Bokt.nl

Wesseltje schreef:

Veel sterkte met je onverwachte verlies

Tuurlijk mag je dit aangeven aan de dierenarts, wat je zegt, doe dit als de gemoederen enigszins bedaard zijn.

Je mag echt wel verwachten dat een dierenarts toch wel enige vorm van empathie heeft op zo’n moment en met zo’n gebeurtenis. Dat kan voor de eigenaar een wezenlijk verschil maken. Wie weet steekt de dierenarts er iets van op en kan hier ook van leren.

mylittlejoy schreef:

Allereerst heel veel sterkte. Neem de tijd om het een plekje te geven.

Ik denk dat je er heel netjes in staat en ook de moeite neemt om te realiseren dat de DA misschien ook een slechte dag had. Ik zou inderdaad wanneer je daar klaar voor bent contact opnemen met de kliniek en bespreken hoe je dit hebt ervaren. Ongetwijfeld is het geen moment de bedoeling van de DA geweest om je zo achter te laten. Op z'n minst zal het dan een stukje bewustwording voor de DA opleveren en bespaar je een ander eenzelfde ervaring.

Voor je eigen gevoel zal het fijn zijn om een dergelijke bevestiging te krijgen dat de DA het niet slecht bedoeld heeft, maar vind in de tussentijd troost dat de handeling correct is verlopen en je paard uit z'n lijden is verlost. Die heeft weinig meegekregen van het gebrek aan empathie richting jou.

Gini schreef:

Ik zou ook geen gesprek aangaan als het niet mijn vaste dierenarts is. Want je gaat daar met verwachtingen naartoe (je wilt een goede reden). Wat als die verwachting wederom niet ingelost wordt?
Probeer jezelf te troosten met het idee dat jij de enige bent die waarde hecht aan wat een ander doet en dat je je brein dus ook kan vertellen dat de situatie al triest genoeg is en die het niet nog groter moet maken door een negatief gevoel aan de dierenarts te hangen.

DuoPenotti schreef:

Heel veel sterkte

Of ik het gesprek aan zou gaan...denk het niet.. verandert niks meer.
Al heb ik wel gezegd toen ik op de praktijk was, ik mocht ongebruikte medicijnen terug geven, dat ze maar door moesten geven dat ik vond dat hij het zo fijn had gedaan.
Want voor mij ook op zaterdag een vreemde da.

Dus ja ik snap wel heel goed wat je zegt.
Want dat maakt gewoon een enorm verschil.
En nee handje vasthouden hoeft niet.
Maar merken dat ze zacht naar je paard toe zijn, naar jou toe wat uitleg.

Zeggen ik ga nu dit geven en daar word hij al wat sloom van.
Ik ga nu dit geven en dan gaan we hem neerleggen.
Ik ga nu de definitieve geven, pas op bij waar je zit bij het hoofd want hij kan gaan trappelen, maar dat merkt hij zelf niet.

Het zijn maar enkele zinnen, maar zoveel verschil voor dat moment.

Hier heb ik individueel op laten halen door rendac.
En ook deze man was geweldig.
Merkt het paard daar wat van, nope. Weet ik. Maar ik wel
Overigens ook de telefoniste vooraf, ook zo lief.

En dat maakt een verdrietige beslissing een verdrietige dag toch net wat anders.

Livion schreef:

Och wat rot, de situatie is al verdrietig genoeg Veel sterkte.

Helaas heb ik ook nare ervaring. De DA heeft aan huis mijn hond ingeslapen. Dat is heel vervelend gelopen waardoor hij in paniek gestorven is. Dat was echt hartverscheurend om te zien.

DA kwam fluitend binnen wandelen en vertrok ook zo. Ook geen sterkte of iets.
Wij waren in tranen. Kon ze niets mee denk ik.

Wat bij mij hielp, en daar heb je nu nog niets aan: tijd. Zeker als het vers is krijg je het zo moeilijk uit je hoofd.

Zelf heb ik er niets mee gedaan richting de arts, behalve overstappen.
Ik had er geen ruimte voor, maar ook niet de indruk dat het zinvol zou zijn een gesprek aan te gaan. Anders had ik het misschien geprobeerd om dit voor anderen te voorkomen.

Selina schreef:

Ik heb toen ook na inslapen een naar gevoel eraan overgehouden omdat ik de dierenarts niet fijn richting mij vond. Is wel de reden dat ik toen ik erna een paard kocht, gewisseld ben van dierenarts. Daar zaten allemaal super lieve mensen. Maar als dit niet je vaste dierenarts is, zou ik het misschien laten zitten.