Geplaatst Mijn mannetje, 23 jaar zijn we samen geweest, 25 heeft hij mogen worden. Hij had longproblemen en daarbij een afgeplatte luchtpijp met chronische infectie.
10 jaar heeft hij nog in reserve tijd geleefd, in 2015 van kliniek naar kliniek, onderzoek naar onderzoek. Met als conclusie dat het niet meer beter werd.
Iedere zomer ging hij achteruit, en het laatste jaar leverde hij zelfs in de winter enorm in.
Zijn koppie was nog zo helder, maar zijn lijf was op.
Nog nooit in mijn leven heb ik zo'n moeilijke beslissing moeten maken, het sluimerde al langer, maar er was geen duidelijke ja, nu is het genoeg.
En toch zei mijn gevoel het moment is daar, dus een afspraak gemaakt, en nog een fotograaf laten komen gelukkig.
De dag van inslapen was ronduit traumatisch, hij wilde absoluut niet gaan, hij had een hoge dosis gekregen maar wilde niet gaan liggen, de DA is uiteindelijk meer moeten gaan halen uit de auto.
Mijn kleine vechtersbaas, hij is gegaan zoals hij was, koppig en kei en kei eigenwijs.
Ik had zo graag mijn dames groot zien worden samen met hem, maar het mocht niet zo zijn.
Normaliter ben ik niet van het plaatsen van foto's van mijn kinderen, sterker nog ik heb ze nog nooit gepost op het internet
Maar deze foto's zijn zo prachtig (ik heb onlangs pas de moed verzameld om ze te bestellen, de fotos zijn van afgelopen zomer ..) dat ik ze toch nog even wil delen. Dat verdient hij, Mick heeft stiekem toch wel wat volgers gehad hier op bokt in zijn jongere jaren. Voor en tegenstanders, mijn kleine sterke eigenwijze draak. Geen dag gaat er voorbij dat ik niet aan hem denk ..
Dag mijn lieve jongen hopelijk tot ooit, daar boven in de eeuwige groene weides
Copyright @Shanna Mens fotografie
