Ik ben een visueel gehandicapte ruiter wat dus ook vaak praktische problemen geeft. Ik ben benieuwd hoe anderen er mee omgaan en waar ze ook ( letterlijk
) tegen aanlopen.Ik vind het zelf absoluut onprettig om buiten een mij bekende omgeving te rijden, ( veroordeeld tot de bak zeg maar) maar wil zo graag ook het bos in. Ik heb dat wel gedaan als 'handpaard' dus aan een touw en de waarschuwingen van de begeleider "bukken er komt een tak'' . Ik had echt een supergeleidepaard 9 IJslander) die nu met pensioen is ze is nu 20 maar ze heeft een steeds terugkerende blessure, het valt me niet mee om vertrouwen te krijgen in haar opvolgster, dat is haar dochter in voorjaar wordt ze 5. We hebben de paarden aan huis, maar dochterlief is eigenlijk gewoon te jong en te speels denk ik. Ik ben benieuwd naar de trukendozen over hoe andere visueel gehandicapte ruiters dingen oplossen. Ik doe belletje aan paard voor het geval IK er afval, in de hoop dat ik het paard kan lokaliseren en ik wil perse een mobiel bij me hebben en een begeleider omdat ik zelf de weg niet terug kan vinden mocht er wat gebeuren.
) Ik ben ontzettend koppig en ik wil eigenlijk niet onder doen aan anderen. Met kuilen/takken heb ik niet zoveel moeite, maar een snelle galop over een bospad... Nee, liever niet.
ik vind het juist zo onprettig als ik in een tak hang, ik heb er ook eens een in mijn oog gekregen, zonder dollen, en dat doet verrekte pijn. Ik ben op zich niet bang om in een vliegende galop of telgang te gaan, maar ik ben juist wel bang voor obstakels. Met die tak gebeurde trouwens toen ik nog wel redelijk goed kon zien. ( achteraf ws het misschien al slechter dan ik dacht, maar ik was me nog niet bewust van mijn handicap omdat het traag progressief gaat) 
Maar ik denk dat je dan iemand met ervaring erbij moet halen, want het lijkt me niet makkelijk om dat te doen.)

) in gaan, dus ze worden ook zonder verlengsnoer geleverd hoor
)