DubbelDun schreef:Verschil in benadering:
Ruiter A komt met paard langs iets waarvan het paard qua gedrag al aangeeft het 'eng' te vinden. Ruiter draai het het hoofd van het paard weg (want dan ziet ie het niet), zet de sporen er eens goed in en jaagd hem met de zweep er langs.
Ruiter B komt langs hetzelfde object en het paard reageert hetzelfde. Ruiter zet het paard op afstand stil en laat het kijken. "Dwingt' het dan middels een lichte beenhulp er dichter naar toe te lopen en zet het weer stil. Dit gaat zo door tot paard er aan durft te ruiken en er bij blijft staan kijken met een blik van 'was dit nou alles'.
Na enkele van dit soort ervaringen heeft ruiter A dus een 'vluchterig' paard, ruiter B heeft een coole kikker.
75% ligt dus aan de ruiter.
Niet mee eens.
Ik ben ruiter A met uitzondering van de sporen en het jagen met een zweep. Ik laat ze gewoon doorlopen maar vraag inderdaad stelling wég van het "enge".
Daardoor heb ik 3 paarden die overal normaal langslopen en die niet bij elke "eng ding" stil hoeven te staan om het op hun gemakkie te bekijken. Niet altijd is er ruimte om veilig te laten kijken en niet altijd is er ook tijd. En vooral is het niet altijd handig vooral van uit drag of galop. Stilstaan doe ik dan liever even niet. 
Ik wil dat mijn paarden mij vetrouwen dat het okee is, en gewoon doorlopen.
Ik heb 1 schrikkerig paard, maar die ik wel daardoor overal langs kan laten lopen zonder dat we stil moeten staan en 2 coole kikkers.