Geplaatst Zoals sommige weten had ik altijd twee mooie palomino pony’s, Cisco en haar dochter Lady Go Lightly. Met Cisco reed ik vooral recreatief en Lady was mijn soulmate. Ik ben met haar opgegroeid en samen zijn wij Z1 geworden. Ze was mijn grote trots. Na het bereiken van mijn 18 jarige leeftijd haar besloten (na kort te koop gestaan) dat ze lekker mocht blijven en we de weg van het fokken in wouden slaan. Ze mocht dan lekker bij ons blijven en moederen. Omdat ik Lady wou in zetten voor de fokkerij heb ik toen rondgezocht naar een rijpaard om mee verder te gaan. Ik had contact met een bekende die tevens wat handelde in paarden. Ik zag een advertentie van een ander paard waar ik op reageerde maar hij gaf aan dat hij een leukere had staan. Zilver. Ze was niet opgevoed en er zat heel veel werk aan, ze was destijds anderhalf jaar dus ik dacht dat het wel goed kwam. Ze sloeg, ze ging er vandoor, ze was fel, maar tegelijk heel lief. Ik had er vertrouwen in. Ze kwam thuis, Lady vond haar eigenlijk helemaal niet zo leuk
Volgens mij dacht ze echt dat ze ingeruild was 
Helaas ging Lady haar eerste veulen helemaal mis, die had een waterhoofd. Een erfelijke aandoening die de hele kliniek Wolvega nog nooit bij D pony’s hadden gezien. Wel bij mini’s en de Friezen, maar nog nooit bij NRPS pony’s. Heel bijzonder, pure pech.. Lady had door complicaties van de intens zware bevalling een gat in de baarmoeder en is na 3 dagen (na zich zelfs ontfermt te hebben over een Fries veulen) overleden. Wat een hell was dat… Wat was dat een bijzondere pony voor mij. Ze was er altijd.. 9 jaar lang was ze daar voor mij…
Gelukkig had ik Zilver. Ik heb zo enorm veel steun aan haar gehad. Ze was er altijd. En dat zal altijd zo blijven. We groeiden uit tot een top team. Ik vertrouwde haar blindelings. Ze gaf mij overal vertrouwen in. Ik kan in dit topic echt alle momenten benoemen maar dan typ ik morgen nog. Ik zal het kort proberen te houden
Ik pak even mijn meest bijzondere momenten er uit. En dan hoop ik dat het bij 15 foto’s blijft 
Toch wel een mooi moment, een ‘ouderwetse’ bokt meeting. Die helaas niet meer georganiseerd worden. Zilver was net beleerd. Op goede hoop gewoon opgestapt. Deze foto haalde gewoon de voorkant van het KFPS blad, de Phryso. Wauw… wat was ik trots
De grote hengstenkeuring in Leeuwarden. Dit was ook zo’n apetrots moment. Er was een clinic over het redden van grote dieren waar ze Zilver voor wouden gebruiken. Ze was nog maar 3 jaar. Voor de mensen die wel eens op paardenevenementen komen weten wel hoe de tribunes er uit zien met van die nauwe gangetjes er onderdoor met zwart kleed. Raad eens waar Zilver doorheen moest? Precies, dat smalle gangetje. Op wat voor moment? Tijdens de prijsuitreiking van het tuigen. Klappende mensen, mensen die met hun voeten op de banken aan het trappen waren en luide muziek. Zilver? Werd er niet anders van… Wat een topper
Waar ik Zilver gekocht had, die had haar moeder ook nog staan. Een kroon sport merrie van Wikke. Ik heb gevraagd of we foto’s konden maken. Dit vond hij prima. Ik vind dit zo’n mooie foto, moeder en dochter. Deze foto heb ik ook opgestuurd naar de fokker, die wegens ouderdom al z’n paarden moest verkopen. Hij heeft ze beide verkocht en dat vond hij heel zwaar
Goh alweer 4 foto’s gehad, dit is de eerste anderhalf jaar nog maar
Heide foto’s… daar kon ik ook zo van genieten. Dit geeft ons perfect weer, zo waren wij
