn is hoe/ waar je wijkt.
Veel mensen doen wat in het proefje staat: afwenden bij A of C en dan terug naar de hoefslag.
Je zou ook kunnen spelen met de binnenhoefslag: soms gewoon 'los over de lange zijde', soms drie passen wijken terug naar de hoefslag, en op gegeven moment just for fun van de binnenhoefslag twee of drie passen naar het midden (en dan hetzij rechtuit, hetzij terug naar de binnenhoefslag of naar de 'echte' hoefslag). En probeer het ook eens op de 'open' plekken van de grote voltes: efkes een paardbreedte opzij.
... omdat je maar een paar passen vraagt is het waarschijnlijk makkelijker voor je dier, en zeker de variant terug naar de hoefslag kan erg geruststellend werken.