Ookal hebben ze veel spanning..
Maar goed, laten we het er maar op houden dat er verschillende wegen zijn die naar Rome leiden.
Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Sky_As schreef:Hihi, het hangt toch wel van het bokken en de reden hier voor af of been geven handig was.
Voor sommige paarden zal dat het startsein zijn om echt zijn kop tussen de benen te trekken en je aan een bodem inspectie te onderwerpen....
Gini schreef:Sky_As schreef:Hihi, het hangt toch wel van het bokken en de reden hier voor af of been geven handig was.
Voor sommige paarden zal dat het startsein zijn om echt zijn kop tussen de benen te trekken en je aan een bodem inspectie te onderwerpen....
Dat zijn niet de paarden die ik de bijrijdersmarkt op zou gooien
Sky_As schreef:Bij de meeste paarden wel, maar ik kan ook modellen die gewoon door je hand heen trekken en been zouden zien op dat moment als reden om je er echt af te smijten....
Maar goed, zo kende ik vroeger een paard die op buitenrit achteruit de weg op rende, of de sloot in.... Meer been= was nog harder achteruit rennen...
Er zijn inderdaad meer wegen, alleen niet iedere weg past bij ieder paard, dat vind ik soms ook zo gevaarlijk aan advies zonder de combinatie te kennen....
maar als je zn hoofd goed omhoog houd is het wel uit te zitten maar dan moet je inderdaad hem wel voor zijn.
bulck schreef:Ik zou dat paard toch eerst enkele keren door een meer ervaren ruiter laten rijden.
Allicht heb je hem zelf wat eenkennig gemaakt, lees een beetje op een akkoord gaan rijden. Eenkennig is vaak verwend, wat voor sommige combinaties goed werkt, maar felle reacties kan veroorzaken als er iemand opgaat die een ander stramien volgt of de bestaande combinatie aan een nieuwe situatie onderworpen wordt.
Hoevaak neem je met dat paard les? Welk niveau lopen jullie of hoever staan jullie al in de africhting?
Ken je je eigen valkkuilen? Ben je zelf een doortastende ruiter of ga je liever conflict/moeilijkheden uit de weg? Hoe gaat het paard om met andere situaties, eerder terughoudend of fanatiek (voor beide kan ook het woordje 'te' van toepassing zijn) en hoe ga je daar dan mee om?
Paar jaar geleden ook eens een combinatie op stal gehad, met een gelijkaardig verhaal. Door omstandigheden in de privesfeer zochten ze een halve stal, maar niemand kon er zogezegd mee wegrijden... Helaas kon ze dat eigenlijk ook niet, maar hadden ze een akkoord bereikt dat in een bepaalde routine ze wel hun rondjes deden. Maar echt connectie, verbinding/aansluiting in het werk of gehoorzaamheid was er amper en uiteraard met andere ruiters kwam dat harder tot uiting.
Uiteraard heb je wel eenkennige paarden, maar dat is dan vaak echt iets qua energie. Dat zie je vaak al op stal en in de omgang. In het rijden kan het zijn dat iemand toch teveel hand of been gebruikt, waardoor er daar wat terughoudendheid ontstaat. Echter zou je dat zelf moeten weten, maar echt niet kunnen te rijden zijn, ligt vaak toch eerder aan de opleiding, dan echt aan de doorsnee ruiter. Als ik op mijn lichte tour paard een ruiter zet, weet ik ook dat ik moet oppassen dat ze niet per ongeluk te bruut met been en hand zijn, want dan kunnen er wel eens knopjes aangezet worden, wat de ruiter niet zou kunnen handelen. Maar gewoon een rondje stap-draf-galop, zou een beetje kundig ruitertje best moeten kunnen en zou ik zelf ook niet ok vinden moest dat niet mogelijk zijn, want dan zou er iets mankeren aan mijn opleiding en basiswerk op dat paard en dus betekenen dat mijn paard het werk niet graag doet of er zelf geen vertrouwen in heeft.
Neon schreef:Hebben deze mensen dezelfde bouw als jou? Anders kan het best zijn dat je gewoon een gevoelig paard hebt, en ze de balans verandering in het zadel niet prettig vind en daarom gaat bokken? Iemand die bijvoorbeeld een 18” zadel nodig heeft en op een 17 of 17,5” gaat zitten zorgt voor druk op de achterkant van je zadel? Een gevoelig paard die dat niet gewend is kan daar best bokkend op reageren.