Via bokker Bamii kreeg ik de vraag of ik mee wou doen met Zilver op de film set. Een film over Grutte Pier. Dat vond ik zo bijzonder, tuurlijk komen wij! Dat kan Zilver! Wat een ervaring. Helaas mijzelf niet terug kunnen vinden in de film
Ik zag op Facebook een oproep voor een Fries paard die ze zochten voor een muziek clip. Ik dacht, ik waag het er op. Ze hadden natuurlijk knappe Zilver uitgekozen! Wat leuk. Wat was Zilver mak. De zanger moest op haar rijden. Enorme houten klompen aan die eigenlijk helemaal niet in de beugels pastte
Ik vroeg toen hij in het zadel zat, of die wel eens gereden had. Och ja 1x, gewoon blijven zitten toch? Zei die. Waarna hij vervolgde, laat maar los hoor, ik red het wel.Moet zeggen dat ik m’n hart wel even heb vastgehouden
Maar alles ging goed. Zilver was heel voorzichtig met hem
Het nummer heeft uiteindelijk de top gehaald van de top2000. Ik ben nogsteeds apetrots
Je kan haar hier zien:
https://youtu.be/mf06TTywywA?is=DRoUTERMUDy1p2oX
We hielden er ook wel van om in thema foto’s te maken. Zo waren we eens ‘warrior’
Maar ook ‘The reaper’. Met rookmachine en alles. Nog altijd blij met de foto’s
Verder multi inzetbaar, ik wilde eigenlijk 4 foto’s plaatsen maar ik merk dat ik dan al op 9 zit
Uhm, hoe ga ik dat doen haha. Eén ding waar ik altijd zó trots op was is dat ze samen met Ria Hettinga het sport predikaat heeft behaald in het ZZ mennen en tevens het hoogst haalbare predikaat behaald bij de IBOP. Ze was nu een stamboek Sport AAA merrie. Wauw…
Zelf reed ik dressuur met haar. Tot de M1 maar op wedstrijd was ze stiekem toch wel een binnenvetter. Ik zou weer lessen om dit beter te kunnen managen maar het is er allemaal niet zo van gekomen
Afgelopen januari de stoute schoenen aangedaan. Twee hoogdrachtige dames, zelf hoogzwanger, maar ik had toevallig toen net goede hulp van een beleerder. Dus we deden het gewoon. Deze foto is goud waard. Zilver samen met haar dochter in tweespan. Mijn trots!
Ik merk dat ik bijna op het einde ben van wat ik mag en kan plaatsen. Ook zijn er toch niet veel meer woorden wat ik kwijt kan om haar fantastische karakter te omschrijven. Ze was gewoon fantastisch, mijn alles.
De band met mijn dochter was net zo bijzonder
Je was ook aanwezig bij mijn trouwerij
(Deze mag in link modjes, ik weet niet hoe dat moet)
Zilver haar leven, lang niet alles, maar een glimp. Hoe geweldig ze was. Bekend op bokt door alle verhalen, want we beleefden ook altijd wat. En natuurlijk van haar kinderen, 6 mooie kinderen. 4 Friese kinderen en 2 kruisingen. Allemaal uniek, allemaal met de stempel van Zilver. De puntige Zilver oren met haar zachte ogen. Allemaal dezelfde uitdrukking. En haar karakter gaf ze aan al haar kroost. Ze genoot van het moederschap. Ze leefde hier voor. Ze was zo lief, zo wijs met haar kleintjes. Zo mooi om te zien.
Dit keer was ze drachtig van een champagne hengst. De hengst van bokker Faline. Faline is één dag voor de positieve drachtscan overleden na een kort ziektebed. Ik was (en ben) hier nogsteeds kapot van. Zomaar weg, nooit meer appen samen over onze paarden en de liefde van de champagne kleur. Na het overlijden van Lady wou ik zo graag een ‘gouden’ in de wei. Genetisch is een palomino uit een homozygoot zwarte Fries onmogelijk. Door Faline kwam ik in contact met de bijzondere kleur champagne. Na 3 jaar een andere hengst geprobeerd te hebben was de eigen homozygote hengst die Faline heeft gefokt oud genoeg en goedgekeurd voor het AES.
