Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, NadjaNadja, Neonlight, Sica, C_arola

). De auscultatie en het tellen zal dus echt geen probleem mogen zijn bij de studenten, dit hebben ze al vele malen gedaan. Wanneer je het voor het eerst doet kan het inderdaad best lastig zijn! Maar dat is bij de studenten niet het geval, ook niet als ze voor het eerst mee zijn op een wedstrijd. En tellen, tja, ik mag toch hopen dat ze dat kunnen.... 
.
. Nagyl schreef:Maar lenneke, andere vraag , hoe train je de hersteltijd? met interval?
reindu schreef:Ik rij al vanaf '93 endurance, maar de laatste jaren heeft de ruiter ook zelf een hartslagmeter waar hij van minuut tot minuut op de hoogte is. Ik heb in dit voorbeeld willen aangeven dat de ruiter het wel degelijk op goede gronden oneens kan zijn met de telling. De rekenfout van de vetrinair was wat extreem, maar kwam alleen toevallig tevoorschijn. Bij locomotie is een beroep mogelijk, bij het tellen niet, het half uur is voorbij.
Citaat:Bella24:
Ik citeer: "De hartslagmeting is niet feilloos", "niet altijd rechtvaardig", "de veterinair moet rekening houden met omstandigheden". Maar je begint met "is de hartslagmeting absoluut objectief".
Citaat:Niet ieder paard is alles te leren, er blijft een eigen karakter. Jasmin heeft nu 890 goedgekeurde kilometers gereden, toch wel enige wedstrijdervaring en ook wel een kwestie van vaak doen. Als hij na afloop met platte oren boos reageert op een ander paard en zijn hartslag omhoogknalt, weet ik zeker dat hij in zijn normale doen is en hij weer fit is. Wachten bij een drukke nakeuring is voor Jasmin meestal een aktieve ervaring, waarmee hij in de meeste gevallen absoluut niet tot rust komt.
Ik gaf een voorbeeld waarbij de tijd wel belangrijk was, tijdens de keuring was de hartslag naar 56 gezakt, maar dat werd door de assistent (en de jury) niet meegerekend. Daarna werden degenen, die na mij gefinished waren geteld. Ik weet het, het is een organisatorische kwestie, het is gewoon pech, maar dat maakt het niet minder onrechtvaardig.
Citaat:Ik ben het met je eens over wat je zegt in de voorlaatste alinea, ik weet ook geen andere methode. In ieder geval pleit ik voor een vrijheid om van de 60 norm af te wijken door de assistent, maar dat vereist weer een grotere deskundigheid. Ik heb overigens het vermoeden dat een aantal assistenten die verantwoordelijkheid nu al nemen.
Citaat:Ik twijfel dus aan de huidige norm. Bij mijn paard heb ik achteraf een redelijk inzicht in wanneer wij samen te hard zijn gegaan, maar dat komt niet overeen met de (af)-keuringen op de hartslag.
Mackie schreef:Nog even over die hartslagmeter: een hartslagmeter telt een interval tussen 2 bepaalde signalen van 2 hartslagen en berekent op grond daarvan een hartslagfrequentie: maw, hij 'telt' geen hartslag, maar berekent er 1 op basis van 2 hartslagen. daarom kan het wel eens zo zijn dat de hartslagfrequentie die geteld wordt niet helemaal overeenkomt met de waarde die je hartslagmeter aangaf net voordat je hem hebt uitgezet. Van tellen krijg je nog steeds de zuiverste waarde; de hartslagmeter is alleen maar een goed hulpmiddel

Napie schreef:Eigenlijk jammer dat er puur wordt gekeken naar een getalletje zonder gebruik te maken van ook een klinisch blik.

carola schreef:En wat Mackie zegt over hartslagmeters, dat klopt. Die meten de intervallen. Ze kunnen tot 20% afwijken, afhankelijk van het paard. Ik heb wel eens een hartslagmeter (polar) omgehad en tegelijkertijd geluisterd met m'n stethoscoop, nou, het klopte helemaal niet! Hartslagmeters zijn wel erg leuk om het herstel te zien enzo, maar of de pols nou een paar slagen meer of minder is, dat is niet betrouwbaar bij die dingen.