Zodoende hebben we gedekt en mijn droom kwam uit! Zilver was drachtig! Een droom!! Lange maanden wachten… en daar was de dag. 12 maart, te vroeg, 317 dagen. Maar Zilver was altijd vroeg. Dit was het tweede veulen op 317 dagen. Ik maakte mij geen zorgen en keek er naar uit. Na een super vlotte bevalling om 22.15 kwam Roza ter wereld. Een hele mooie classic champagne merrie. Wat een helder ding. Binnen een halfuur staan, binnen een uur drinken en plassen/poepen. Wauw. Voorbeeldig. Helaas met opstaan scheurde de nageboorte wat dus er zat niet veel gewicht meer aan. Ik ging er al van uit dat de dierenarts wellicht wat oxitocine moest geven om te helpen. Zilver was verder weer precies de moeder die ze altijd was, misschien wel iets rustiger als anders, maar wel gewoon likken, dezelfde lieve blik in haar ogen, beschermen en er omheen draaien. Wat was ze gek op de kleine. Aangezien een nageboorte 3u mag duren zijn wij toen eerst in huis gegaan om een bakje thee te drinken en ondertussen de camera in de gaten te houden. We zagen dat ze een paar keer plat ging liggen, ze leek wel dood zo roerloos. Als haar kind bewoog ging ze gelijk weer staan en de kleine constant naar haar uier duwen. Het veulen heeft echt veel melk gehad die 2 uren. Alle biest en nog normale melk. Ik ben daar zo dankbaar voor. Ze stond al te bokken in de stal. Uiteindelijk waren de 3 uren voorbij en heb ik de kliniek gebeld voor hulp. Ze gaven aan wat lichte tegendruk te geven met de weeen mee, voor een kwartier, lukte het dan niet dan zou hij komen. Na dat kwartier…. Ging alles gruwelijk mis. Ze perste haar hele baarmoeder naar buiten. We moesten haar (wat bruut …) omhoog krijgen. Ze wou steeds liggen. Wat een hell. We besloten te gaan stappen en ondertussen alles proberen te redden en omhoog te houden zodat het niet vies zou worden en stuk zou gaan. De dierenarts was al onderweg. Helaas duurde dat gerust 30 a 40 minuten. We waren al gestopt met stappen, ze bleef staan. Maar het bloed stroomde er uit. Ik heb het helaas niet over druppen… De dierenarts was er en we hebben 3 pogingen gedaan de baarmoeder terug te krijgen, dit was gelukt! Ergens hoop, maar ook niet. Er lag zóveel bloed, echt … het was net een horror film. We gleden er gewoon over uit. Alles was rood. We zouden haar klaarmaken voor transport en zo snel mogelijk naar Wolvega voor bloedtransfusie. Maar helaas viel ze en ze is daarna niet meer overeind gekomen. Ze is zó sterk geweest. Ze kon gewoon niet meer. Ze is doodgebloed… Het was niet om aan te zien. Het was zo vreselijk traumatisch. Die arme arme schat. Dit heeft ze never nooit verdiend. Na een luide hinnik naar iedereen in de stal heeft ze haar leven gelaten. Ik ben kapot. Echt kapot. Ik weet niet hoe ik verder moet, oprecht niet. Waar is mijn steun en toeverlaat? Ze is weg .. gewoon voor altijd. Weer samen met Lady en Cisco , Faline zal vast op ze passen nu. Ik heb haar vastgehouden, geknuffeld, gehuild. Ik heb haar bedankt voor alles. Lieverd toch…
Uiteindelijk heb ik het over moeten laten aan mijn ouders, man en broer. Dankbaar dat ze er waren, ik moet ook elk moment bevallen (39 weken). Ik moest gewoon zitten. Ergens dubbel, Zilver had mij nodig. Maar ik zat erbij op de stoel. Arme Minthe was in shock. Die heeft nooit gekeken over de staldeur, ze stond achterin de box. Die heeft 1 dag eerder haar eerste veulen gekregen. De lieverd moet nu ook zonder mama verder. Die twee waren 2 handen op 1 buik. Zo zielig
Het veulen doet het overigens super, daar maak ik later wel een topic over. Dit is Zilver haar topic. In mijn berichten/profiel kan je wel een foto vinden van haar
Zilver… bedankt. Bedankt voor alles. Ik ga je zo hard missen… Ik was hier niet klaar voor…
24-06-2015 - 13-03-2026
